تسخیر لانه عقاب

با پذیرش شاه توسط آمریکا خاطره حوادث 28 مرداد 32 بار دیگر در ذهن ها تداعی شد و همه به یاد آوردند که سفارت آمریکا چگونه با دخالت های خود سرنوشت ایران تغییر داد؛ از همین رو دانشجویان برای قطع امید آمریکا تصمیم گرفتند تا پرونده لانه جاسوسی آنها را برای همیشه ببندند و در 13 آبان این اقدام را عملی کردند.

کد خبر: ۱۵۵۰۱۱

شنبه - ۱۴ آبان ۱۳۹۰ / November 05, 2011

گروه پرونده ويژه «خبرگزاري دانشجو»؛ با پذیرش شاه توسط آمریکا خاطره حوادث 28 مرداد 32 بار دیگر در ذهن ها تداعی شد و همه به یاد آوردند که سفارت آمریکا چگونه با دخالت های خود سرنوشت ایران تغییر داد. از همین رو دانشجویان برای قطع امید آمریکا تصمیم گرفتند تا پرونده ی لانه ی جاسوسی آنها را برای همیشه ببند و در 13 آبان این اقدام را عملی کردند. در این حادثه 66 نفر ( 3 نفر از آنها در آن زمان در وزارت امور خارجه بودند ) از کارکنان سفارت آمریکا پس از تسخیر برای 444 روز گروگان گرفته شدند. در تاریخ 29 آبان 58 ( 19نوامبر 1979 ) 13 تن از کارکنان زن و سیاه پوست آزاد شدند.

در 20 نوامبر به دلیل تهدید آمریکا به حمله نظامی به ایران برای بازپس گیری گروگان ها، دانشجویان 15 تن از گروگان های با اهمیت را برای مدتی به خانه ای در شمال تهران منتقل کردند.

البته پیش از آن هم 5 نفر از گروگان ها را آنجا برده بودند. 1 نفر از گروگان ها هم به علت بیماری در 11ژوئیه 1980 آزاد شد و در نهایت 52 گروگان باقی مانده در 20 ژانویه 1981 با امضاء قرارداد الجزایر به آمریکا بازگشتند.

در زیر بخشی از خاطرات گروگان ها ارائه شده است:

مثل همیشه

شامگاه سوم نوامبر (۱۲ آبان ۵۸) با چند تن از دوستان ایرانی در آپارتمانم صحبت می‌کردم، كه فردا به مناسبت سالگرد كشتار دانشجويان به دستور شاه فردا تظاهراتي مقابل سفارت برگزار مي شود و به همين خاطر، عصر همان روز (امام) خمینی ضمن نطقی از رادیو، به مناسبت سالگرد حادثه چهارم نوامبر، مردم را علیه آمریکا تحریک کرده است.

دوستان ایرانی ضمن بیان این مطالب، گفتند که با اين وجود فکر تظاهرات فردا اتفاقي خاصي نيست و به دنبال آن هم صحبت را به برنامه‌هایمان در روزهای آخر هفته کشاندیم. موقعی که طبق معمول گفته‌های دوستان ایرانی را به ماموران امنیتی سفارتخانه گزارش دادم، آنها نیز از قضیه برگزاری تظاهرات فردا آگاهند، ولی مسئله را چندان خطرناک نمی‌دانند.

چراكه در روزهای گذشته به قدری تظاهرات گوناگون در مقابل سفارت آمریکا انجام گرفته بود که تصور می‌شد این یکی هم تفاوتی با بقیه نداشته باشد، و لذا احتیاط بیشتر و تدابیر فوق‌العاده امنیتی را ضروری نمی‌دانستند. گروگان «چارلز جونز » (مامور مخابرات)

آغاز تظاهرات

آن روز حدود ساعت ۹ صبح موقعی که از محوطه سفارتخانه به طرف ساختمان دبیرخانه می‌رفتم، صداهایی را در خیابان تخت جمشید که حکایت از شروع تظاهرات داشت شنیدم. در آن موقع یک دسته بزرگ از مردم مشغول راهپیمایی به طرف سفارتخانه بودند و مطابق معمول نیز شعار «مرگ بر آمریکا» سر می‌دادند.

با مشاهده این وضع بلافاصله با بی‌سیم به پست شماره یک نگهبانی اطلاع دادم که عنقریب تظاهراتی در مقابل سفارتخانه برپا خواهد شد، و این کار را هم صرفا به خاطر ادای وظیفه انجام دادم. چون به هر حال لازم بود که ضمن اجرای وظایف عادی، همواره هوشیاری خود را در قبال تظاهرات مردم نیز حفظ کنیم.

گروگان «گروهبان راکی سیک من» ( تفنگدار دریایی)

بسته شدن درهای کنسولگری

صبح روز چهارم نوامبر پس از صرف صبحانه عازم محل کارم در ساختمان کنسولگری شدم.

ولی آن روز چون انواع شعارها، بخصوص « مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر شاه » روی دیوار کنسولگری نوشته شده بود،«‌دیک مورفیلد» (سرکنسول) دستور داد درهای کنسولگری به روی مراجعین بسته شود و از ما نیز خواست تا به کار تنظیم و تفکیک پرونده‌های بایگانی مشغول شویم.

من و دو تن دیگر از کارمندان کنسولگری سرگرم این کار کسل‌کننده بودیم که صدای تظاهرکنندگان را در خارج ساختمان شنیدیم.

ولی چون این امر برایمان چندان غیر عادی نبود، ‌توجهی نشان ندادیم و همچنان کارمان را دنبال کردیم گروگان «ریچارد کوئین» ( کارمند کنسولگري )

تعطیلی درمانگاه

آن روز صبح موقعی که پس از انجام کارهای معمول وارد درمانگاه سفارتخانه شدم احساس کردم باید وضعیتی غیرعادی پیش آمده باشد. چون بعضی از کارمندان ایرانی درمانگاه لباسهایشان را پوشیده و آماده خروج از درمانگاه بودند.

پس از مشاهده این وضع تلفنی با «آل گولاسینسکی» (افسر امنیتی سفارتخانه) تماس گرفتم و دليل اين كار كارمندان را جويا شدم.

او هم در پاسخ علت آنرا تظاهرات مقابل سفارت ذكر كرد و با وجودي كه تاكيد اوضاع كاملا طبيعي است به من توصيه كرد كه به آپارتمانم برگردم تا او مرا خبر كند.

به دنبال این گفته «آل»، من هم درمانگاه را تعطیل کردم و به آپارتمانم رفتم، در حالی که اصلا نمی‌دانستم تا چند لحظه دیگر به سفارتخانه حمله خواهد شد. گروگان «دان هوهمن» (افسر بهداري)