معیاری جدید برای تأیید صلاحیت کاندیداهای مجلس

باید به معیارهای انتخاب نمایندگان مجلس، معیار جدیدی اضافه شود و آن هم عبور به سلامت کاندیداها، از صندلی داغ برنامه «خنده بازار» باشد؛ البته به شرطی که میهمان برنامه «چوپان دروغگو» نباشد!

کد خبر: ۱۵۷۲۱۲

يکشنبه - ۲۹ آبان ۱۳۹۰ / November 20, 2011

گروه سياسي «خبرگزاری دانشجو»، عبدالله عبدالله زاده؛ علی(ع) جان کجایی که ببینی در مجلس اسلامی نه تنها شمع‌های بیت‌المال خاموش نشده است؛ بلکه زمامدارانی در مجلس که مدعی ولایتمداری اند، به دنبال اضافه کردن لوستر برای خانه های مجلل خود هستند.

ای مظهر عدالت کجایی تا ببینی که جوانانی برای ازدواج ماه‌ها به دنبال یک وام یک میلیون تومانی به این در و آن در می‌زنند و مراسم ازدواجشان به خاطر نداشتن جهیزیه و تهیه وسائل ابتدایی زندگی عقب می‌افتد؛ اما مجلسیان حکومت اسلامی ماه‌ها وقت مجلس را صرف تصویب حقوق مادام‌العمری برای خود می‌کنند و به ریش مردم می‌خندند.

علی(ع) جان کجایی ببینی اینجا دیگر مالک اشتری نیست که حرف علی زمان را گوش کند و نمایندگان پول پرست و قدرت طلب را برکنار نماید.

اینجا عقیل‌ها زیادند؛ اما دیگر از لهیب آتش جهنم که علی زمان هر روز حرارت آن را یادآوری می‌کند، نمی‌هراسند و مولای ما با وجود این کوفیان همچنان تنهاست.

راستی در آستانه انتخابات مجلس دیگری هستیم و کجایند مردان بی ادعا چون چمران‌ها، همت‌ها و زین‌الدین‌ها که خون خود را دادند؛ اما هیچ گاه به بیت‌المال دست درازی نکردند و زر و زیور دنیا دل آن‌ها را نبرد.

به قول یکی از بچه بسیجی‌ها؛ «دست درازی به بیت‌المال یک رقم، دو رقم که نیست، فقط اختلاس 3000میلیاردی نیست، انواع و اقسام مختلف دارد که یکی از آن‌ها خودکشی برای دریافت حقوق‌های مادام‌العمر از بیت‌المال در آستانه پایان دوره مجلس هشتم است.

این مجلسیان آیا از شهید چمران شرمنده نیستند که همیشه و در همه حال و در هر مسئولیتی، برایش «خدا بود و دیگر هیچ نبود» و آرزو داشت، مدینه فاضله ای به وجود آورد که بر آن عدالت سایه افکند، چشمه عشق و محبت، سرزمین سینه های پاک انسان‌ها را آبیاری کند، حقد و حسد، تهمت و کفر، جهل و ظلم از زمین رخت بر بندد».

یکی دیگر از بر و بچه‌ها می‌گفت: «حالا این مجلسیان ما، همان حقوق ماهیانه میلیونی را خرج کرده‌اند که در پی حقوق مادام‌العمر برای خود هستند» و یا «خود می‌دانند چون کاری برای ملت نکرده‌اند، که دیگر رأی نخواهند آورد و دلشان برای حقوق‌های ماهیانه میلیونی تنگ می‌شود»؛ الله اعلم! یا یک سؤال مهم‌تر این مجلسیان؛ این حقوق‌های میلیونی و کلان خود را اصلاً کجا خرج می‌کنند؛ شاید هم خرجشان با دخلشان نمی‌خورد یا اینکه به دنبال تدارک ارثیه از بیت‌المال برای فرزندان خود هستند.

مجلسیان «فأین تذهبون»؟! چه شده است که فراموش کرده‌اید «از تو به یک اشارت؛ از ما به سر دویدن». آنانی که به دنبال تصویب قوانین این چنینی برای خود و آینده زن و فرزندان خود هستند، آیا به دنبال تصویب قانونی برای رفع محرومیت از مملکت اسلامی هستند.

در حالی که هنوز در کشور اسلامی خرابه نشینان زیادند و فقر بیداد می‌کند؛ چقدر زشت و ناپسند است در مجلسی اسلامی، عده ای «هر چند قلیل»! به دنبال تصویب حقوق مادام‌العمر برای خود و آینده فرزندان دلبند خود می‌باشند.

موافقان این طرح باید اعلام کنند که برای محرومیت زدایی از مناطق محروم استان خود چه اقداماتی انجام داده‌اند و لیست اقدامات خود را در این زمینه ارائه دهند؟

به نظر یکی دیگر از بر و بچه‌ها باید به معیارهای انتخاب نمایندگان مجلس، معیار جدیدی اضافه شود و آن هم عبور به سلامت کاندیداها از صندلی داغ برنامه «خنده بازار» باشد؛ البته به شرطی میهمان برنامه «چوپان دروغگو» نباشد که صندلی داغ برایش بی اثر باشد!

آیا حامیان این طرح فراموش کرده‌اند که برای چه به مجلس راه یافته‌اند و مردم برای چه به آنان رأی داده‌اند؟! راستی چه زیبا فرمودند آن پیر مراد و رهبر فرزانه: تنها آنهایی تا آخر خط با ما هستند که درد فقر و محرومیت و استضعاف را چشیده باشند، «فذکّر؛ انّما أنت مذکّر».