تصوير عاشورا در سينماي ايران - 1

سینما جایگاه تلالو اسطوره‌هاست

آیا سینما و هنر تصویر می‌تواند جایگاه در خور و قابل اعتمادی برای ظهور و بروز اسطوره‌ها و قدیسان و رستاخیزهای حقیقی و واقعی تاریخی باشد؟

کد خبر: ۱۶۰۱۵۰

چهارشنبه - ۱۶ آذر ۱۳۹۰ / December 07, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ آیا سینما و تصویر، بضاعت و قدرت به منصه ظهور رساندن این جلوه های بی بدیل تاریخ بشریت را داراست؟

آیا سینما و هنر تصویر می تواند جایگاه در خور و قابل اعتمادی برای ظهور و بروز اسطوره ها و قدیسان و رستاخیزهای حقیقی و واقعی تاریخی باشد؟

تجربه تاریخی ما از تلاش هایی که در این وادی و در راستای این رهاورد به انجام رسیده است، چیست؟ و این تلاش ها تا چه حد به ادای حق مطلب نائل آمده و موجبات یک تجربه سینمایی سترگ و در عین حال، زمینه های یک واقع نمایی قابل دفاع را پدید آورده است؟

می توان کارنامه سینمای جهان را در مواجهه با نمادها و اسطوره ها و مقاطع حساس و حیاتی آیینی و دینی و مذهبی و عرفانی به سنجش گذاشت و یا کارنامه سینمای خودمان را در مقیاس بازنمایی و بازتولید آثاری که ملهم از حقایق مذهبی و مواقف مهم و خیره کننده تاریخ پر فراز و نشیبمان از صدر اسلام تاکنون باشد به دیده محک دید و سنجید و عیارش را به دست آورد.

اما مرور تاريخ سينما، هماره تداعي گر برداشت هاي متني و جلوات هنرورزانه اي بوده است كه سينماگران از تبادر حوادث تاريخي و تلاقي تجربيات بشري با لطافت هنر هفتم، نوعي در آميختگي زيبايي شناسانه را در قالب هنر سينما، پديد آورده اند.

تاريخ سينما، به روشني و درشتي گوياي اين صبغه و عقبه است خاصه آنكه اين مواضع و مواقف، پتانسيل غني و متراكمي از ايده ها و روايت ها و وجوه دراماتيك سرشاري فراهم آورده و موقعيت را براي ظهور و بروز خاصيت هاي هنري و ابتكارات و استعدادهاي مولفان و كارگردانان سينما گرد آورده اند.

گرچه اين رويدادهاي تاريخي تنها در محدوده سينما ظهور نداشته و ساحت هاي ديگر هنر و نيز ادبيات و شعر را متاثر از خود كرده اند، هم آنچنان كه ادبيات و شعر در بازه هاي زماني ميان دو جنگ جهاني، تولدي ديگر و تراكمي متفاوت تر از آنچه تا آن زمان بوده، يافت.

تدارك هنر ورزي هاي اهالي درك و معرفت در گذر از زمان و زمانه اي كه رويدادي به بزرگي و تاثيرگذاري جنگ جهاني آفريد، مولد و موجد آثار متنابهي در ژانرها و گونه ها و مكتب هاي متنوع شد و ادبيات مختص خود را با تمام ظرايف و لطايف و خاصيت هاي ماندگار و جاودانه اش پديد آورد.

نمونه ها، متنوع و شواهد مثال گوناگونند، اگر هاينريش بل، 1917 – 1985 نويسنده شهير آلماني توانست رگه هاي نحيف و رندانه انسان دوستي و بشر گرايي انديشناك و خوف انگيزش را در راسته جنگ هاي خانمان سوز و انسان گداز اول و دوم جهاني، در ميداني به وسعت ادبيات و رمان به تصويري جاودانه و تجسمي ماندگار منجر نمايد، زاييده همان استعانتي بود – و هست – كه در پس رويدادهاي بزرگ بشري و ملهم از درك و دريافت هاي معرفت آميز او شكل گرفت و به منصه ظهور رسيد.

ادامه دارد ...