منزل به منزل با امام حسين(ع) - چهارم محرم؛

عبيدلله با تعريف از بخشش‌ يزيد مردم كوفه را تحريك كرد

سخنراني «عبيدالله بن زياد» در مسجد كوفه: «اي مردم! خاندان ابوسفيان و يزيد را مي‌شناسيد كه به زيردستان احسان مي‌كند و بخشش‌هاي او بجاست! اكنون يزيد دستور داده تا بين شما پولي را تقسيم نمايم و شما را به جنگ با دشمنش حسين بفرستم، پس همه آماده جنگ شويد.»

کد خبر: ۱۵۹۴۸۰

چهارشنبه - ۰۹ آذر ۱۳۹۰ / November 30, 2011

گروه دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»؛ شنبه چهارم محرم الحرام 61 هجري است، در اين روز عبيدالله بن زياد با استناد به فتوايي كه از شريح قاضي گرفته بود، در مسجد كوفه خطبه خواند و مردم را به كشتن امام حسين (ع) تحريك و تحريص كرد.

چنين گفته شده که شريح قاضي به دستور عبيدالله بن زياد، فتوا داد كه « چون حسين بن علي بر خليفه وقت خروج کرده، دفع او بر مسلمانان واجب است.»

«عبيدالله بن زياد» در مسجد كوفه مردم را چنين خطاب كرد: «اي مردم! خاندان ابوسفيان را آزموديد و آنها را چنان كه مي‌خواستيد، يافتيد! و يزيد را مي‌شناسيد كه داراي رفتار و روشي نيكوست كه به زيردستان احسان مي‌كند و بخشش‌هاي او بجاست! با رعيّت خوشرفتاري مي‌كند و حقوق آنها را مي دهد، راهها در دوران او امن شده همانطور كه در زمان پدرش معاويه همك چنين بود.

اكنون يزيد دستور داده تا بين شما پولي را تقسيم نمايم و شما را به جنگ با دشمنش حسين بفرستم». سپس دستور داد در تمام شهر ندا كنند و مردم را براي جنگ آماده حركت سازند.

يزيد هم بعد از پدر، بندگان را گرامي مي دارد، آنها را از مال توانگر مي‌كند و محترم مي‌شمارد، صد در صد به حقوق شما افزوده است و به من دستور داده كه باز بيشتر كنم، شما را به جنگ دشمنش حسين بفرستم. از او بشنويد و اطاعت كنيد.

از منبر پايين آمد و عطاياي فراوان به مردم داد و آنها را به ياري عمرسعد به جنگ امام حسين (ع) فرستاد.

به دنبال اين واقعه 13 هزار نفر كه شامل «شمر بن ذي الجوشن» با چهار هزار جنگجو، «يزيد بن ركاب» با دو هزار جنگجو، «حسين بن نمير» با چهار هزار جنگجو، «مضاير بن رهينه» با سه هزار جنگجو، و «نصر بن حرشه» با دو هزار جنگجو براي جنگ با حسين (ع) اعلام آمادگي كرده و حركت به سوي كربلا را آغاز كردند.

اوّل كسي كه اعلام آمادگي كرد شمر حرام زاده بود

امام (ع) در پاسخ «قيس بن اشعث» كه سفارش به بيعت با يزيد مي‌كرد، فرمود:

نه، به خدا سوگند، نه دست ذلت بر دست آنان مي‌گذارم و نه مانند بردگان از صحنه جنگ فرار مي‌كنم.

منبع:

1- تقويم شيعه، عبدالحسين نيشابوري، انتشارات دليل ما، 1387

2- سايت حوزه