مصر و چالش‌های یک انقلاب؛ گذار به سوي دموكراسي و ارزش‌هاي ديني

اگر چه با استعفای دولت در مصر و وعده نظاميان به انتقال سريع قدرت، به نظر حركات مردمي اخير در حال نيل به نتايج محسوس است، ولي آنچه كه مهم است ...

کد خبر: ۱۵۷۹۴۳

چهارشنبه - ۰۲ آذر ۱۳۹۰ / November 23, 2011

گروه بین‌الملل «خبرگزاری دانشجو»؛ کنار رفتن حسنی مبارک در مصر پیرو تحولات انقلاب عربی، نوید بخش حرکت جامعه‌ای به سوی دموکراسی و احیای ارزش‌های فراموش شده اسلامی بود که سال‌ها در ذیل استبداد داخلی و مداخله خارجی نتوانسته بود خواست‌ها و امیال خود را در قالب اراده ملت بنمایاند، با این حال و با وجود گذشت چندین ماه از کنار رفتن موانع عمده در برابر خواسته‌های ملت مصر نه تنها ارزش‌های دینی در کنار امیال آزادی خواهان برای این ملت محقق نشد و حتی بارقه‌های آن نیز نمود نیافت، بلکه جریان انقلابی با حاکمیت نظامیان و تعلل آنان در انتقال قدرت به نوعی در مسیر قرار گرفته است که تقریباً تمامی انقلاب‌ها در آغاز راه با آن مواجه می‌شوند.

تعلل در محاکمه سریع حسنی مبارک، عدم تبدیل انقلاب سیاسی به نوع اجتماعی آن با تحول بنیادین از صرف تغییر سیاسی به تغییرات گسترده در تمامی سطوح اجتماعی، فرهنگی، حقوقی و اقتصادی و عدم انتقال قدرت سریع به نمایندگان واقعی ملت و سهل انگاری در پاک سازی نظام سیاسی از عناصر نظام پیشین از جمله محورهایی است که در آغاز دوباره تحرکات انقلابی در قاهره و دیگر شهرهای مصر موثر بوده است.

اگر چه با استعفای دولت در مصر و وعده نظامیان به انتقال سریع قدرت به نظر حرکات مردمی اخیر در حال نیل به نتایج محسوس است و آنچه که مهم است اشاره به نوع نگرش نخبگان و مقامات مصری به تحولات درونی این کشور و رصد تحولات بین‌المللی است؛ نگرشی که می‌تواند در پرتو نگاه توسعه گرایانه، سریعاً چالش‌های سیاسی و اقتصادی در این کشور را پاسخ گفته و با بازگرداندن ملت مصر به هویت حقیقی خویش که همان همگرایی در میان کشورهای اسلامی و گسستن پیوندهای وابستگی نظام پیشین به غرب و خواست‌های آنان بوده رویکرد نوین بر سپهر سیاسی این کشور حاکم شود، در غیر این صورت چالش انحراف انقلاب که دامان بسیاری از انقلاب‌های بزرگ را در سده بیستم گرفت آرمان‌ها و ارزش‌های ملت مصر را نیز مصادره خواهد کرد.