نشست «دانشجوي منتظر و رسالت نظام‌سازي و الگوسازي» - 3؛

بايد بساط اقتصاد ‌نوين ‌ليبراليسم را از دانشگاه‌ها جمع كرد

رئيس مرکز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز با بيان اينكه بايد بساط اقتصاد نوين ليبراليسم را از دانشگاه ها جمع كرد، گفت: اسلام اقتصاد با مالكيت درجه يك را از بين برده و اقتصاد با مالكيت درجه دو را جايگزين مي‌كند.

کد خبر: ۱۵۷۷۶۴

سه‌شنبه - ۰۱ آذر ۱۳۹۰ / November 22, 2011

به گزارش خبرنگار دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»، حسن عباسی در ادامه مراسم سخنرانی كه به همت واحد دانشجویی بنیاد فرهنگی مهدی موعود (عج) عصر پنجشنبه، 26 آبان ماه در تالار مولوی دانشکده ادبیات دانشگاه شهید بهشتی با موضوع «دانشجوی منتظر و رسالت نظام سازی و الگوسازی» برگزار شد، گفت: بنيادي ترين مشكل غرب در ملت سازي اين است كه مردم زماني سرمايه حكومت و جامعه محسوب مي شوند كه يا ثروتمند باشند يا ثروت مادي توليد كنند.

وي با بيان اينكه به اين فرهنگ، فرهنگ بورژوايي مي‌گويند،‌ گفت: در اين فرهنگ سرمايه مهم است و لايه اول اين جامعه بر پايه سرمايه مادي و لايه دوم سرمايه علمي است؛ البته هر گاه بتواند بازتوليد ثروت ملي كند.

رئيس مرکز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز در ادامه گفت: سرمايه اجتماعي كه متشكل از روابط خانوادگي، مناسبات فرزندان با والدين و رفتار افراد با يكديگر مي‌شود، حول پول و سود مادي مي‌چرخد، يعني روابط را در نظام اجتماعي، سود مادي تعريف مي‌كند.

عباسي با بيان اينكه بحث در دولت‌سازي يا دولت‌چيني بر ليبرال دموكراسي يا سوسيال دموكراسي است، گفت: بر مبناي نگاه منتسكيو، در هر دو صورت حاكماني كه هستند سه قوه مقننه، مجريه و قضائيه را برتافتند؛ اين همان حرفي بود كه رهبر انقلاب در كرمانشاه زدند كه شايد ما به اين نتيجه برسيم كه عوض كنيم.

وي در ادامه گفت: مدل كنوني كشور ما  به اين صورت است كه رئيس جمهور مستقيماً با راي مردم انتخاب مي‌شود، ولي ممكن است به سمت پارلماني برويم كه احزاب در انتخابات شركت مي‌كنند و هر حزبي كه بيشترين راي را در مجلس مي‌آورد، يك نفر را از ميان خودش به عنوان رئيس جمهور انتخاب مي‌كند،‌ يعني مردم رئيس جمهور را مستقيماً با راي خودشان انتخاب نكنند.

پروسه جامعه سازي يك پروسه صد ساله است

رئيس مرکز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز با بيان اينكه پروسه جامعه سازي صد ساله است، گفت: 25 سال دولت‌سازي، 25 سال ملت‌سازي، 25 سال نظام‌سازي و 25 سال هم زمين يا ملك طول مي‌كشد، ‌البته ما در 32 ساله بعد انقلاب توانستيم تا حدودي هم ملت‌سازي كنيم و هم دولت‌سازي كرديم؛ چرا كه برخي از بخش‌هاي دولت‌سازي مانند شوراي شهرها هنوز به توانايي خود نرسيده‌اند، همچنين مباني فكري نظريه حكومتي ولايت فقيه تازه بعد انقلاب مطرح شده است.

سيستم‌هاي يك جامعه از پيچيده‌ترين بخش جامعه تا ساده‌ترين بخش آن بايد كارآمد باشند

عباسي با بيان اينكه حد فاصل دولت سازي و ملت سازي، نظام است، گفت: سيستم به معني ايجاد ارتباط معنادار ميان اجزا در يك كل است كه در نسبت با محيط خدمات ارائه مي‌كند؛ اجزاي اداره يك حكومت 1400 قطعه است كه در نسبت با هم تعريف مي‌شوند.

وي با تأكيد بر اينكه سيستم‌ها از پيچيده‌ترين بخش جامعه تا ساده‌ترين بخش آن بايد كارآمد باشند و در صورتي ‌كه لايه لايه خرد مي‌شوند نيز جواب بدهند.

رئيس مرکز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز با بيان اينكه دوره كنوني، دوره جديدي است كه جامعه بايد از اساس، قرآني تعريف بشود،‌ گفت: از اين جامعه در قرآن به عنوان «هجر» نام برده شده است.

عباسي در ادامه گفت: در جامعه هجري انسان متمدن مطرح نيست و انسان مهاجر مدنظر است، يعني آحاد جامعه در هر صورتي كه فعاليت خودشان را انجام مي‌دهند، بايد آماده هجرت از خودشان به سوي خدا باشند.

