مدير جشنواره بين المللي سينماحقيقت:

خيزش اسلامي منطقه خاورميانه بهترين مضمون براي سينماي مستند است

مدير جشنواره بين المللي سينماحقيقت در پيامي، ضمن اشاره به تحولات روز جهان اسلام و خيزش اسلامي ملل مسلمان خاورميانه و شمال آفريقا عليه حكومتهاي وابسته و فاسد، تصريح كرد: اين پديده و دستاوردهاي آن، بزرگترين مضمون و موضوع براي دست‌‌اندركاران سينماي مستند است.

کد خبر: ۱۵۵۱۷۱

يکشنبه - ۱۵ آبان ۱۳۹۰ / November 06, 2011

به گزارش گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»، متن كامل پيام شفيع آقامحمديان به پنجمين جشنواره بين المللي سينماحقيقت به اين شرح است:

به ‌نام خدا

وَ لا تَلبسوا الحَق بالباطِل و تَكتُمُوا الحَق و اَنتُم تعلمون (سوره‌ي بقره آيه 42)
حق را به باطل مپوشانيد و آن (حق) را كتمان نكنيد، در حالي كه آن (حق) را مي‌دانيد.

جهان در آستانه‌ي يك تحول بزرگ قرار گرفته است، به گونه‌اي كه پرده‌هاي جهل و ظلمت يكي پس از ديگري از مقابل ديدگان حق‌طلبان و حقيقت جويان كنار مي‌روند. مكاتبي كه روزي جنبه‌ي قداست داشته و در چشم بانيان خود، همچون بُت جلوه مي‌كردند، در حال فروپاشي و اضمحلال است و از دست نگاهبانان آن‌ها كاري برنمي‌آيد و آنها نيز شاهد سقوط و تلاشي دستاوردهاي چند صد ساله‌ي خود هستند.

موضوع آن‌قدر جذاب است كه بعضي از مستندسازان مطرح بين‌المللي علاقمند شده‌اند كه درباره آن فيلم بسازند.

در سوي ديگر، حركت و خيزش اسلامي در كشورهاي منطقه‌ي خاورميانه و شاخ آفريقا هر روزه شاهد سقوط يك دولت وابسته و مستبديني است كه تكيه‌گاه خود را «غرب» مي‌دانستند.

به نظر مي‌رسد اين پديده و دستاوردهاي آن، بزرگترين مضمون و موضوع براي دست‌‌اندركاران سينماي مستند و حتي داستاني است. به قول سهراب سپهري «چشم‌ها را بايد شُست، جور ديگر بايد ديد». بايد محدوده‌ي كار و عرصه‌ي تلاش در مورد حقيقت و سينماي آن را تغيير داد و ميدان توليد را فراخ و گسترده دانست كه اين خود مستلزم كلان‌نگري و تغيير در اولويت موضوعي ساخت آثار مستند است و بهترين زاويه ديد سينمايي براي حوادث فعلي جهان، نگاه قرآني حق و باطل در اين اتفاقات مي‌باشد.

لازم است براي آنكه از وادي مجاز فاصله بگيريم و به تصوير جلوه‌ي حقيقت نزديك شويم، ورود جدي‌تري به مقوله مستند و مستندسازي داشته باشيم.

در گونه‌ي سينماي بحران به عنوان نمونه اين موضوع كه در كشور اسلامي تونس حكم الهي روزه گرفتن مي‌تواند مانع كار توليدي شود و حكومت با تشخيص خود، اين حكم را براي مسلمانان كشور ممنوع اعلام مي‌كند مي‌تواند ريشه‌يابي شود. شايد بازتاب نگاه سكولار به اين حكم الهي، روشن‌كننده‌ي ابعادي از آسيب‌هاي كشورهاي مسلمان باشد.

حق اينست كه در اين مقطع ديگر نمي‌توان به موضوع‌هاي غيرجدي و غيراصولي پرداخت، چرا كه گوي و ميدان براي نشان‌دادن توانايي سينما و فيلمساز بسيار آماده است. البته خطر‌كردن و خطر‌پذيري هزينه ورود به اين عرصه مي‌باشد.

اميد واثق دارم كارگردانان سينماي مستند، نقش و تكليف خود را در اين مقطع تاريخ‌ساز به خوبي به انجام خواهندرساند. در انتها قدرداني و تشكر خود را از همه‌ي دست‌اندركاران سينماي مستند، مديران و همكاران «مركز» در پنجمين دوره‌ي جشنواره سينماحقيقت اعلام مي‌دارم.