نگاه اجمالی به بازتاب خارجي تسخیر سفارت بریتانیا توسط دانشجویان؛

از خشم ملت‌ایران تا تلاش سلیمانی برای کسب پست ریاست جمهوری!

با گذشت مدت كوتاه از تسخیر سفارت بریتانیا توسط دانشجویان انقلابی کشورمان که ناشي از سیاست های دولت خبیث انگلستان بر علیه جمهوری اسلامی بود، رسانه های بیگانه اقدام به تحلیل های گوناگون...

کد خبر: ۱۶۰۶۳۴

شنبه - ۱۹ آذر ۱۳۹۰ / December 10, 2011

گروه بین الملل «خبرگزاری دانشجو»؛ با ارائه گزارش از پیش تعیین شده سازمان بین المللی انرژی اتمی که در ان جمهوری اسلامی به عدم رعایت اصول و قوانین آژانس متهم شده بود و برنامه هسته ای کشورمان به سوی نظامی گری سوق داده شده بودف تنش ها میان تهران و لندن بالا گرفت. اگر چه نگاهی به تاریخ نشان می دهد طرفین هیچگاه طی دهه های اخیر دارای رابطه ای حسنه نبوده اند.

با اعلام گزارش آمانو، دولت بریتانیا که پیش از آن نیز تحریم هایی را به بهانه ادامه فعالیت های صلح امیز هسته ای کشورمان بر ایران تحمل نموده بود، شدت فشارها افزوده شد. لندن همسو با واشنگتن و تل اویو سیاست یکسانی را جهت به اصطلاح به زانو دراوردن تهران در پیش گرفتند. مجلس شورای اسلامی که با مشاهده سیاست های دولت انگلیس مبادرت به تصویب طرحی نمود که در ان خواستار کاهش روابط دولت ایران از جایگاه سفیر به کاردار با دولت بریتانیا شده بود. گفتنی است اتخاذ چنین طرحی زمانی صورت گرفتف که لندن جلوتر از حتی واشنگتن اقدام به تحریم بانک مرکزی ایران نمود، امری که خشم ملت و دولت ایران را در پیش گرفت.

خشم ملت ایران با تصویب مصوبه از سوی مجلس شورای اسلامی فروکش نکرد و در یک اقدام غیر قابل پیش بینی دانشجویان خشمگین و انقلابی که اقدام به ایجاد تجمع در برابر سفارت بریتانیا و باغ غصب شده قلهک نمودند در اقدامی برای مدتی کوتاهی این دو محل را به تصرف خویش درآوردند. بلافاصله مامورین انتظامی اقدام به خروج دانشجویان از محل نمودند.

پس از تسخیر سفارت بریتانیا، رسانه های بیگانه تا به امروز اقدام به تحلیل هایی در این ارتباط نموده اند، اگرچه بایستی ذکر کرد که این تحلیل ها به دور از کینه ورزی آنها نسبت به انقلاب اسلامی نبوده است که همواره در اعلام مواضع آنها علیه نظام دخیل بوده است. در متن زیر اشاراتی کوتاه به این تحلیل ها خواهیم نمود.

مجله زوددويچه سايتونگ آلمان در این باره نوشت: وقتي دوكشور روابط سياسي فيمابين را قطع مي‌كنند، معمولاً ديگر حرفي ندارند كه به يكديگر بگويند. و اين امر در مورد ايران و انگليس چيز تازه‌اي نيست. این مجله آلمانی نوشت:« تهران نه تنها قهر مي‌كند، بلكه به اقدام قهر‌آميز هم دست مي‌زند. پيامي كه از اين طريق مي‌دهد اينست: تقصير از خودتان است كه با اين تحريم‌ها ما را بيشتر افراطي مي‌كنيد.» . نویسنده مطلب در ادامه به انتقاد از اقدام انگلیس در قطع رابطه دیپلماتیک با ایران می پردازد و می نویسد: «مي شد كار را با متانت بيشتري هم انجام داد: سفير فراخوانده مي‌شد، اما پرسنل در حد ضروري در تهران مي‌ماند.»

روزنامه اَونیره واتیکان با اشاره به پاسخ محکم دولت و مسئولین جمهوری اسلامی نسبت به اقدامات بریتانیا نوشت: « شورای نگهبان قانون اساسی رای پارلمان ایران مبنی به اخراج سفیر بریتانیا از تهران را تائید کرد. بر اساس این رای سفیر انگلیس باید ظرف دو هفته خاک ایران را ترک کند. این قانون بعنوان اقدام تلافی جویانه در برابر تحریمات جدید اقتصادی لندن در پی گزارش اخیر آژانس انرژی اتمی، که از سوی دولت انگلیس در قبال ایران اعلام گردیده بود، بتصویب پارلمان ایران رسیده بود.»

این مجله در ادامه نسبت به یکدلی مسئولین ایرانی در این زمینه اشاره کرده و بیان داشته است: «مجلس ایران در متن این مصوبه به کشورهای دیگر هشدار داده که از دنباله روی انگلیس حذر کنند.»

والتر برم در مقاله ای در روزنامه سوئیسی اس تی. گالر تاگبلات   به پیامدهای اقدامات غرب در قبال ایران اشاره کرده و آورده است: که غرب بایستی از هرگونه اقدام مظامی بر علیه ایران پرهیز نماید زیرا باعث ایجاد نوعی اتحاد در درون کشور خواهد گشت. این روزنامه نوشت: « حتی مخالفین عمده حکومت ايران اخيرا تاکيد نموده بود که اگر غرب بخواهد به ايران حمله کند، در کنار رژيم قرار خواهد گرفت.

