درباره درگذشت فرزند دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام

واكنش‌هاي وبلاگي به مرگ پسر محسن رضايي

احمد رضایی هرچه بود و هر چه کرد، خود می داند و پیشگاه عدل؛ ولی نبايد مرگ مشکوک او را به شهادت سراداران و پاسدارانی ربط داد که برای دفاع از آرمان های انقلاب اسلامی و ایران عزیز جان خویش را خالصانه بر کف نهادند.

کد خبر: ۱۵۶۴۷۰

سه‌شنبه - ۲۴ آبان ۱۳۹۰ / November 15, 2011

جريده اينترنتي «خبرگزاري دانشجو»، بعد از انتشار خبر مرگ مشكوك «احمد رضايي» فرزند «محسن رضايي» دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام در دبي، علاوه بر گمانه زني ها و اخبار پراكنده اي كه در گوشه و كنار در اين مورد به گوش رسيده و حتي به رسانه ها نيز راه يافته است، وبلاگ هاي ايراني هم به اين موضوع واكنش داده و مطالبي درباره آن نوشته اند.

در اين رابطه حميد داودآبادي در وبلاگ «خاطرات جبهه» طي مطلبي با عنوان «آقای رضایی، مسائل خانوادگی خود را ربط به نظام ندهید!» به اين موضوع پرداخت. وي در بخشي از اين نوشته ضمن اشاره به تيتر خبر سايت تابناك در مورد اين واقعه آورده است:

آقایان!

شما را به خدا قسم مسائل شخصی و خانوادگی خود را ربط به نظام ندهید.

مگر ایشان یادش رفته هنگامی که این طرف و آن طرف سخنرانی می کرد و می گفت: «آمریکایی ها برای اینکه از جمهوری اسلامی انتقام بگیرند، فرزند مرا ربودند.»

همان زمان بزرگواری به ایشان پیغام داد:

«به آقای رضایی بگویید مسائل شخصی و خانوادگی خود را ربط به نظام ندهد.»

احمد رضایی هرچه بود و هر چه کرد، خود می داند و پیشگاه عدل؛ ولی نیایید با ربط دادن مرگ مشکوک او به شهادت سراداران و پاسدارانی که برای دفاع از آرمان های انقلاب اسلامی و ایران عزیز جان خویش را خالصانه بر کف نهادند، هم جایگاه و مقام رفیع آنان را تنزل دهیم هم برای خود...

چه بخواهید و چه نخواهید، احمد رضایی به کشور و انقلاب و شهدا خیانت کرد (مسائل خانوادگی او ربطی به ما ندارد) حتی اگر چون پدرش سردار و دکتر است، در تابوتی طلایی و ... تشییع شود!

نگاهی به برخورد حضرت امام خمینی (ره) با نوه خود فرزند مرحوم سیدمصطفی "سیدحسین خمینی" و تبعید وی به خاطر فعالیت علیه نظام اسلامی و یا برخورد حضرت آیت الله محمدی گیلانی با فرزندانش که منافق بودند و اعدام شدند، به خوبی نشان می دهد در حالی که ملت ایران بیش از سیصدهزار شهید و صدها هزار جانباز تقدیم کرده است و مادران و پداران بسیاری هنوز چشم انتظار بازگشت بند استخوانی از عزیزشان هستند، بزرگ ترهای قوم باید چه کنند.

واقعا اگر فرزند مردم کوچه بازار و بقال محل به قول خودش اسناد محرمانه از پدر خود سرقت می کرد و تقدیم دشمنان می نمود و این گونه اعمال را مرتکب می شد و ماه ها می شد بلندگوی دشمنان انقلاب اسلامی و هر اهانتی که می خواست بخ مقدسات و شخصیت های محترم نظام می کرد می توانست این گونه به کشور بازگردد و دوباره برود و ...؟!

آقای رضایی!

به حرمت سابقه ارزشمند خویش و آن چه تا امروز در راه آرمان هایت تقدیم کرده ای، انتظار می رود خودت به روی چاپلوسان خاک بپاشی تا این گونه گردت جمع نشوند. و چه بسا همین مشکل است که طی دهه اخیر این گونه با حوادث و وقایع روبه رو گشته ای!

آقای رضایی!

مرگ فرزندت را تسلیت می گویم، ولی داغ هزاران غواص که پیکرهایشان در "جزیره ام الرصاص" بر جای ماند، سخت تر است. نه؟!

از سوي دیگر وبلاگ «سيرن» در بخشي از مطلب خود كه در مورد همين اتفاق نگاشته، آورده است:

اگر ۴ نفر مسئول به موقع با اینها برخورد کرده بودند امروز نمی گفتند: جنازه شهید احمد رضایی را به ما تحویل ندادند که معلوم نشود جنایت موساد چطور انجام گرفته!

جنازه را به ایران نمی دهند چون آقازاده محترم با پاسپورت آمریکایی در دوبی زندگی می کرده اند و تبعه هر کشور را به سفارتخانه خودش تحویل می دهند.

شاید اول اش با آقای رضایی احساس هم دردی می کردم چون داغ فرزند سنگین است اما وقتی می بینم این ها از مردن بچه شان هم بهره برداری سیاسی می کنند...فقط متأسف می شوم.خدا هدایت مان کند.