گزارش «خبرگزاري دانشجو» از آسايشگاه كهريزك در عيد قربان؛

طواف با صندلي چرخدار

دستان سردت را كه تكيه‌گاه حركت صندلي چرخدارم كني، مرا كه هفت بار بچرخاني دور ماكت چوبي كعبه، صداي لبيك اللهم لبيكت را كه به آسمان بفرستي، تازه يادت مي‌آيد ...

کد خبر: ۱۵۵۴۱۹

چهارشنبه - ۱۸ آبان ۱۳۹۰ / November 09, 2011

گروه اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»؛ اينجا آسايشگاه خيريه كهريزك است، درست در دل روستايي به نام كهريزك. دورترها شهري است به نام تهران. كهريزك براي ساكنان اين شهر دور تنها يك نام غريب و تنهاست آميخته با صداي تق تق عصاي يك پيرزن و جيرجير كوتاه صندلي چرخداري كه بارش زندگي است.

دستان سردت را كه تكيه‌گاه حركت صندلي چرخدارم كني، مرا كه هفت بار بچرخاني دور ماكت چوبي كعبه، صداي لبيك اللهم لبيكت را كه به آسمان بفرستي، تازه يادت مي‌آيد؛ «اي قوم به حج رفته كجاييد كجاييد معشوق همين جاست بياييد بياييد»

عيد قربان كه از راه رسيد، آرزوي طواف كعبه كه دوباره هواي دلمان را باراني كرد، دلمان كه براي مراسم قرباني كردن گوسفند تنگ تنگ شد، فرشته هايي  آمدند و آن قدر برايمان گوسفند قرباني آوردند  كه  دل هاي غريبمان ديگر جايي براي شكستن نداشت.

خيرين تهراني عيد قربان خود را با اهداي بيش از 2000 راس گوسفند به آسايشگاه خيريه كهريزك به عيدي به ياد ماندني تبديل كردند.

دكتر مرادي، معاون مشاركت هاي مردمي آسايشگاه خيريه كهريزك در اين مورد گفت: گوشت هاي قرباني به آسايشگاه هاي سراسر كشور و تمام مراكز توانبخشي و نگهداري تهران توزيع مي شود.

مرادي كه از خود از نخستين ساعات روز عيد بر كار اهدا و سلاخي گوسفندان نظارت داشت، گفت: ما هميشه مديون كمك مردم هستيم؛ هر چه گرفتاري هاي مردم بيشتر مي شود كمك هاي آنها هم به آسايشگاه زيادتر مي گردد.

كهريزكي‌ها حاجي شدند

1500سالمند و معلول ساكن آسايشگاه كهريزك  عيد قربان امسال را در كنار خيرين و نيكوكاران جشن گرفتند؛ پدران و مادران پيري كه بعد از سال ها چشم انتظاري براي زيارت خانه خدا ديگر رمقي براي سفر به مكه را نداشتند، امروز حاجي شدند. صندلي هاي چرخدار ميهمان سفيدپوشاني بود كه با صداي لبيك اللهم لبيك  دور ماكت كعبه مي چرخيدند.

لباس احرام به تن كرده بودند آن قدر پرشور و بي  تكلف به نداي پروردگارشان لبيك مي گفتند كه تنها كلاممان، گفتن زيارت قبولي از سر شوق بود.

صغري، دختر 20 و چند ساله اي كه جثه اي بسيار كوچكي داشت، مي گفت: امروز واقعا احساس كردم من هم به مكه رفتم و خانه خدا را زيارت كردم. خيلي خوشحالم كه مردم حداقل روزهاي عيد به ديدن ما مي آيند و ما را از تنهايي در مي آورند.

پسر بچه معلولي كه خودش را آقا مهدي معرفي كرد، مي گفت: «امروز روز خيلي خوبي هست من هم دوست دارم بروم دور خانه خدا طواف كنم.»

خانم 30 ساله اي كه چند بار در ماه به آسايشگاه سر مي زند، در حالي كه اشك چشمايش را با گوشه روسري اش پاك مي كرد، گفت: «كاش اين مردم دانه هاي دلشان پيدا بود كاش هر روز روز عيد قربان بود تا فراموش نكنيم كمي دورتر از خانه و كاشانه گرممان، كودكاني ناتوان و سالمنداني دل شكسته هستند كه با اندك توجهي از طرف ما شاد مي شوند.»

نان‌آوران بي‌دست

در گوشه اي از محوطه آسايشگاه درست كنار آب نماي كوچك صخره اي، اميد و احمد مشغول كار معرق هستند، اما نه با دست.