این روزنامه تلاش نموده همچون سایر رسانه های غربی این اقدام دانشجویان و مردمی را به حکومت نسبت دهد و چنین استدلال نموده است که: «در جريان راي گيري در اين باره (طرح کاهش روابط با بریتانیا در مجلس) نيز بسياري از نمايندگان اين مجلس شعار مرگ بر انگليس سر مي دادند.»! هرچند در ادامه آورده که: «البته همه اين ها بازهم به معناي دستور مستقيم از سوي رژيم براي حمله به سفارت انگليس در تهران نمي تواند باشد».

روزنامه فاینانشال تایمز با بررسی پیشینه روابط دو کشور چنین نوشته است که: «دشمنی و بی اعتمادی شدید روابط میان ایران و بریتانیا را به مدت بیش از نیم سده تیره کرده است. یک ضرب المثل پارسی می گوید اگر در راه پایت به سنگی خورد و زمین افتادی بدان کار یک انگلیسی بوده است.» و در ادامه با اشاره به سیاست های خصمانه بریتانیا در قبال ایران اورده است: «حتی با وجود چنین پیشینه ملامت انگیزی، سطح روابط به تازگی به پایین ترین سطح خود رسیده است.»

میشائیل رابین رئیس سابق اداره ایران و عراق وزارت دفاع ایالات متحده آمریكادر روزنامه لاراژون اسپانیا با تحلیل اقدام دانشجویان چنین نتیجه گیری کرده است که این اقدام در راستا مهیا نمودن فضا جهت کسب ریاست جمهوری ایران توسط سردار قاسم سلیمانی است، این نویسنده نوشت:« افراطیون (دانشجویان) تصاویری نه فقط از مجید شهریاری (دانشمند هسته ای ایرانی كه ترور شد) بلكه از قاسم سلیمانی، مسوول یگان قدس را در دست داشتند. سلیمانی از امكانات بیشتری برای رسیدن به پست ریاست جمهوری برخوردار است»

‌یوگنی ‌ساتانوفسکی نویسنده ‌مقاله روزنامه ایزوستیا روسیه‌ ضمن اشاره به دلایل این اقدام آورده است ‌که « ‌بحران ‌جدید ‌در ‌روابط ‌ایران ‌با ‌جامعه ‌غربی ‌و ‌به ‌خصوص ‌با ‌بریتانیا، ‌بلافاصله ‌بعد ‌از ‌اتخاذ ‌تصمیم ‌لندن ‌مبنی ‌بر ‌قطع ‌روابط ‌با ‌همه ‌بانک‌های ‌ایران ‌اتفاق ‌افتاد. ‌البته، ‌ایرانیان ‌در ‌گذشته ‌نیز ‌از ‌رفتار ‌بریتانیا ‌به ‌شدت ‌ناراضی ‌بوده ‌و ‌در ‌مجلس ‌بر ‌قطع ‌کامل ‌روابط ‌با ‌این ‌کشور ‌تأکید ‌می‌نمودند.»

روزنامه ایندین اکسپرس هندوستان طی مقاله ای به نقل از روزنامه ایندیپندنت چاپ لندن در مورد روابط بین ایران و انگلیس می نویسد:. «حمله به سفارت انگلیس در تهران ظاهراً از جایی سرچشمه نگرفت» و در ادام آورده « تنها دو روز قبل از این حادثه مجلس ایران در حمایت از اخراج سفیر جدید انگلیس در ایران رأی داد. اجرای این تصمیم به تأیید رئیس جمهور و شورای نگهبان نیاز داشت. در بخشی از این مقاله آمده است که البته هیچکس نباید فکر کند که روابط بین ایران و انگلیس قبل از این هفته دوستانه یا حتی عادی بود. انگلیس یکی از کشور هایی بود که دولت اسلامی از همان روزهای نخست حاکمیت خود دارای رفتار ویژه معرفی کرد. تاریخ دلیلی را برای این امر ارائه می دهد: انگلیس در سرنگونی دولت منتخب محمد مصدق در ایران دست داشت؛ نقش شرکت های نفت انگلیسی و تصویر یک استکبار استعمارگر.» همواره در ذهن همه ایرانیان نقش بسته است.

یک روزنامه هلندی نیز ضمن بررسی ابعاد این حادٍه در رابطه با اعمال فشارها بر تهران بخصوص جنبه اقتصادی آن بر ناکارآمدی چنین سیاسی مهر تایید زده است. در این روزنامه امده است: «واردات محصولات و نفت ایران به هلند سالانه بالغ بر یک میلیارد یورو است. صادرات هلند به ایران ۶۰۰ میلیون یورو است. پس اتفاقی نیست که ایتالیا و دیگر کشور‌هایی‌ که منافع بزرگی‌ در ایران دارند، با خواسته بریتانیا مبنی بر تحریم های سنگین مخالفت کرده اند.»

وی اتحاد موجود در غرب علیه ایران را پوشالی تلقی نموده و در پایان نوشته است: «آنان که خواهان اقدامات بسیار سنگین هستند، اتحاد در غرب را زیادی برآورد کرده و ایران را دست کم گرفته اند.