حرکت عالم هستی به سمت جامعه جهانی اسلامی؛

آینده جنایتکاران تاریخ چیزی جز قبرستان نیست

ایران انقلابی با تکیه بر تمدنی بزرگ و اصیل و با ماهیتی اسلامی، تا ظهور منجی عالم بشریت در سلامت کامل، آرام و پیوسته به سوی سروری عالم هستی گام برمی‌دارد و جهت برقراری صلح و عدالت جهانی و نابودی کامل استکبار جهانی، همواره سرمشقی برای ملت‌های مستضعف و ستمدیده جهان خواهد بود.

کد خبر: ۱۵۸۵۶۲

شنبه - ۰۵ آذر ۱۳۹۰ / November 26, 2011

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، بهزاد همتی؛ زمان کنونی که در آن قرار گرفته ایم، زمان به مراتب حساس و  مهمی است، در شرایط حساس و موقعیت کنونی، با توجه به مقاصد و منافعی که کشورهای قدرتمند در کشورهای جهان سوم دنبال می کنند، یک اشتباه و حادثه ای کوچک، می تواند هر کشوری را به ورطه سقوط و تباهی بکشاند.

غول های سرمایه این روزها در باتلاق رکود و ورشکستگی دست و پا می زنند، شیطان بزرگ، آمریکای جهانخوار، صحنه گردان همه ناامنی های دیروز و امروز جهان جهت منحرف کردن اذهان جهان از سقوط و ورشکستگی خود، برای انزوا و سقوط ایران در جامعه جهانی، شتاب زده و کورکورانه با وقاحت تمام، نظام جمهوری اسلامی ایران را آماج تهدید و تهمت های بیشمار و تماماً بی اساس خود قرار داده و گاهاً با گام های لرزان خود، ایران را تهدید به حمله نظامی می کند.

این روزها نظام مادی گرا و زورگوی غرب، در نهایت ضعف و تباهی، در سیاهترین زمان خود، اسیر و دربند وضعیتی طاقت فرسا و تلختر از مرگ قرار گرفته که آنان را به سوی سقوطی تاریخی و ابدی سوق می دهد.

نسیم ملایم آزادی و رهایی بخش اسلام، طوفان وار و کوبنده، ستون های لرزان و پوسیده استکبار جهانی را یکی پس از دیگری فرو می ریزد و عالم هستی آهسته و پیوسته به سوی جامعه جهانی اسلامی سرشار از صلح و رستگاری قدم برمی دارد.

حال با توجه به اینکه در هفته بسیج قرار گرفته ایم، بر آن شديم تا با اشاره به هویت هیچ و پوچ نظام های دین گریز استکبار جهانی و در جهت نشان دادن تاثیرات فرازمانی اندیشه و آرمان انقلاب و شهدای ملت ایران در جهان امروز، مطالبی را عنوان کنيم.

قلب های سرشار از سپاس و قطرات اشکمان را از قلب زندگی نثار می کنیم به شهدا و به گمنامی مزار همه شهدایی که کران تا کران و صحرا به صحرا فریاد آزادی و عزت و شرافت فرزند ایرانی هستند.

تاریخ این مملکت همواره با رشادت و افتخارآفرینی رشیدمردانی عجین بوده که عاشقانه در صیانت و حفظ این خاک پاک جانبازی ها کردند، در دورانی که معنویات - به مفهوم وسیع و انسانی کلمه - در جوامعی که قدرت مرگبار زرادخانه هایشان، شناسنانه فرهنگ و تمدن آنهاست و با ساخت بمب های کشنده اتمی، پیشرفت تکنولوژی و دانش را به بشر نمایش می دهند، مکانی برای خودنمایی ندارند.

در دورانی که نان دو سوم از بشریت نه آجر، که سنگ است و در مقابل مهمترین کالاهای صادراتی سوداگران مرگ و امپریالیسم خون آشام به دیار گرسنگان، سلاح های ویرانگر قد و نیم قد است؛ در دورانی که شیاطین کوچک، به امر «شیطان بزرگ»، خواب را در متن صفیر گلوله ها و موشک ها و رگبار مسلسل ها از دیدگان بندگان بی پناه و بی گناه خدا ربوده اند و وحشت فرداهای جنگ هسته ای، خواب خوش هستی را از چشمان بشر جان به لب رسیده، ربوده است، این لامذهب های روزگار با سرگذشت و سرنوشت بشریت چه ها کردند و چه ها می کنند؟ آیا غیر از این است که این تهی مغزان فاقد روح و این مظاهر مجسم فسق و  فجور و گناه، اراده ملت ها را چونان موجودیت سراپا هیچ خود پوچ می پندارند.

