آذر؛ نقطه عطف جنبش‌هاي دانشجویی در ایران

پرده‌ای دیگر از نمایش استکبارستیزی و استقلال خواهی دانشجویان در آذر ماه سال 1390 رخ می‌نماید؛ جایی که دانشجوی مسلمان ما نیک می‌داند که استکبار، عزم خود را جهت ممانعت از پیشرفت‌های ملت ایران به کار بسته است.

کد خبر: ۱۶۰۰۳۸

يکشنبه - ۱۳ آذر ۱۳۹۰ / December 04, 2011

گروه سياسي «خبرگزاری دانشجو»، مهدی امید؛ آذر و حوادث آن در تاریخ ملت ایران همواره نقطه عطف حرکت‌هاي جنبش دانشجویی ایران اسلامی قلمداد می‌شود.

روایت را از آنجا آغاز می‌کنم که نیکسون، معاون وقت رئیس جمهور آمریکا در 18 آذر ماه سال 1332 قرار بود جهت بازدید از موفقیت‌های بدست آمده کودتا آمریکایی 28 مرداد و به منظور عقد قرارداد به ایران بیاید و شاه نیز جهت خشنود ساختن اربابان خود و زهر چشم گرفتن از دانشجویان حق طلب و انقلابی در 16 آذر ماه 1332 با حمله به دانشگاه تهران سه تن از دانشجویان را به خون غلتاند و عده زیادی را نیز زخمی و دستگیر کرد و بدین گونه بود که شانزدهم آذر ماه سال 1332 به نقطه عطفی در جنبش دانشجویی بدل گشت و تا سالیانی دراز این روز به عنوان سندی بر جنایات  رژیم شاه، دانشجویان سراسر کشور را به اعتراض علیه رژیم و وحدت این گروه آرمان‌خواه جامعه واداشت.

اما پرده ای دیگر از نمایش استکبارستیزی و استقلال خواهی دانشجویان ایران اسلامی در آذر ماه سال 1390 رخ می‌نماید؛ جایی که دانشجوی مسلمان و انقلابی  ما نیک می‌داند که استکبار و استعمار پیر پنجه در پنجه یکدیگر عزم خود را جهت ممانعت از پیشرفت‌های ملت ایران که در سایه علم و عمل این جنبش جهت بومی کردن دانش روز بدست آمده است، به کار بسته است.

با مرور این حوادث درمی یابیم آرمانی را که جنبش دانشجویی در سال 1332 برای خود برگزید - که همانا  مبارزه  با استکبار و حق طلبی بود - از همان سال‌ها تا آذر ماه 1390 تداوم می‌یابد.

از جمله اين موارد مي توان به  اعتصاب گسترده دانشجویان در 15 بهمن 1339 علیه انتخابات شاه،   تظاهرات وسیع و گسترده در 14 آبان 1340 در همدردی با انقلاب الجزایر،  جنبش و حرکت‌های متوالی سال 1341 علیه رفراندوم فربیکارانه آمریکایی، شرکت در قیام خوانین 15 خرداد سال 1342، شرکت در تظاهرات گسترده در سال 1346 در یادبود مراسم گرامیداشت تختی،   تظاهرات و اعلام انزجار از اشغال سرزمین‌های عربی به دست اسرائیل در سال 1347، شرکت در تظاهرات اسفند ماه 1348 در اعتراض به گران شدن امکانات دولتی،  تظاهرات و حمله به مؤسسات آمریکایی در اردیبهشت ماه 1349 در رابطه با ورود سرمایه گذاران آمریکایی به ایران و  سنگ باران اتومبیل حامل نیکسون در سال 1351 در جاده پارک وی اشاره كرد.

زد و خورد دلیرانه دانشجویان تبریزی با گارد شاه در سال 1351 که منجر به شهادت 16 تن از دانشجویان شد، شهادت چندین دانشجوی دختر و پسر دانشگاه اصفهان در سال 1352، شهادت تنی چند از دانشجویان دانشگاه شریف در حمله وحشیانه گارد شاه به سلف سرویس، تظاهرات پرشکوه دانشجویان در سال 1353 در دانشکده علوم پایه دانشگاه تهران و گسترش آن به خیابان‌های پایتخت، همراهی با ملت ایران در سال 1357، تسخیر لانه جاسوسی آمریکا در سال 1358، حضور گسترده در مواجهه با هتاکان محرم سال 1389، حضور پرشکوه به همراه ملت ایران در 9 دی ماه 1389و جنبش تسخیر لانه استعمار پیر انگلیس در آذرماه 1390 از ديگر مواردي است كه توسط جنبش هاي دانشجويي انجام گرفته است.

تمامی این حوادث و مواردی که ذکر شد، می‌تواند نقطه عطفی در تاریخ جنبش دانشجویی و مبارزات حق‌طلبانه این جنبش به حساب آید.

بی تردید خون شهیدان این جنبش از صدر تا کنون که از قندچی، شریعت رضوی و بزرگ نیا آغاز شده و در سال‌های اخیر به شهید علی محمدی، شهید شهریاری و شهید رضایی نژاد ختم می‌شود، در آبیاری درخت تناور استقلال خواهی و استکبارستیزی ملت بزرگ ایران اسلامی سهم بسزایی خواهد داشت و در تحقق آرمان‌های انقلاب بزرگ ملت ایران علیه مستکبران جهان نقش خود را ایفا خواهد كرد.

اینک در آستانه پنجاه و هشتمین سالگرد جنبش دانشجویی ایران اسلامی، دانشجویان آگاه با رویکرد آگاهانه خود نسبت به تحولات منطقه و جهان، همراه با موج بیداری ایجاد شده در تمامی کشورها و ملت‌های آزاده،  فریاد حق طلبی و ندای عدالت خواه خود را متوجه استعمار پیر كرده و دیگر دخالت‌های این روباه پیر را در مقدرات کشور را بر نمی‌تابد و به صورت خودجوش، خواهان برچیده شدن بساط استعماری کشورهای استعمارگر قرن 19 خواهد بود.