نمايشگاه مطبوعات از دريچه وبلاگ 16

وبلاگ دريچه: تجربه نمايشگاهي

یادم رفته بود که نمایشگاه های قبلی تقریباً غرفه آماده بود و فقط برای کارهای غرفه داری شرکت می کردم و نه چیز دیگه.

کد خبر: ۱۵۷۱۲۹

شنبه - ۲۸ آبان ۱۳۹۰ / November 19, 2011

جريده اينترنتي «خبرگزاري دانشجو»، زهرا فيضي نويسنده وبلاگ «دريچه» ضمن شركت در مسابقه «نمايشگاه مطبوعات از دريچه وبلاگ» با درج مطلبي تحت عنوان «تجربه نمایشگاهی» آورده است:

امسال که به لطف خدا و توجه امام رضا(ع) تونستیم یه نشریه الکترونیکی درباره امام رضا درست کنیم، تصمیم  گرفتیم تو نمایشگاه دیجیتال شرکت کنیم.

اولین نمایشگاهی که تقریبا با برنده شدن ما و افتتاح اولین شماره نشریه مون همزمان شده بود، نمایشگاه دیجیتال بود.

عزیز دل گفت که من نمی خوام تو نمایشگاه باشم زیاد خوشم نمیاد.

من که قبلا تجربه دو یا سه نمایشگاه رو داشتم گفتم که سخت نیست مگه می خوایم چکار کنیم.

دیگه یادم رفته بود که نمایشگاه های قبلی تقریباً غرفه آماده بود و فقط برای کارهای غرفه داری شرکت می کردم و نه چیز دیگه.

اما حالا که نشریه برای خودمون بود باید تمام کارها از گرفتن غرفه، تزئین غرفه، و تهیه امکانات را باید خودمون انجام بدیم.

خوب با اینکه سخت بود اما یه انرژی مهمی داشتیم و اون این که کار برای امام رضا (ع) است و خود آقا توجه دارن.

دردسرتون ندم، نمایشگاه شروع شد. غرفه داری سخت نبود اما گرفتن امکانات از نمایشگاه دیجیتال خیلی سخت بود. تقریبا دو سه روز بعد از شروع نمایشگاه به ما میز و صندلی دادند. از طرفی کتیبه رو در غرفه مون رو اشتباه زدن که تقریبا اواسط نمایشگاه تحویل دادند.تازه نهار رو تهیه آب و آب جوش و چای هم با خودمون بود.

مهم ترین قسمت هم این که اصلا نظافت رعایت نمی شد.

بالاخره نمایشگاه تموم شد. روز آخر هم که برای بیرون آوردن وسایل تازه اون موقع باید دنبال کارت خوان داشتن و بعد هم اجازه از حراست می رفتیم.

با خودمون گفتیم که خوب بی تجربگی خودمون بود ان شالله سال آینده این طوری کار نمی کنیم همه چیز رو زودتر  پیگیری می کنیم.

بعد از تقریبا ده روز نمایشگاه مطبوعات شروع شد. من که حسابی از نمایشگاه قبلی خسته شده بودم می خواستم شرکت نکنم. عزیز دل این بار بیشتر علاقه نشون میداد. با اصرار اون و این که کار برای امام رئوف رفتم.

این نمایشگاه هم غرفه و تزئینش با ما بود. خوب این کار ها رو دیگه سریع انجام دادیم. روز اول من کلاس داشتم و نرفتم. فقط به عزیز دل زنگ زدم که ببینم اوضاع چطوره ناهار خورده یا نه؟

دیدم گفت که به ما فیش غذا دادن و هر روز ناهار می دن تازه یک بار ساعت ده صبح و یک بار هم ساعت 5 بعد از ظهر تغذیه می دن از طرفی هم اگر آب بخوایم هم برای ما آب می آرن تازه همش در حال تمیز کردنن

تعجب کردم نه به اون نمایشگاه نه به این. اول فکر کردم برای چند روز اول این طوریه بعدا اون هم تغییر می کنه که دیدم نه تا آخرین روز خوب بود. روز آخر هم قبل از خارج کردن وسایل خودشون برای تایید حراست پیگیری کردن.

به نظرشما چرا اینطوری بود؟