دانشمند هسته‌اي رفت ولي دانش هسته‌اي كشور از پاي نيفتاد

يك سال گذشت از آن روزي كه خرسند از انتشار خبرهاي افتخارات هسته‌اي ايران بوديم و ناگهان با شنيدن يك خبر قلم از دستانمان افتاد؛ دانشمند هسته‌اي كشور ترور شد.

کد خبر: ۱۵۹۱۹۴

سه‌شنبه - ۰۸ آذر ۱۳۹۰ / November 29, 2011

گروه علمي «خبرگزاري دانشجو»؛ 8 آذر، همان زمان كه خرسند از انتشار خبرهاي افتخارات هسته‌اي ايران بوديم خبري شنيديم كه قلم از دستانمان افتاد و لبخند حاكي از خوشحالي افتخارات هسته‌اي بر لبانمان خشكيد؛ دکتر مجید شهریاری، استاد دانشکده مهندسی هسته‌ای امروز، دوشنبه ساعت 7 و 10 دقیقه صبح در بلوار اوشان، بزرگراه ارتش ترور شد.

در ابتدا دكتر مجيد شهرياري را نمي‌شناختيم، حتي نام او را نيز نشنيده بوديم، ولي وجود واژه دانشمند هسته‌اي در كنار نام او حزن و اندوه و حتي نااميدي از ادامه مسير هسته‌اي كشور را در چهره‌هامان نمايان كرد.

بسرعت نامش را در اينترنت جست‌وجو كرديم و از مطلعان پرسيديم كه او كيست؟

دكتر مجيد شهرياري، استاد دانشگاه شهيد بهشتي تهران، دکترای فیزیک ذرات بنيادي و از مشاوران ایران در پروژه مهم سزامی بود. وی با کسب رتبه دو در سال ۶۳ در آزمون ورودی دانشگاه صنعتی امیرکبیر در رشته الکترونیک پذیرفته شد؛ سپس در سال ۶۷ با کسب رتبه نخست، در رشته مهندسی هسته‌ای پذیرفته شد و در نهایت در سال ۷۷ موفق شد که دکترای خود را در رشته تکنولوژی فناوری هسته‌ای از دانشگاه امیرکبیر دریافت کند.

وی پس از استعفا از دانشگاه امیرکبیر در سال ۱۳۸۰ به دانشگاه شهید بهشتی پیوست و در سال ۸۵ با راه‌اندازی دانشکده مهندسی هسته‌ای دانشگاه شهید بهشتی، عضو هیئت علمی اين دانشگاه شد.

اين‌ها شهرياري بود و هيچ كدام شهرياري نبود؛ زيرا وي در زمان حيات آن قدر بي‌ريا و گمنام زندگي كرد كه با جستجوي اينترنتي و پرسش از مطلعان در مدت زماني اندك نمي‌توانستيم اطلاعات چنداني از شخصيت وي بدست آوريم. 44سال بیشتر نداشت ولی گویی یکروز را هدر نداده بود، آنقدر بزرگ بود كه هيچ قلمي نتوانسته بود شخصيتش را به رشته تحرير درآورد و فقط بعد از پروازش فهميديم كه چه بال‌هاي گسترده‌اي داشت.

آن‌هايي كه نمي‌دانستند چه دانشمندان بزرگي در جاده هسته‌اي كشور در حال طي مسير هستند، با شنيدن شهادت چنين استاد بزرگي و نبود او در ميان دانشمندان هسته‌اي كشور از ادامه راه هسته‌اي ايران نااميد شدند، ولي رهبر انقلاب گفتند: «شهادت دكتر شهرياري، آبرويي داد به جامعه علمي كشور. شهادت همچنين شخصيت برجسته و مورد قبولي، به دشمن نشان داد كه در محيط علمي جمهوري اسلامي، اينجور شخصيت‌ها و انگيزه‌هايي وجود دارد.»

مسئولان كشور از ادامه پر قدرت مسير هسته‌اي گفتند و شهادت شهرياري را انگيزه‌اي براي ادامه راه دانستند و اميدها دوباره زنده شد.

دانشمندان هسته‌اي گفتند: شهرياري نيست، ولي شهرياري‌ها هستند؛ براي ادامه مسير هسته‌اي ما همه شهرياري هستيم و باز هم تير دشمن به سنگ خورد.

قلم‌هاي افتاده بر زمين را برداشتيم و باز اميدوارانه از افتخارات هسته‌اي وطن نوشتيم.

دکتر شهریاری، اما تو خود چه زیبا با خدایت معامله کردي و چه زیباتر تصویری از خود بر جا گذاشتی، جهاد علمیت را با خلوصت به نهایت رساندی.