سناریویی خطرناک علیه آخرین بازماندگان انقلابی در سینما

امروز سناریویی خطرناک علیه آخرین بازماندگان انقلابی در سینما آغاز شده و هجمه‌ای ناعادلانه حتی از طرف برخی دوستان از سر غفلت یا شاید به عمد دامن زده می‌شود.

کد خبر: ۱۵۸۵۰۳

شنبه - ۰۵ آذر ۱۳۹۰ / November 26, 2011

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»، محمد ایرانی؛ «هنر اسلامی که ما می‌گوییم یعنی چه؟ یعنی اینکه هنری با محتوا، با هدف‌ها و غایات و آرمان‌های اسلامی بوجود آید تا در مقابل هنری که انسان را گمراه می‌کند، جوانان را گمراه می‌کند، بشر را سرگرم به امور غیرواقعی و دروغ می‌کند، انسان را از آن آرمان‌ها و کمال‌های مطلوب خودش که باید به آن سمت حرکت کند، باز می‌دارد، در صحنه عملی، کمک به مظلمه عالم می‌کند؛ از مظلومین عالم هرگز دفاعی نمی‌کند و در خدمت زر و زور و استکبار است؛ بایستد و نگذارد که آن هنر بر ذهنیت مردم تسلط پیدا کند. ما که جز این هدف دیگری نداریم.» (رهبر معظم انقلاب)

چندی پیش آقای سلحشور، کارگردان فیلم یوسف پیامبر، در مورد سینمای ایران انتقاداتی وارد داشت که متاسفانه بعضی با تاکید روی کلمه ای تمام نقدها را نشنیده گرفتند و تنها به این پرداختند که چرا این‌طور گفته شده است؟

حرف ما هم بر سر همین کلمه است و از همه‌ عزیزانی که بر این کلام خورده گرفتند، خواستاریم کلمه ای درخور سینمای ما بگویند تا از این پس، آن را استعمال کنیم؛ سینمایی که فیلم‌های سخیفی مثل «پسر تهرونی» به بازار عرضه می‌دارد که حتی کارگردانش نیز از آن می‌نالد و بازیگرانی که هر روز با عکس‌های رنگارنگ‌تری از آنان در فضای مجازی مواجه می‌شویم، چه می‌توانیم بنامیم جز اینکه بگوییم فساد در آن موج می‌زند و مردم مسلمان ایران خواستار تغییر در این رویکرد سینما هستند.

چهره ای که سینمای ما و بازیگرانش از چهره زنان و مردن ایرانی به جهانیان ارائه می‌دهد، غیرواقعی و غلط است. به هیچ وجه مردم ایران این‌طور با نامحرم اختلاط ندارند، حجابشان به این شکل نیست، رفتارشان تا این حد زننده نمی‌باشد و از همه مهم‌تر اصول را به راحتی زیر پا نمی‌گذارند؛ اصولی را که خون هزاران شهید پشتوانه آن است و با مجاهدت‌های فراوان به دست آمده است.

هالیوود با هزینه های گزاف و ساخت فیلم‌های مختلف توانسته است فرهنگ صهیونیستی را طوری در جهان جا بیندازد که مردم بدون آنکه متوجه شوند، عشق به این نوع تفکرات در پوست و گوشت و خونشان نفوذ کرده، اما در کشور اسلامی ایران به یُمن وجود چنین بازیگرانی، سینمایش از هالیوود هم پیشی گرفته و خودخواسته مبلّغ صهیونیست و فرهنگ غربی شده است.

اگر بازیگران هالیوودی دستمزدی در ازای کارهای تبلیغاتی خود می‌گیرند، این بیچاره‌ها کارگران بی جیره و مواجب صهیونیست‌ها شده و از جیب ملت ایران برداشت می‌کنند.

جالب‌تر از همه این موارد خشم برخی افراد به ظاهر مذهبی و معتقد است که معلوم نیست به چه دلیلی تلویزیون وهابی که هیچ تصویری در طول 30 سال اخیر از سینمای ایران را پخش نکرده، فیلم این آقایان را بدون حتی یک ثانیه سانسور پخش می‌کند.

آقای ده نمکی شاید برای نشان دادن روشنفکری حاجی گرینفی!! می‌خواهند جذب حداکثری کند و برای همین فقط از خانم‌های آنچنانی سینما دفاع می‌کند. البته در دفع حداقلی! نیز بارها دل دانشجویان ولایتی، مومن و معتقد را نیز خون نموده‌اند و با جواب سربالا دادن و حتی هتاکی خواسته‌اند کار خود را به پیش ببرند. این عزیز که خیلی راحت به کارگردان با تجربه سینما  آقای سلحشور و هنرمند جانباز شیمیایی جناب آقای ایرانمنش  توهین می‌کنند، انتظار دارند که باور کنیم سیره ایشان ولایتی است و عملشان دنباله راه حضرت امام (ره) است.

آیا از آنانی که همه را ضد نظام و معاند می‌دانند، تنها به جرم اینکه منتقد آنان هستند و در عین حال از همه انتظار پاسخگویی داشته و همیشه مظلوم نمایی می‌کنند و خود را فردی محوری دانسته‌اند، می‌توانیم بپرسیم که شما خودتان چنانکه می‌نمایید، هستید؟!

سینمای ایران آشفته تر از آن است که حتی بتوان خطی در دفاع از آن نگاشت، ولی بعضی هنرمندان به ظاهر ارزشی در دفاع از آن تمام قامت برخواسته‌اند و پُز روشنفکری گرفته‌اند و فریاد بر می‌آورند که نباید همه را با یک چوب زد. دفاع از سینمایی که بازیگرانش در همایش‌های دنباله دار و الحمدالله زیادشان! به سبک بازیگران هالیوودی و چه بسا بدتر از آن‌ها خود را می‌آرایند، گمراهی آشکار است.

بازیگرانی که باعث می‌شوند در مقابل بازیگران مسلمان تونسی که با حجاب کامل در کنارشان ایستاده‌اند، سر خم کنیم و تنها غبطه بخوریم که چرا بازیگران ما این‌گونه نیستند؟ خرج‌های کلانی که برای سینما می‌شود به قول آقای سلحشور جز نمایش گلدسته چیز دیگری از فرهنگ اسلامی ندارد که به ما عرضه کند، ولی تا چشم کار می‌کند پُر است از عشق‌هایی که به علاوه دو، منهای سه، ضربدر چهار و تقسیم بر پنج می‌شوند!

در پایان می‌بایست اعلام کنیم که امروز سناریویی خطرناک علیه آخرین بازماندگان انقلابی در سینما آغاز شده و هجمه ای ناعادلانه است که حتی از طرف برخی دوستان نیز از سر غفلت یا شاید به عمد دامن زده می‌شود.

بر خود لازم می‌دانیم که از خون پاک و مقدس شهدا دفاع کرده و از بازیگرانی که با وجود خود در سینما می‌خواهند ما را به سمت فیلمفارسی های طاغوتی بازگردانند، اعلام برائت کرده و از همه متدینین، مسئولین، بزرگان هنر و افراد ارزشی در سینما خواستاریم که به طور جد از حقوق ملت مسلمان ایران دفاع کنند و ذره ای از آرمان انقلاب کوتاه نیایند. به امید روزی که شاهد شکوفایی سینمای اسلامی- ایرانی کشورمان باشیم.

*دانشجوی رشته علوم اجتماعی دانشگاه شاهد تهران