رئیس دانشگاه علوم قرآنی شیراز:

دانشگاه براي اسلامی شدن، تعالیم وحیانی را از حوزه بگیرد

رئیس دانشگاه علوم قرآنی شیراز گفت: اگر دانشگاهی پذیرفت که می‌تواند اسلامی باشد باید به حوزه روی آورد؛ چراکه دانشگاه در صورتي كه در تمامی زمینه‌ها بخواهد اسلامی شود باید تعالیم وحیانی را از حوزه بگیرد.

کد خبر: ۱۶۲۲۲۸

يکشنبه - ۲۷ آذر ۱۳۹۰ / December 18, 2011

دکتر محمدجواد سلمان پور در گفت‌وگو با خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» در شیراز، با اشاره به آسیب های فراروی وحدت دو نهاد حوزه و دانشگاه اظهار داشت: اولین آسیبی که فرا روی وحدت حوزه و دانشگاه وجود دارد این است که این موضوع به قسمتی از بدنه دانشگاه تبدیل نشده و متقابلا در حوزه نیز کماکان این مطلب به طور کامل شکل نگرفته است.

وی با بیان اینکه تبیین درستی از وحدت حوزه و دانشگاه صورت نگرفته است، افزود: این تفسیر باعث شده سومین آسیب شکل گیرد که به دلیل تکرار واژه ها و عدم اقدامی ملموس، عادی و کمی خسته کننده به نظر می رسد.

عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز با بیان اینکه سطحی نگری در تعریف وحدت حوزه و دانشگاه یکی دیگر از این آسیب هاست، گفت: تفسیر و تعریف غلط از وحدت حوزه و دانشگاه باعث روی گردانی از این موضوع شده است، همچنین برخی از اساتید دانشگاه ها با صورت عمل دادن به مقاومت پنهان در قبال وحدت حوزه و دانشگاه عامل دیگری از آسیب های فرا روی وحدت این دو نهاد شده اند.

سلمان پور با اشاره به بسترهای مورد نیاز وحدت حوزه و دانشگاه بیان كرد: اصلی ترین بستر ايجاد وحدت بين حوزه و دانشگاه این است که دانشگاه به این باور برسد که می خواهد اسلامی باشد یا غیر اسلامی.

وی خاطرنشان کرد: اگر دانشگاهی پذیرفت که می تواند اسلامی باشد باید به حوزه روی آورد؛ چراکه دانشگاه در تمامی زمینه های اقتصادی و فرهنگی اگر به معنای واقعی می خواهد اسلامی شود باید تعالیم وحیانی را از حوزه بگیرد.

رئیس دانشگاه علوم قرآنی شیراز با اشاره به نحوه قوام گرفتن وحدت حوزه و دانشگاه تصریح کرد: وحدت در بین حوزه و دانشگاه به سه معنا به کار می رود؛ اتحاد حقیقی یا یکی شدن، تتمیم یا تمام کردن و گاهی معنای تکمیل یا کامل شدن را می دهد كه در قسمت علوم انسانی این وحدت از نوع اتحاد حقیقی و یکی شدن است و در سایر بخش ها باید یکدیگر را تکمیل کنند و این جاست که وحدت حوزه و دانشگاه قوام می گیرد.

سلمان پور با اشاره به معنی تتمیم در وحدت حوزه و دانشگاه ابراز داشت: وقتی می گوییم اتمام یعنی؛ دانشگاه واقعا یک دانشگاه اسلامی در جهت آرمان های اسلام شود و مبانی علوم انسانی را از حوزه بگیرد، چراکه این دو نهاد دو بال پرواز این كشور هستند كه در پرتو اتحاد، تکمیل و تتمیم این دو نهاد پدید می آید.

وي عنوان کرد: دانشگاه باید باور کند که دانشجو یک عنصر فعال است و نه منفعل؛ در حالی که برخی معتقدند دانشجو باید منفعل باشد تا به راحتی در جهت ابزارهای سیاسی مورد استفاده قرار گیرد، بنابراين حوزه و دانشگاه بايد به این باور برسند که به جامعه خط بدهند و در این راه وجود یک دانشگاه منفعل اصلا به کار نمی آید.

رئیس دانشگاه علوم قرآنی شیراز گفت: تشکل های سیاسی و روحانیت بايد نگاه پدارانه و واقع بینانه نسبت به این قضیه داشته باشند و به مدرک، دانشگاه و دانشجو به عنوان یک طعمه نگاه نکنند.

سلمان پور با اشاره به نحوه تأثیر حوزه و دانشگاه در مدیریت افکار عمومی خاطرنشان کرد: هر دو بايد رسالت خود را به خوبی بیابند و قبول کنند که دو نهاد بسیار تأثیر گذار در جامعه هستند و دریابند که اگر این تأثیر گذاری هم سو و هم جهت باشد، بیشتر نتیجه خواهد داد.

وي گفت: وحدت حوزه و دانشگاه جنبه ای نمادین دارد و نمایاننده دردها، مطالبات و افتخارات مردم است كه اگر این جنبه دچار آفت نشود و درست عمل کند، به درک درستی از مردم و نخبگان می انجامد.

عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز بیان كرد: اگر دانشگاه و حوزه در متن مردم قرار گیرند مي توانند نیازها و مشکلات و مصالح مردم را به درستی تشخیص دهند و با ارزیابی، نیازهای درست را به مردم متذکر شوند.

سلمان پور با اشاره به مشکل موجود در علوم انسانی گفت: علوم انسانی دانشگاه ها که از غرب گرفته شده و یک حصار بتونی به دور دانشگاه کشیده است باعث شده تا دانشجو با ورود به این مجموعه درک درستي از جامعه خود نداشته باشد و در نتيجه ارتباطش با جامعه قطع شود.