یک طرفه به قاضی نرویم!

سوظن آرامش روانی فرد را برای انجام امور شخصی زندگی نیز دچار مشکل می‌سازد و تمام ذهن را به تسخیر خود در می‌آورد و در این حالت بهترین کار این است که یک طرفه به قاضی نرویم.

کد خبر: ۱۵۶۶۳۹

چهارشنبه - ۲۵ آبان ۱۳۹۰ / November 16, 2011

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو» بهاره مقدم؛  قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در بردارنده برخی اصولی است که مطابق موازین دین، شرع و اسلام تدوین شده و عدول ازاین فرامین برای ما که افتخار مسلمانی را یدک می کشیم، قصور ازوظایف دینی و شرعیمان قلمداد می شود.

قانون اساسی ما برگرفته ازاسلام است و از آنجا که اسلام در تک تک حیطه ها برنامه زندگی بشر را عرضه می دارد، تساهل از اجرای این قوانین در تمام عرصه های اجتماعی، شخصی، فرهنگی، سیاسی و دینی فرد را با چالش و مشکل رو به رو خواهد ساخت.

اصل سی و هفتم قانون اساسی بیان می کند که «هیچ کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی شود؛ مگر آنکه جرم او در دادگاه صالحه ثابت گردد».

این روزها تب اظهارنظر درهرحیطه ای فراگیر شده و این مسئله وقتی حادتر می شود که پرونده خاک خورده و قدیمی مفاسد اقتصادی گهگاه نقل محافل می شود و با دلیل و بی دلیل، با شاهد و بی شاهد اقدام به اظهار نظر می کنیم و فلان مقام مسئول را متهم نموده و در دادگاه الفاظمان، اشد مجازات را برای فرد مذکور در نظر می گیریم!

اینکه غارتگران بیت المال باید رسوا شوند و در برابر ملت پاسخگو باشند درست؛ اما همواره باید خود را در برابر وجدان خود پاسخگو دانسته و وضوح و تشریح قضایا را به روال قانونی هر چند کند آن بسپاریم؛ چرا که با سوظن نه تنها ادامه حیات سیاسی به مخاطره می افتد، بلکه آرامش روانی فرد برای انجام امورشخصی زندگی نیز دچار مشکل می شود و توهم دزد و غارتگر و تبهکاربودن اشخاص تمام ذهن را به تسخیر خود در می آورد و دراین حالت بهترین کار این است که یک طرفه به قاضی نرویم!