سياستي كه دانشجو را به بهانه بومي كردن در استانش محصور مي‌كند

كاستن از بار مسئوليت در تامين خوابگاه، شام و صبحانه براي دانشجويان به طرح بومي شدن دانشجويان دامن مي‌زند تا جايي كه...

کد خبر: ۱۵۸۸۶۹

دوشنبه - ۰۷ آذر ۱۳۹۰ / November 28, 2011

گروه صنفي «خبرگزاري دانشجو»؛ وزارت علوم براي اينكه مشكلات را از سر خودش باز كند و از بار مسئوليتش در تامين خوابگاه، شام و صبحانه براي دانشجويان بكاهد به طرح بومي شدن دانشجويان دامن مي زند تا جاييكه شرط و شروط گذاشتن براي اسكان دانشجويان، راه اندازي خوابگاه هاي خودگردان و خيز صعودي براي افزايش بهاي تغذيه هاي دانشجويي در همين راستا بوده است.

با اين بهانه، راهي جز محصور شدن دانشجو در استانش باقي نمي‌ماند و از امكانات دانشگاهي كلان‌شهرها بي‌بهره مي‌شود و در طول تحصيلش بايد به استادمربي‌ و استاديارها رضايت دهد؛ چراكه از استادهاي پايه 20 و استاد تمام در استان‌هاي كم‌برخوردار خبري نخواهد بود، اين دانشجو مسير يك تا چهار ساعته محل سكونت و دانشگاهش را هر روز بايد به بهانه بومي بودن طي كند.

دانشجو وقتي در استان خودش محصور بماند علاوه بر محروم ماندن از امكانات دانشگاهي كلان‌شهرها، شناختي نسبت به فرهنگ‌هاي ديگر استان‌ها پيدا نمي‌كند و همچنين فرصتي فراهم نمي‌شود تا دانشجو با مشكلات غربت دست و پنجه نرم كند و راه‌هاي مقابله با سختي‌ها را ياد بگيرد.

ناصر بهروزي، استاديار دانشگاه شهيد چمران در اين زمينه معتقد است كه به جاي ايجاد ترس از تحصيل در شهر ديگر، براي دانشجويان امكانات فراهم كنيم و به رغم اينكه غيربومي بودن دانشجو باعث ايجاد چالش‌ها و مشكلاتي براي اين افراد، والدين آنها و مسئولان دانشگاه مي‌شود ولي اين چالش‌ها مي‌تواند از لحاظ رواني يك فرصت براي فرد تلقي شود.

اين روانشناس همچنين مي‌گويد: سختي‌هايي كه به وجود مي‌آيد، سبب پختگي و كار آزمودگي دانشجو مي شود و اين فرد خود را در فرهنگ‌هاي ديگر مورد ارزيابي قرار مي‌دهد و اگر به دليل مشكلات سعي شود فرد راه حل ساده‌تر را برگزيند و به آن بپردازد، اين راه حل ساده لزوما راه حل صحيح نيست؛ چه بسا ممكن است يك دانشجوي مستعد صرفا به دليل مخاطرات اين نوع زندگي و تحصيل در جايي غير از محل سكونتش، از تحصيل در دانشگاه‌هاي سطح بالا محروم شود.

جامعه‌اي خلاق خواهد بود كه به جاي ايجاد ترس از تحصيل در شهر غيربومي، امكانات لازم براي تحصيل دانشجويان غيربومي را فراهم كند تا دانشجويان چه بومي و چه غيربومي بنا به استعداد و علاقه خود و با فراغ ذهني و آرامش روحي، رشته تحصيلي و شهر مورد نظر را انتخاب كنند.

البته دانشجويان در دست و پنجه نرم كردن با مشكلات نبايد خيلي به دفاتر مشاوره دانشگاهي اميدوار باشد و خودشان با خلاقيت‌هاي خودشان مشكلات را از پيش رو بردارند؛ چرا كه عالي‌ترين دفتر مشاوره وزارت علوم تنها به ترجمه كتاب استاد دانشگاهي در آن سوي دنيا و ايالت پنسلوانيا دل خوش كرده است.‌

دوري از خانواده امري است كه فرد اگر در زمان دانشجويي هم آن را تجربه نكند در موقعيت‌هاي ديگر، خدمت سربازي، فرصت كاري و ... آن را تجربه خواهد كرد و وزارت علوم هم به جاي شانه خالي كردن از مشكلات احتمالي دانشجويان غيربومي، زمينه‌هاي پذيرش دانشجويان بااستعداد را براي خودش محدود نكند و از عملكرد واقعي خودش سرباز نزند.