دنيا و دنياپرستي در نهج‌البلاغه

«اي مردم كالاي دنيا خس و خاشاكي است و با آلود، پس از چراگاه آن اجتناب كنيد ...»

کد خبر: ۱۵۶۰۶۹

يکشنبه - ۲۲ آبان ۱۳۹۰ / November 13, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ «در كالاي دنيا دل مبند تا خدا ترا به زشتي‌هاي آن بينا سازد و از كار خويش بي‌خبر مباش كه از تو غافل نيستند ...»

«... شما را از دنيا بر حذر مي‌دارم؛ زيرا اين دنيا شيرين و سبز و خرم با شهوات پيچيده است و خود را نزد جويندگانش با لذايذ گذران خود محبوب كرده است و با اندك آراستگي، شگفتي مردم را به خود جلب كرده و خود را آرزوها زيور و با فريبايي‌ها زينت كرده است.»

«دنيا براي تو دو روز است، يك روز به نفع تو و طبق تمايلات تو است و يك روز به ضرر تو و بر خلاف خواهش‌هاي تو است. روزي كه به نفع توست و نعم الهي را در اختيار داري طغيان و سركش منما و روزي كه به ضرر توست و گرفتار ناملايماتي، صابر و بردبار باش.»

«اي انسان‌ها، داستان دنيا به مار ماند كه پوستش نرم و زهرش كشنده است پس از فريبندگي‌هاي آن روي بگردان كه با تو دير نپايد و اندوه آن مخور.»