احمد مي گفت: «از همان موقع كه به دنيا آمدم دست نداشتم بعد از اينكه بزرگتر شدم به اينجا آمدم دوست نداشتم كه سر بار كسي باشم.»

احمد 26 ساله با امسال هفت سالي مي شود كه عضو آسايشگاه شده است. دختر دو ساله اش هر روز با شيرين زباني كودكانه اي از تابلوهاي معرق احمد تعريف مي كند. احمد مي گفت: اينجا با دختر خانمي كه او هم مثل من معلول بود آشنا شدم و ازدواج كرديم و حالا يك دختر سالم و شيرين زبان دارم.» تابلوهاي معرق احمد در بازارچه هاي خيريه آسايشگاه و نمايشگاه هاي مردمي به فروش مي رود تا دختر دو ساله اش نان بازواني پدري را بخورد كه دست ندارد.

اميد خازني را يك حادثه به كهريزك كشاند: «با بچه هاي مدرسه اردو رفته بوديم رامسر. مشغول بازي فوتبال بوديم كه افتادم روي سيم هاي برق كنار زمين. برق گرفت و دستهاي م ناكار شد.» اميد خازني هم همراه همسرش در كهريزك زندگي مي كند، خودش مي گويد: «دوست ندارم اينجا باشم، اما بيرون از كهريزك كاري براي ما نيست كسي از معلول ها حمايت نمي كند من هم دوست ندارم دستم جلوي كسي دراز باشد.»

هنرنمايي مددجويان هنرمند

صداي موسيقي تركي و لري و هنرنمايي هاي هنرمندان، محوطه سرد آسايشگاه را گرم و بهاري كرده، هر از چند گاهي گوسفند قرباني را مي بيني كه بع بع كنان توي چهار چرخ هاي مخصوصي به طرف سلاخ خانه  مي رود. شترمرغ هاي آسايشگاه كهريزك توي قفس هاي بزرگشان به دنبال هم مي دوند. كمي آن طرف تر درست روبري محل برگزاري جشن، كارشناسان مددكاري، روان شناسي و فيزيوتراپي مستقر هستند تا به سوالات مراجعه كنندگان و مددجويان آسايشگاه پاسخ دهند.

غرفه فروش كارهاي دستي معلولان و سالمندان مدام پر و خالي مي شود از مردمي كه براي ديدن گليم و فرش و سفال و كيف هايي كه با دست هاي رنجور معلولان و سالمندان ساخته شده، آمده اند.

ميرمسعود رئوفي با شور و شوق فراوان كارهاي دستي را به بازديدكنندگان معرفي، و آنها را براي خريد اين هنرهاي دستي تشويق مي كرد و مي گفت: معلولان آسايشگاه اين هنرهاي دستي را در كارگاه هاي كار درماني درست كرده اند.

به گفته رئوفي، سرپرست كارگاه هاي كاردرماني آسايشگاه خيريه كهريزك در اين آسايشگاه بيش از 30 كارگاه كاردرماني در موضوعاتي مانند قالي بافي، سفالگري، خياطي، نقاشي، گلدوزي، معرق و تعميرات برگزار مي شود و سالمندان و معلولان بر حسب توانايي و علاقه خود در اين كارگاه ها شركت مي كنند.

وي مي گفت: معلولان و سالمندان بعد از ورود به آسايشگاه و گذراندن مرحله اي به نام قرنطينه در كميته توانبخشي آسايشگاه مورد ارزيابي قرار مي گيرند؛ در اين كميته پزشك، مددكار، كاردرمان و فيزيوتراپ آسايشگاه حضور دارند، متخصصان كميته توانبخشي براساس نيازمندي ها و توانايي هاي مددجو تصميم مي گيرند كه در چه كارگاه هايي مشغول فعاليت شود يا اگر مددجو علاقه اي به شركت در كارگاه ها نشان نداد، مي تواند درس بخواند يا در فعاليت هاي ورزشي آسايشگاه شركت كند.

سرپرست كارگاه هاي كاردرماني آسايشگاه خيريه كهريزك فراموش كردن آلام و كاهش محدوديت هاي حركتي را يكي از مهمترين اهداف برگزاري اين كارگاه ها مي داند.

در گوشه اي از محوطه آسايشگاه مردم دور يكي از ورزشكاران جمع شده اند؛ آرش گراوند را يك حادثه ورزشي مهمان كهريزكي ها كرد. او  يكي از ورزشكاران رزمي كار است كه بعد از معلوليت از ناحيه كمر به آسايشگاه آمد. حالا با گذشت كمتر از 10 سال از حضور آرش در آسايشگاه، او با كمك خيرين عكاسي ياد گرفته و يك آتليه كوچك هم در آسايشگاه برپا كرده است.