مناظرات شيعه و سني - 2؛

مناظره‌اي مستند از علماي شيعه و سني در رد فضيلت عمر و ابوبكر

در مناظره اي مستند كه بين علماي اهل سنت و شيعه صورت گرفت به بحث و بررسي احاديثي كه در فضليت عمر و ابوبكر آمده، پرداخته شد.

کد خبر: ۱۵۶۵۹۰

چهارشنبه - ۲۵ آبان ۱۳۹۰ / November 16, 2011

گروه دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»، زينب صارم؛ مناظره يكي از فنون بيان و كشف حقيقت است كه به وسيله آن بدون برانگيختن تعصبات و عواطف طرف مقابل، مي توان با دليل و مدرك به كشف حقيقت نائل آمد.

مناظره اي كه از كتاب شب هاي پيشاور در اين مقاله منتخب شده، بحثي است مستند كه در سال 1375 ه.ق در پيشاور پاكستان صورت گرفته است، دوستان و معرفت جوياني كه خواهان درك حقايق بيشتري هستند، مي توانند به اين كتاب و مناظرات ديگر آن رجوع كنند، فصل برگزيده شده درباره فضليت ابوبكر و عمر (دو خليفه نخستين) و رد آن است.

ابوبكر و عمر سيد پيران اهل بهشت!

علما اهل سنت: اخبار بسياري در كتب معتبره ما روايت شده كه دليل بر حقيقت مقام خلفا و عظمت آنان دارد از جمله آنكه پيامبر اسلام فرموده اند: «سيدا كهول اهل الجنه» ابي بكر و عمر دو سيد پيران اهل بهشت هستند و اين دليلي براي فضليت ايشان است.

علما شيعه: براي رد اين حديث نسبت داده شده به پيامبر دلايل بسياري وجود دارد، اول آن كه پيامبر فرموده اند: «زماني كه حديثي از من براي شما روايت نمودند، آن را به قرآن مجيد عرضه نماييد اگر موافق با قرآن بود قبول نماييد و الا آن را رد كنيد.»

با توجه به اين معيار، اگر حديث نقل شده را را به قرآن عرضه كنيم متوجه خواهيم شد جعلي است؛ چرا كه در آيه 35 و 36 سوره واقعه اشاره شده است كه انسان هاي بهشتي همه جوان شده و بعد داخل بهشت مي شوند، همان طور كه خود پيامبر فرموده اند: «ان الجنه لا تدخلها العجائز»؛ پيران وارد بهشت نمي شوند؛ چرا كه به گفته پيغمبر عظيم الشان اسلام در آن روز پيري وجود ندارد بلكه همه بهشتيان جوان شده اند.

اين موضوع كه اهل بهشت همه جوان هستند نيز در مسند احمد جلد 2 صفحه 259 كه از منابع شماست وارد شده است.

حسن و حسين دو سيد جوانان اهل بهشت

و اصل حديث آن است كه «الحسن و الحسين سيدا شباب اهل الجنة و ابوهما خير منها» چنان چه اين حديث در منابع معتبره اهل سنت آمده است مانند خطيب خوارزي در منابت ص 294 (علاقه مندان براي منابع بيشتر به كتب رجوع كنند)

حق تقدم ابوبكر بر عموم امت!

اهل سنت: در خبر ديگري از رسول اكرم آمده است «ما ينبغي لقوم فيهم ابوبكر ان يتقدم عليه غيره» اين خبر خود دليلي بر حق تقدم ابي بكر است بر عموم امت، براي آن كه پيامبر مي فرمايد: «سزاوار نيست براي قومي، كه ابوبكر در ميان آنها باشد و ديگري را بر او مقدم دارند»

حديث ناقض خويش است

شيعه: با كمي توجه و اندك نگاهي به تاريخ اسلام مي توان به راحتي مجعول بودن حديث را متوجه شد. دوم آنكه اگر اين خبر فرموده رسول اكرم بوده، چرا خود به آن عمل نمي كرده اند؟ و علي را بر ابوبكر مقدم مي كردند؟ در غزوه تبوك با وجود ابي بكر كاردان، چرا علي را خليفه قرار داد؟ در سفر مكه چرا ابي بكر را معزول و علي را منصوب براي ابلاغ رسالت و قرائت سوره برائت نمود؟ در مكه با وجود ابي بكر چرا علي را با خود براي بت شكني برد؟ حتي بر روي شانه خود سوار كرد و امر به شكستن بت «هبل» نمود؟ با وجود ابي ابكر چرا علي را براي حكومت و دعوت مردم يمن فرستاد؟ و علاوه بر همه اينها چرا در روز عيد غدير و ايام ديگر با وجود ابي بكر علي را ولي خود قرار داد؟