وبلاگ «چشم خدا»

نام كتاب اعمال ما چيست

هر کار خوبی را خداوند نخواهد پذیرفت، و تنها کارهای خوبی مورد قبول خواهند بود که ربطی به موضوع داشته باشند.

کد خبر: ۱۵۷۰۹۷

شنبه - ۲۸ آبان ۱۳۹۰ / November 19, 2011

جريده اينترنتي «خبرگزاري دانشجو»، سيد مقدام حيدري در آخرين بروزرساني وبلاگ «چشم خدا» طي مطلبي با عنوان «اسم کتاب اعمالمان چیست؟» آورده است:

همه دانشجویان و طلاب می دانند که مهمترین گام برای نوشتن پایان نامه یا مقاله و کتاب، انتخاب موضوع است. موضوع است که مشخص می کند از میان حجم انبوه کتابهای ارزشمند و مفید، کدام را باید خواند و به کدام مرجع باید مراجعه کرد. سرفصلها را نیز بر اساس موضوع باید تنظیم کرد و همه مراحل فیش برداری و تنظیم و نوشتن مطالب نیز بر پایه همین موضوع است. نمی شود کسی ابتدای کار به مطالعه و نوشتن بپردازد و بگوید: فعلا مطالبی را در کنار هم می نویسیم تا ببینم چه موضوعی را انتخاب کنم! این نمی شود.

در آخر کار هم که مرحله ارزیابی این پایان نامه است و استاد داور، به نقد آن می نشیند، بیشترین ملاک استاد داور، باز همین موضوع خواهد بود. اگر مطلب بی ربطی در گوشه و کنار پایان نامه دیده شود، پذیرفته نمی شود، اگر چه بسیار خوب و لطیف و ناب باشد.

این اصلی روشن در نویسندگی است که همه باید بدانند چرا که همه نویسنده اند و خواه ناخواه مشغول نوشتن کتابی هستند که در روز قیامت از آن رونمایی خواهد شد. قیامت جلسه دفاعیه پایان نامه های همه انسانهاست و خداوند که تک استاد داور این جلسه خواهد بود، از همگان خواهد خواست که کتابهایشان را رو کنند و بخوانند؛ (إقرأ كتابك كفى بنفسك اليوم عليك حسيبا)[1] و باید دانست که نقد این پایان نامه ها بر اساس موضوع واحدی است که همه مکلفند درباره همان موضوع، کتاب زندگی خود را تنظیم کنند.

اگر این باشد، پس هر کار خوبی را خداوند نخواهد پذیرفت، و تنها کارهای خوبی مورد قبول خواهند بود که ربطی به موضوع داشته باشند.

اما موضوع کتاب زندگی ما چیست، و کارهای ما که خودکار این کتابند، بر چه محوری باید تنظیم شوند و چه باید بنویسند؟ به نظر این بنده حقیر چنین می رسد که موضوع، "محبت امیر المؤمنین (علیه السلام)" است و این موضوع ملاک همه ارزیابیها خواهد بود. این چنین می فهمم سخن پیامبر اعظم (صلی الله علیه وآله) را که فرمود: "عنوان صحيفة المؤمن حب علي بن أبي طالب"[2]

اگر این مطلب درست باشد که گویا هست، در قیامت که روز نقد اعمال انسانها خواهد بود، تنها خوبی کار و عمل، برای پذیرش آن کافی نخواهد بود، بلکه خدا از ما خواهد پرسید که این کار خوبت، چه ربطی به محبت امیر المؤمنین دارد، و محبت علی (علیه السلام) در کجای این عمل دیده می شود...

... جای توضیح و مثالهای فراوانی خالی است، اما بگذریم...

این هم روایت دیگری که شاید بتوان این ادعای زیبا و عجیب را با آن به کرسی نشاند که باز سخن رسول خدا (صلی الله علیه وآله) است که فرمود: قسم به کسی که مرا به حق فرستاد، خداوند هیچ کار خوبی (حسنه ای) را از بنده ای نمی پذیرد، مگر این که از محبت علی (علیه السلام) بپرسد؛ "والذي بعثني بالحق نبيا لا يقبل الله من عبد حسنة حتى يسأله عن حب علي بن أبي طالب"[3]

پي نوشت:

[1] اسراء، 14

[2]القندوزي: ينابيع المودة ص 125

[3] أمالي الطوسي: 106، ح 161.