در دورانی که صهیونیست های هار و خونخوار، سردمداران فلسطین اشغالی یا مینی آمریکای موسوم به اسرائیل، که از یک اسرائیل هیچ وجبی غولی درنده ساخته تا به سلامت سرامپریالیسم جنایتکار، سرمست و گسیخته لگام، چپ و راست بکوبد و بروبد و بتازد و بر ویرانی سرنوشت میلیون ها انسان، کاخ سفید دیگری در «سرزمین موعود» بسازد، این محصول بی هویت استکبار جهانی، همه و همه بلایایی را که در تاریخ سراسر ننگشان بر آنها وارد آمد، بر خلق فلسطین و سایر خلق های ستمدیده عرب رواداشت و هنوز هم در فلسطین و لبنان با کشتار هزاران نفر و آواره کردن صدها هزار زن و مرد، از زمین، دریا و آسمان، آتش بیداد و مرگ فرو می بارند تا مگر به موازات کشتار همگانی خلق فلسطین، جهانیان، پیروزی عظیم انقلاب اسلامی ایرانی را بر استکبار جهانی و صدام آمریکایی ناچیز بشمارند و یا حداقل نادیده بگیرند تا مبادا «تب انقلاب» ایران به سایر کشورهای خاورمیانه سرایت کند و طومارشان را درهم بپیچد.

به دورانی که در خاورمیانه، حکام نظامی نوکر و دست نشانده شیطان بزرگ، که رسالت ابدی خود را فرمانروایی بر دیروزها و امروزها و فرداهای ملت عرب می دانند، در خارزاری از استخوان های پوسیده و پوک ملت های ستمدیده همه شیون و همه سکوت، خونسرد و بی تفاوت نسبت به خواست ملت، با سر به نیست کردن میلیون ها جوان از زندگی بیزار، پیرمردان افتاده از کار، کودکان شیرخوار و زنان باردار «به زعم خود در کار افزایش طول عمر امپریالیسم جهانی» همه محکوم به فنا هستند.

در قرنی که ماتم فردای نگرانش، زندگی امروز را، در نسیان يادها، به باد سپرده و قرنی که به لطف «شیاطین بزرگ» در تب و تاب سرنوشتی سرا پا ننگ، خوراکش جنگ است، ایده آلش جنگ است و پشتوانه موجودیت نکبت بارش، جنگ، سوال اینجاست که چرا این شیاطین جنگ، جز جنگ سخن دیگری برای گفتن ندارند؟ از این همه کشتار انسان و انسان ها، با این همه بازی با سرگذشت و سرنوشت ملت ها چه نیت های شومی دارد؟ آیا جز این است که این درندگان عالم سوز، هر جا انتظاری هست، شوق و شوری هست، خواسته و آرمانی هست، امید و تلاشی هست و ایده آلی انسانی، و هر جایی که هنوز نشانی از ایمان به حقیقت برابری انسان ها پابرجاست، با محصولات ویرانگر زرادخانه ها و سلاخی های وحشیانه، روح بشر را به معنای واقعی کلمه خسته، بیمار و بیزار ساخته و تاریخ بشر را به روز سیاه کشانده اند؟

و اما ای کاش این جانوران درنده خوی می دانستند که در آینده ای نه چندان دور، تنها یک چیز در انتظار آنهاست: «قبرستان تاریخ» و این فرمان تاریخ، فرمان انسان های ستمدیده وحدت آفرین است، این فرمان زمان، فرمان آسمان و فرمان زمین است.

اما برای شکستن و باطل کردن ادعای شکست ناپذیری این جنایتکاران کینه توز، ایمان و اراده لازم بود، خواستن و حرکت بايد، و این چنین بود که دنیا با وقوع انقلاب اسلامی ایران، شاهد رخداد یک معجزه الهی در جهان هستی بود، انقلابی به وسعت زمان، ستون های استبداد، استعمار و استثمار را یکی پس از دیگری از آن زمان تا کنون ویران ساخت و نور این انقلاب بزرگ را به همه ملت های مستضعف و ستمدیده جهان تاباند؛ همان ملت های مستضعفی که با درهم کوبیدن نظام های استبدادی مزدور غرب، اکنون زیر پرچم اسلام، آزادی و انسانیت را معنا بخشیدند.

سپاهيان و بسیجیان ایرانی همچون شیری غران در پی آن بودند که به کفار ستمکار بفهمانند که اگر از همه جای آسمان ایران بر سینه زنان و گهواره کودکان آتش بیداد و ویرانی ببارند، اگر –بر فرض محال – در هر وجب از ایران بمب های هسته ای و موشک های ویرانگر بکارند، جز تسلیم شدن در مقابل عزم ما، که عزم ملتی است متکی به اسلام و همیشه جاودان، چاره ای ندارند؛ و گرچه شیاطین بزرگ هزاران ایرانی را به خاک، به زنجیر، به زندان و به خون کشاندند، تا به زعم خود، دین و آيین ایرانی را از یاد زمین و زمانه ببرند، اما نه ایران زمین و نه دین و آيین و سنت های این سرزمین هرگز رنگ ضعف به خود ندید و با تکیه بر تمدنی بزرگ و اصیل و با ماهیتی اسلامی، ایران انقلابی تا ظهور منجی عالم بشریت در سلامت کامل، آرام و پیوسته به سوی سروری عالم هستی گام بر می دارد و جهت برقراری صلح و عدالت جهانی و نابودی کامل استکبار جهانی همواره سرمشقی برای ملت های مستضعف و ستمدیده جهان خواهد بود.

بدون شک همه شهدا و رزمندگان ایران اسلامی در نهایت افتخار یک انسان و بر بلندی و عظمت دلیران زمان، بی دریغ و بی امان، زنده و زنده تر کرده اند نامی را که برایش می زیستند: ایران؛ زنده و پاینده باد ایران اسلامی.