وبلاگ «دستنوشته های یک دانشجو»

چند نکته پیرامون تحقیر انگلیس توسط دانشجویان

اکنون دانشجویان حاضر به عذر خواهی هستند اما به یک شرط و آن هم عذرخواهی و استعفای همه مسوولان مرتبط با این امر در وزارت خارجه و مجلس و ... که طی این سالها به هر علتی وظیفه خودشان را انجام نداند تا در نهایت دانشجویان وارد میدان شوند!

کد خبر: ۱۶۱۰۸۵

دوشنبه - ۲۱ آذر ۱۳۹۰ / December 12, 2011

جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، امیرحسین ثابتی در آخرین بروزرسانی وبلاگ «دستنوشته های یک دانشجو» آورده است:

شاید برای نوشتن پیرامون تسخیر سفارت انگلیس در تهران کمی دیر باشد، اما با توجه به ادامه بحث ها در این باره، این چند خط را هم من اضافه می کنم:

۱. این حرکت اگر هیچ سودی نداشت، بزرگترین حسن اش در آن بود که به همه فهماند اگر مجلس محافظه کار شود، اگر وزارت خارجه منفعل باشد، اگر دستگاه های رسمی دیپلماسی در چارچوب های دست و پا گیر و همیشگی خودشان محصور مانده باشند و ... فرزندان انقلاب نه پیر می شوند، نه محافظه کار و نه بزدل. حداقل میان روحیه و شجاعت جوانان ۱۳ آبان ۵۸ و ۸ آذر ۹۰ هیچ تفاوتی نیست ...

۲. معیار برای تشخیص این که این حرکت خوب بود یا بد را فقط یک نفر باید تعیین کند و آن هم رهبر معظم انقلاب است. لذا معیار تشخیص برای  بد بودن حرکت نه بیانیه وزارت خارجه است، نه صادق زیباکلام، نه اتحادیه اروپا و نه هر فرد محترم دیگری. همانطور که اگر همه آنهایی که در داخل و خارج این اتفاق را "بد" توصیف کرده اند می گفتند این حرکت "خوب" بود، باز هم همه چیز سر جای خودش بود و معیار اصلی هیچ تغییری نمی کرد: «سید علی حسینی خامنه ای»

۳. هرگونه مصادره ی سکوت رهبر انقلاب در این باره نیز محکوم است، چه آنهایی که می خواهند بگویند رهبری موضعی نگرفته، پس یعنی از این حرکت راضی نبوده اند و چه آنهایی که می گویند سکوت علامت رضاست، پس این حرکت مورد تایید ایشان است.

۴. آنچه که فراتر از همه بحث های موجود در این باره وجود دارد و از ارزش کار دانشجویان کم نمی کند، انجام تکلیف توسط آنها بود؛ تکلیفی که خودشان به آن رسیدند، اینکه بر مبنای تحلیل و وظیفه خودشان عمل کردند، یعنی دقیقا همان چیزی که رهبری بارها از دانشجویان در جمع های مختلف خواسته اند؛ «دانشجویان مسایل مختلف سیاسی را خودشان تحلیل کنند ولو غلط».

5. تا 48 ساعت اول پس از این اتفاق، تردید داشتم که زمان این حرکت تا چه حد مناسب بوده است؟ اما بعد از نشست روز 5 شنبه (48 ساعت بعد) سران اتحادیه اروپا و ادامه تحریم های کلیشه ای و مضحک 33 سال اخیر، یقین پیدا کردم که انگلستان نه تنها پس از این اقدام دانشجویان به طور بی سابقه ای تحقیر شده است، بلکه جدای از ادامه سیاست های خصمانه 3 دهه قبل خود علیه ایران، هیچ اقدام جدیدی نمی تواند انجام دهد و این وسط فریاد "وا حقوق بشر" و "وا حقوق بین الملل" افرادی که تسخیر 6 روزه سفارت ایران در لندن در سال 59 را نمی بینند اما تسخیر 6 ساعته سفارت انگلیس در تهران را می بینند هیچ اهمیتی ندارد زیرا منطق، شرع و سیاست حکم می کند که جواب "های" با "هوی" داده شود و در این مورد همچنان 5 روز و 18 ساعت دیگر سفارت انگلیس تسخیر نیاز دارد تا در نهایت همه چیز مساوی شود و بازی از نو آغاز گردد!

۶. اما اگر همچنان بنا بر پیدا کردن مقصر است و اینکه چرا این اتفاق غیر انسانی! و ضد حقوق بشر! صورت گرفت، دانشجویان حاضر به عذر خواهی هستند اما به یک شرط و آن هم عذرخواهی و استعفای همه مسوولان مرتبط با این امر در وزارت خارجه و مجلس و ... که طی این سالها به هر علتی وظیفه خودشان را انجام نداند تا در نهایت دانشجویان وارد میدان شوند!