حضور زنان در جامعه، بيم ها و اميدها-2

زنان انديشمند انقلاب اسلامي از منظر مقام معظم رهبري

البته ما در جمهورى اسلامى پيشرفت داشتيم. نگاه من، نگاه خوشبينانه است...

کد خبر: ۱۶۲۷۷۳

چهارشنبه - ۳۰ آذر ۱۳۹۰ / December 21, 2011

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ نگاه مقام معظم رهبري(مدظله) به حضور زن در جامعه پس از انقلاب، از الگوهاي اسلامي نشات مي گيرد:

اينكه گفته مى‏شود در عاشورا، در حادثه‏ى كربلا، خون بر شمشير پيروز شد- كه واقعاً پيروز شد- عامل اين پيروزى، حضرت زينب بود؛ و الّا خون در كربلا تمام شد. حادثه‏ى نظامى با شكست ظاهرى نيروهاى حق در عرصه‏ى عاشورا به پايان رسيد؛ اما آن چيزى كه موجب شد اين شكست نظامىِ ظاهرى، تبديل به يك پيروزى قطعىِ دائمى شود، عبارت بود از منش زينب كبرى؛ نقشى كه حضرت زينب بر عهده گرفت؛ اين خيلى چيز مهمى است. اين حادثه نشان داد كه زن در حاشيه‏ى تاريخ نيست؛ زن در متن حوادث مهم تاريخى قرار دارد(بیانات در دیدار گروه كثیری از پرستاران نمونه كشور، 1389/02/01 )

تاكيد ايشان بر نقش زن به عنوان عنصر مهم جامعه بسيار قابل توجه است، چرا كه رهبر انقلاب نقش اجتماعي زن را آميزه اي از الگوي اسلامي و ايراني مي داند كه از وجوه غير انساني غربي جدا شده است. از اين رو توجه همگان را به اين نكته جلب مي كنند:

تبليغات استكبارى و صهيونيستى، در اين چند سال كه سعى مى‏كند ايران اسلامى را ضد زن وانمود كند، بهانه‏يى جز اين ندارد كه در ايران امروز، فساد اجبارى و تحميلىِ ساخته‏ى دست رژيم مزدور غرب متوقف شده و رسم برهنگى و آميزش ناسالم زن و مرد، برافتاده است.

زن امروز ايران، در صحنه‏ى علم و سياست و هنر و در گونه‏گون فعاليتهاى اجتماعى، از گذشته بسى فعالتر و ميداندارتر است(پيام به سمينار بررسى شخصيت زن از ديدگاه امام خمينى(ره)،1368/08/03 )

مقام معظم رهبري در تشريح عملكرد زنان در جامعه اسلامي مي فرمايند:

امروز، زن در كشور ما مى‌تواند در ميدان سياست و فعاليتهاى سياسى و اجتماعى و جهادى و كمك به مردم و انقلاب و حضور در ميدانهاى گوناگون، شخصيت خودش را با حفظ متانت و وقار و حجاب اسلامى نشان بدهد.
ما امروز بحمداللَّه چقدر زنان دانشمند و عالم در رشته‏هاى مختلف در جامعه‏مان داريم: دانشجويان كوشا و با استعداد و با ارزش، فارغ‏التّحصيلان سطح بالا، پزشكان ممتاز و طراز بالا! امروز در جمهورى اسلامى رشته‏هاى گوناگون علمى در اختيار خانمهاست؛ زنهايى كه عفاف و عصمتشان را هم حفظ كردند، طهارت زنانه را هم حفظ كردند، حجاب را هم - به شكل كامل - حفظ كردند، به تربيت فرزند هم به شيوه اسلامى مى‏رسند، شوهردارى را نيز همان‏طورى كه اسلام گفته است انجام مى‏دهند، فعّاليت علمى و سياسى هم مى‏كنند(بیانات در ديدار با جمع كثيرى از بانوان سراسر كشور،  1368/10/26)

رهبر انقلاب با اشاره به موفقيتهاي نسبي انقلاب اسلامي ايران در تصحيح نقش اجتماعي زنان به دو معضل مهم پيرامون مسئله زن و جايگاه آن تاكيد دارند:

