زينب‌نامه!

سایه‌ای ضخیم، آسمان مدینه و مكه را پوشانده است

بحر مسجور غضب خداوندِ منتقم در التهاب اشتعال است و هنوز خون سید الشهدا بر قتلگاه جاری نشده، بال های سیاه نفرین، همانند سایه ای ضخیم، آسمان مدینه و مكه ...

کد خبر: ۱۵۹۵۰۵

چهارشنبه - ۰۹ آذر ۱۳۹۰ / November 30, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ ابن زیاد به گرد آوردنِ مردم فرمود در جامعِ کوفه و خود بیرون آمد و به منبر رفت و گفت : «ای مردم! شما آل ابی سفیان را آزموده اید و دانسته که آنها چنانند که شما می خواهید.

این امیرالمومنین یزید است: میشناسیدش، نیکوسیرت و ستوده کردار، با رعیت محسن، عطا در جای خود نهد، راه ها در عهدِ او امن شده، معاویه در عهدِ خودش بندگانِ خدا را می نواخت و به مال بی نیاز می گردانید و یزید هم پس از او صد در صد بر جیره و حقوقِ شما افزوده است و مرا فرموده که باز بیشتر گردانم. و از شما خواهد به جنگِ دشمنِ او، حسین، بیرون روید.

پس، بشنوید و فرمان برید و از منبر فرود آمد و مردم را عطای فراوان داد و امر کرد به جنگ با حسین و یاریِ ابن سعد.

مردمِ کوفه حربِ حسین را مکروه می داشتند. هرکس را به جنگ روانه می نمود، باز می گشت. عبیدالله سعد ابن الرحمان را گفت تا تفحص کند و از متخلفان هر کس بیند، نزدِ او برَد.

سعد یک نفر شامی را، که به مهمی از لشکرگاه به کوفه آمده بود، گرفته نزد عبیدالله برد. گفت تا او را گردن زدند. دیگر کسی راجرات تخلف نماند. «و گفته اند مهم آن مرد امی طلبِ میراث بود».