ضد انقلاب چرا تحريم‌ها را كارساز نمي‌داند؛

جيغ بنفش ضد انقلاب از ناكارآمدي تحريم‌ها

سايت ضد انقلاب خودنويس در حالي كه عصبانيت خود را از عدم كارآمدي تحريم‌ها عليه كشورمان ابراز داشته، نوشت: تحریمی موفق محسوب می‌شود که منجر به تغییر سیاستی از طریق تغییر رژیم یا دولت یا تنها همان سیاست خاص شود، اين درحالي است كه ...

کد خبر: ۱۵۵۸۷۳

شنبه - ۲۱ آبان ۱۳۹۰ / November 12, 2011

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ يكي از سايت هاي ضد انقلاب با بيان علل ناكارآمدي تحريم ها، خشم خود را در خصوص عدم موفقيت آميز بودن تحريم‌هاي آمريكا عليه ايران ابراز داشت.

سايت ضد انقلاب «خودنويس» كه بارها خواستار تشديد تحريم ها عليه ايران شده است، در مطلبي جديد با اشاره به ناكارآمد بودن تحريم هاي غرب نوشت: تحریم های اقتصادی ابزار سیاست خارجی هستند و دلیل اینکه بارها و بارها کشور هدف (کشور تحریم شده) در طول دوره تحریم با جنگ تهدید می‌شود، این است که تحریم‌ها در تئوری یک پله پایین تر از جنگ قرار دارند؛ بنابراین زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند که کشور فرستنده نیازمند یک عکس‌العمل جدی سیاسی اما بدون دخالت نظامی است. پس تحریم‌ها در تئوری طراحی می‌شوند که مخرب باشند، اما نه به اندازه جنگ. در هر صورت گزینه بعدی کشور فرستنده جنگ است و این گزینه هیچ گاه نادیده گرفته نمی‌شود؛ بنابراین ایران در تمام مدت تحریم و در این سی و اندی سال همواره با جنگ تهدید شده است چه در سکوت و چه با صدای بلند.

اين سايت ضد انقلاب در ادامه آورده است: هدف از تحریم‌ها، طبق تعریف، معمولا تغییر سیاست خارجی (یا داخلی که منافع کشور فرستنده را به خطر می‌اندازد) کشور هدف می‌باشد؛ بنابراین تحریم‌ها طراحی نمی‌شوند که با نقض حقوق بشر در کشوری مبارزه کنند. نتیجه این می‌شود که نمی‌توانید تحریمی علیه ایران پیدا کنید که نقض حقوق بشر در ایران از دلایل وضع آن باشد. در اوج درگیری های بعد از انتخابات، سران کشورهای هشت با اینکه در سخنرانی ها، ایران را متهم به نقض حقوق بشر کردند، اما در بیانیه خود تنها از ایران خواستند که طبق قوانین داخلی خویش با معترضان برخورد کند.

اين گزارش اضافه مي كند: توجه کنید که تحریم‌ها طراحی نمی‌شوند که با دخالت مستقیم در امور کشوری منجر به تغییر سیاستی شوند، بلکه قرار است به طور غیر مستقیم با فشار بر مردم و به خصوص قشر متوسط و ایجاد نارضایتی در آنها، تغییر ایجاد کنند؛ یعنی قرار است که مردم خودشان دست به تغییر بزنند.

اینکه احمدی نژاد به راحتی به آمریکا می‌رود و خاوری به کانادا، ولی به من و شما ویزا نمی‌دهند، از همین نکته ناشی می‌شود. بر این اساس می‌توان سخنان خانم کلینتون مبنی بر اینکه آمریکا پشت ملت ایران است (شما از ما کمک بخواهید ما وارد عمل می‌شویم) را جور دیگری هم معنی کرد که اگر مردم به خیابان‌ها بریزند و جمهوری اسلامی مردم را سرکوب کرد، در صورتی که سیاست سرنگونی رژیم‌ ایران باشد، دولت‌اش وارد صحنه خواهد شد.

در مطلب سايت ضد انقلاب خودنويس با بيان اينكه آمريكا خودش تحريم هاي ايران را دور مي زند، بيان شده است: یک سال پیش از انقلاب، آمریکا دومین شریک تجاری ایران بود؛ بنابراین وقتی تحریم‌ها شروع شد تنها ایران متحمل زیان نشد بلکه در کوتاه مدت، هر دو طرف درگیر دچار مشکل شده‌اند. هر دو کشور به زمان نیاز داشتند که شرکای تجاری جدیدی پیدا کنند؛ بنابراین تا یافتن جانشین های تجاری جدید، آمریکا با تحمل هزینه هایی از طریق واسطه ها، نفت ایران را خریداری می‌کرد و ایران از طریق واسطه‌ها تکنولوژی و یا سلاح ساخت آمریکا می‌خردید تا اینجای کار، آمریکا خودش تحریم‌های خودش را نقض می‌کرد.

اين گزارش مي ا فزايد: از سوی دیگر «متحدان» آمریکا، بیشتر نقش جانشین را برای آمریکا بازی کردند تا متحد! به عبارت دیگر آمریکا رفت و دوستان آمریکا آمدند و یواشکی با ما دوستی کردند البته قطعا برای منافع خودشان. هزینه‌ای که ایران از تحریم‌ها در بلند مدت متحمل شده است، ناشی از یافتن جانشین است. تکنولوژی که می‌توانست با قیمت ارزان تر از آمریکا خریداری شود با كمي هزینه بیشتر از متحدان آمریکا خریداری شده است.