امروز معضل بزرگى در ارتباط با قشر زن، نه فقط در ايرانِ ما، بلكه در سراسرِ جهان وجود دارد. آن معضل اين است كه نسبت به حقوق و شخصيت بانوان، در بعضى از بخشهاى زندگى، كوتاهى يا تعرّض انجام مى‌گيرد. يعنى به زنان ظلم مى‌شود(بيانات مقام معظم رهبرى در جمع خواهران اروميه‏،1375/06/28 )

درباره‌ى مسئله‌ى زن در جامعه، اساس مشكل، دو چيز است؛ دو نقطه‌ى اساسى است كه اگر درباره‌ى اين دو نقطه بشود فكرى كرد، طرحى نو در انداخت و كار پيگير و مستمرى انجام داد، ميتوان اميدوار بود كه در طول زمان - ميان‌مدت يا بلندمدت - آن چيزى كه امروز ميتوان آن را بحران مسئله‌ى زن در دنيا دانست، حل شود. آن دو چيز، يكى عبارت است از نگاه غلط و بد فهميدن جايگاه زن و شأن زن در جامعه؛ كه اين نگاه و اين بدفهمى از غرب شروع شده و خيلى هم قديمى و ريشه‌دار نيست. آن كسانى كه مدعى شدند كه در پروتكلهاى انديشمندان صهيونيست اين مسئله وجود داشته، ميشود حدس زد كه اين، خلاف واقع نيست. يعنى اگر نگاه كنيم، مى‌بينيم اين نگاه غلط، اين كج‌فهمى و بدفهمى در زمينه‌ى شأن زن در جامعه، شايد در حدود صد سال، صد و پنجاه سال بيشتر در غرب سابقه ندارد و از غرب سرريز شده است به جوامع ديگر، از جمله جوامع اسلامى. اين يك نقطه است.

نقطه‌ى دوم كه اساس مشكل است، بد فهميدن مسئله‌ى خانواده و بد عمل كردن در رفتارهاى داخل خانواده است. اين دو تا مشكل است كه به نظر ما بحران مسئله‌ى زن را - كه امروز يك مشكل اساسى در دنياست - به وجود آورده. شايد تعبير «بحران زن»، تعبير تعجب‌آورى باشد. امروز مسئله‌ى بحران آب و هوا، بحران آب، بحران انرژى، بحران گرم شدن زمين، به عنوان مسائل اصلى بشريت مطرح ميشود؛ اما هيچكدام از اينها مسائل اصلى بشريت نيست. بيشترِ آن چيزهائى كه مشكلات اصلى بشريت است، برميگردد به مسائلى كه ارتباط پيدا ميكند با معنويت انسان، با اخلاق انسان، با رفتار اجتماعى انسانها با يكديگر؛ كه يكى از آنها مسئله‌ى زن و مرد، جايگاه زن، مسئله‌ى زن و شأن زن در جامعه است؛ كه اين حقيقتاً يك بحران است، منتها به رو نمى‌آورند، مطرح نميكنند و سياستهاى مسلط در دنيا به صرفه‌ى خودشان نميدانند و شايد برخلاف راهبردهاى اصلى خودشان ميدانند كه اين مسئله را مطرح كنند. البته ما در جمهورى اسلامى پيشرفت داشتيم. نگاه من، نگاه خوشبينانه است.

ايشان در ارئه راه حل پيرامون مشكلات حضور زنان در جامعه به نكته ظريف و مهمي اشاره دارند:

آنچه كه من ميخواهم در پايان عرايضم عرض كنم، اين است كه عمده‌ى كار را خود بانوان بايد انجام بدهند. شما هستيد كه ميتوانيد فكر كنيد، انديشه‌ورزى كنيد، مطالعه كنيد، معضلات را در مقام نظر و انديشه حل كنيد و در مقام عمل راهكار اجرائى ارائه بدهيد. اين، كار را بسيار آسان و نزديك خواهد كرد(بیانات در دیدار جمعی از بانوان نخبه،1390/03/01)