«يار دبستاني من» متعلق به همه دانشجويان است

کد خبر: ۱۵۶۲۸

شنبه - ۱۶ آذر ۱۳۸۷ / December 06, 2008

اشاره: ‏

جمشيد جم نامي آشنا براي همه دانشجويان و صد البته نامي آشناتر براي همه ‏ايرانياني است كه با شنيدن ترانه «يار دبستاني من» روزهاي به ياد ماندني انقلاب در ‏ذهن آنها مرور مي‌شود.‏

جم كه سال‌هاست در شبكه‌هاي مختلف راديويي فعاليت داردچند روز پيش به مناسبت فرا رسيدن روز دانشجو ‏به «شبكه خبر دانشجو» آمد تا از طريق اين رسانه از خودش، «يار دبستاني من» و ‏اوضاع موسيقي كشور با مردم، بويژه دانشجويان سخن بگويد.‏

جمشيد جم متولد تهران است، اما خود را بزرگ شده ورامين مي‌داند؛ از 21 بهمن 57 ‏وارد ساختمان قديمي راديو واقع در ميدان 15 خرداد مي‌شود و از آن روز تا به حال ‏به عنوان تهيه كننده، سردبير و كارشناس موسيقي در برنامه‌هاي فرهنگي، ادبي و ‏هنر فعاليت داشته است.‏

هر روز صبح بعد از نماز صبح وقتي پيچ راديو را باز مي‌كني صداي او را در برنامه «يك روز ‏خوب» مي‌شنوي و جمعه‌ها هم وقتي مي‌خواهي بعد از يك هفته كاري كمي ‏استراحت كني «تهران در شب» جمعه شب‌ها را با صداي او مي‌شنوي.‏

نگران انديشه جوان‌ها هستم

جمشيد جم به عنوان شخصي كه 29 سال است با نسل جوان كشور - از راديو تا دانشگاه - سر و كار ‏داشته، تغيير انديشه جوان‌هاي امروزي را بزرگترين نگراني ‏خود مي‌داند.‏

وي دانشگاهيان را نسل سوم و دبستاني‌ها را نسل چهارم اين انقلاب عنوان مي‌كند و ‏تغيير انديشه آنها را مهمترين دغدغه امروزي خود مي‌داند و خود را دوست و ياور همه ‏جوان‌هاي امروزي معرفي مي‌كند.‏

براي اولين بار فقط من خواندم

از جم در مورد «يار دبستاني من» سوال مي‌كنم، مي‌گويد: اين ترانه را دوست عزيزم ‏منصور تهراني ساخته و براي اولين بار اين ترانه با صداي من پخش شد، اما بعدها ‏بسياري از افراد، همين كار را كپي كرده و اجراهاي متفاوتي داشتند؛ اين ترانه ‏متعلق به همه ياران دبستاني - از دبستان تا دانشگاه - است و من اين ترانه را به همه دانشجويان اين مرز و بوم تقديم ‏مي‌كنم. ‏

ياور تخريب چي من

خواننده يار دبستاني من از شكل گيري ملودي جديد بر روي اين آهنگ در زمان جنگ ‏ياد مي‌كند و مي‌گويد: ياور تخريب چي من ملودي بود كه در زمان جنگ در سال 67 ‏براي اولين بار در جبهه‌ها خوانده شد كه بر اساس ملودي «يار دبستاني من»، اما با شعري ‏متفاوت خوانده شد.‏

پيام ظلم ستيزي

جمشيد جم پيام اصلي اين آهنگ را ظلم ستيزي، استكبار و استثمار ستيزي و مبارزه با ‏ديكتاتورهاي بزرگ جهان مي‌داند و مي‌گويد: «يار دبستاني من» متعلق به هيچ گروه و ‏دسته و يا حزبي نيست، آغاز اين كار از سال 57 بود و اميدوارم تا 150 سال ديگر با ‏مردم و خاطرات انقلاب آنها همراه باشد.‏

جم مبدا «يار دبستاني من» را سال 32 عنوان مي‌كند و مي‌گويد: وقتي براي اولين بار از ‏دكتر شريعتي از سه دانشجوي شهيد سوال كردم، وي گفت كه اين سه نفر ‏دانشجويان مسلماني بودند كه با شهامت شهيد شدند و از همان جا بود كه ياران ‏دبستاني در ذهن من شكل گرفت و آبان 57 اين ترانه ساخته و پخش شد و هميشه ‏گفته ام كه مبدا يار دبستاني من همان سال 32 است و امروزه هم هر دانشگاه كه ‏مي‌روم دو اصل برايم مهم است؛ يكي دعوت بسيج دانشجويي و ديگري وجود شهداي ‏گمنام در آن دانشگاه است.‏