در جامعه مهدوي مردم در هر جايي كه هستند آماده هجرتند

رئيس مرکز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز با بيان اينكه جامعه هجري همان جامعه مهدوي است، گفت: جامعه مهدوي،‌ جامعه‌اي است كه در آن مردم با حداكثر ظرفيت، قرآن را توسط حضرت دريافت مي‌كنند، در اين جامعه، عقل انسان‌ها به قدري موسع مي‌شود كه مردم در هر جايي كه هستند آماده هجرتند.

وي با اشاره به ملت‌چيني در جامعه هجري گفت: در جامعه هجري انسان‌ها با توجه به ضريب ايمانشان و به ميزان توليد ايمان براي ديگران، سرمايه جامعه و حكومت محسوب مي‌شوند.

عباسي در ادامه با اشاره به لايه دوم يعني لايه علمي جامعه مهدوي گفت: علمي كه ضريب ايمان را بالا ببرد و ايمان را تثبيت كند، در اين جامعه مدنظر است و در لايه سوم كه سرمايه اجتماعي است، مناسبات ميان افراد بايد حول افزايش ايمان و تثبيت ايمان تعريف شود.

وي با بيان اينكه افرادي مانند آيت الله بهجت به ظرفيتشان شناخته مي‌شوند، گفت: غالب افراد عادي جامعه به مظروف خود شناخته مي‌شوند كه اگر مردم در خود ظرفيت قرآن را ايجاد كنند، ظهور حضرت محقق مي‌شود.

بورس مترادف با كلاهبرداري است

رئيس مرکز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز تأكيد كرد: امروز در 1500 شهر ايالات متحده مردم بيرون مي‌ريزند تا خيابان وال استريت را اشغال كنند‌؛ چرا كه وال استريت كه اساس مكاني به نام بورس مي‌باشد كه مترادف با كلاهبرداري است، البته در ايران انگاره هاي زرورق شده اقتصاد نوين را نسل به نسل منتقل كردند و آنها را به عنوان حرف هاي علمي جا انداختند.

وي با بيان اينكه در بحث دولت‌سازي در جامعه هجري مقوله اصلي امام معصوم است، گفت: در غيبت امام معصوم، اين وظيفه مربوط به اولوالامر و ولي امر است، يعني ولي امر محور نظام است.

عباسي گفت: حد فاصل دولتي كه اركانش را عناصر ديني تشكيل مي‌دهند و رأسش ولي فقيه است؛ ملتي كه قاعدش را مردم مؤمن تشكيل مي‌دهند، بر اساس نگاه قرآني، 140 جزء است كه مهمترين اجزاي نظام هستند و عناصر اصلي آن دكترين ملي سلامت، نظام بيع و حكمت است.

وي با اشاره به دكترين ملي سلامت گفت: آنچه در نظام آموزشي ما به عنوان بهداشت و درمان مطرح است از نگاه دارويني نشأت گرفته كه در آن جايگاهي براي نفس، قلب و روح انسان در نظر نمي‌گيرد، ولي طبق گفته قرآن، انسان نه تنها از لحظه تولد تا مرگ سلامت و صحت جسمش بايد رقم بخورد، بلكه بايد با سلامت قلب در صحراي محشر حاضر شود، وگرنه باخته است.

اسلام اقتصاد با مالكيت درجه يك را از بين مي‌برد و اقتصاد با مالكيت درجه دو را جايگزين مي‌كند

رئيس مرکز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز با اشاره به نظام بيع گفت: چيزي به نام اقتصاد در اسلام وجود ندارد و مبناي دكترين اقتصاد در اسلام آيه 111 سوره توبه «أن الله اشتري» است كه خدا مي گويد من مشتري‌ام و هر چه بنده مؤمن توليد كند خدا آن را مي‌خرد.

وي با بيان اينكه بايد بساط اقتصاد نوين ليبراليسم را از دانشگاه ها جمع كرد، گفت: اسلام اقتصاد با مالكيت درجه يك را از بين مي‌برد و اقتصاد با مالكيت درجه دو را جايگزين مي‌كند.

عباسي با بيان اينكه قرآن مي گويد بايد حكيم بشويد نه دكتر، ‌گفت: حضرت علي مي فرمايد: «الحكمة ضالة المؤمن» يعني در اين سيستم هر چه در حكمت جلو رويم خوف از خدا بيشتر مي شود و رأس حكمت، خوف از خداست، اما در نظام علمي كنوني فرد هر چه جلوتر مي‌رود به خدا بي اعتمادتر مي‌شود.

رئيس مرکز بررسی‌های دکترینال امنیت بدون مرز خاطرنشان كرد: رسالت دانشجوي منتظر ظهور در نظام سازي اين است كه از بحث توصيفي عبور كند و به سراغ بحث تبييني برود و سعي كند مطالعاتش تطبيقي باشد، يعني آنچه در نظام غرب مطرح هست را مطالعه كرده و مابه ازاي آن را در انديشه ديني تبيين كند.