با معنويت و خداي يگانه آشتي كنيم

آشتي جوانان، بويژه دانشجويان با معنويت و خداي يگانه آرزوي امروزي جمشيد جم ‏است، وي از جوان‌ها مي‌خواهد که همواره سعي در انس بيشتر با خداي خود داشته باشند.‏

جم، معنويت با خداي خود را از دوران نوجواني مي‌داند و مي‌گويد: از نوجواني به طور مكرر ‏مسجد بودم و عشقم اين بود كه صبح زود به مسجد بروم و اذان بگويم.‏

صحبتمان را با جمشيد جم به سمت ديدگاه‌هاي او در مورد موسيقي امروزي در كشور ‏مي‌بريم.

جم در مورد موسيقي اين روزها در كشور معتقد است: موسيقي ما خيلي بزرگ است، ‏اما بايد مدون شود، ما هفت دستگاه موسيقي، پنج مقام آوازي داريم؛ اين در حالي است که موسيقي غرب ‏در مقابل ما خيلي ضعيف است؛ آنان دو مقام دارند و دستگاه‌هاي موسيقي ‏ما نسبت به آنها بيشتر است، بنابراين همه ما بايد در حفظ و نگهداري آن چيزي كه امروزه از موسيقي سنتي باقي مانده و سينه به ‏سينه منتقل شده، كوشش كنيم.

اين گوينده باسابقه راديو با اشاره به اين مطلب كه بسياري از كشورهاي جهان، ‏به خصوص عرب‌ها موسيقي خود را از ما گرفته اند، مي‌افزايد: عرب‌ها، بويژه عرب‌هاي ‏حاشيه خليج فارس 90 درصد موسيقي خود را مديون ايراني‌ها هستند.‏

جم در ادامه مي‌گويد: متاسفانه در بين بعضي از جوان‌ها اين فكر افتاده است كه ‏اسلام با موسيقي مخالف است و اين خود بزرگترين ضربه را به فرهنگ ادب و ‏موسيقي اين سرزمين مي‌زند.‏

وي در ادامه با اشاره به اين مطلب كه از زمان صدر اسلام موسيقي جزو افتخارات ‏اسلام بوده است، مي‌گويد: دين اسلام به موسيقي فاخر خود كه از زمان پيامبراكرم (ص) رواج ‏داشته، افتخار مي‌كند؛ چرا که در حال حاضر غرب از لحاظ نغمه و ملودي به پايان رسيده و ‏فقط صنعت و تكنولوژي حرف اول را در اين جوامع مي‌زند.‏

خواننده يار دبستاني من موسيقي غربي را همانند عروسك‌هاي كوكي عنوان مي‌كند ‏و مي‌گويد: هيچ گونه تفكر و نگرش در اين نوع موسيقي به كار نرفته است و بر عكس ‏در موسيقي اصيل ايراني كلام خواننده و ترانه و ملودي هر كدام از جايگاه ويژه اي ‏برخوردار هستند.‏

زنگ موبايل جمشيد جم به صدا در مي‌آيد و از او مي‌خواهند كه در ساعت خاصي در ‏محلي حضور به هم رسانند؛ نمي‌دانم دانشگاه يا راديو، اما آنچه كه نه تنها من، بلكه ‏همگان مي‌دانند اين است كه حضور جمشيد جم در هر كجا كه باشد مايه افتخار ما ‏ايرانيان و بخصوص دانشجويان است.‏

جمشيد جم «شبكه خبر دانشجو» را به اميد ديدارهاي آينده ترك مي كند و در آخر جمله را ‏با تاكيد مجدد عنوان مي‌كند:‏ ‏«يار دبستاني من متعلق به همه دانشجويان است»

يار دبستاني من

با من و همراه مني

چوب الف بر سر ما

بغض من و آه مني

حك شده اسم من و تو

روتن اين تخته سياه

تركه بيداد و ستم

مونده هنوز رو تن ما

دشت بي فرهنگي ما

هرزه تموم علفاش

خوب اگه خوب بد اگه بد

مرده دلاي آدماش

دست من و تو بايد اين

پرده‌ها رو پاره كنه

كي ميتونه جز من و تو

درد ما رو چاره كنه؟

خواننده اصلي اين ترانه: استاد جمشيد جم؛ بازخواني اين ترانه: فريدون فروغي؛ سال ساخت: بهمن 1357/انتهاي پيام/