حریم و حرمت محرم رو به فراموشی است!

یک هفته از عاشورا نگذشته بود که پرده‌های سینمای شهر نظرم را به خود جلب کرد و باعث تعجب شدید من شد که در ماه محرم و با این فاصله کم از عاشورا، بیش از 80 درصد پرده‌های سینما را فیلم‌های کمدی پر کرده!!!

کد خبر: ۱۶۲۹۷۹

پنجشنبه - ۰۱ دی ۱۳۹۰ / December 22, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، نسرین عسکری؛ «اين محرم و صفر است كه اسلام را زنده نگه داشته است» چه سخن آشنایی، همه ما حداقل یک بار این سخن گوهر بار امام راحل (ره) را شنیده ایم ولی متاسفانه هر سال شاهد رویدادهایی در این ایام هستیم که ذره ذره ما را از اصل محرم و حرمت آن دور می کند و اگر به مقابله با آن برنخیزیم و حریم و حرمت این ایام را یادآور نشویم رو به فراموشی خواهند گذاشت.

مصداق های این امر را بسیار دیده و شنیده ایم، از ترویج حرکات و عزاداری های افراطی گرفته تا تحریفات شعرها و سبک های مداحی. در این مجال با محکوم کردن اعمال و حرکات فوق به نکته ای می پردازم که مدتی است ذهنم را مشغول کرده و آن موضوع، سینمای ایران است.

این امر که سینمای ایران، مخصوصا بخش کمدی آن مبتذل یا رو به ابتذال است، متاسفانه واقعیتی تلخ است که گامی راسخ و جدی در برابر آن برداشته نشده است.

اکثر کمدی های ایران بویی از اصل طنز و کمدی نبرده اند و به هر قیمتی فقط به خنداندن مخاطب می اندیشند و رسالت اصلی زبان طنز را از یاد برده اند.

یک هفته از عاشورا نگذشته بود که پرده های سینمای شهر نظرم را به خود جلب کرد و باعث تعجب شدید من بود که در ماه محرم و با این فاصله کم از عاشورا، بیش از 80 درصد پرده های سینما را فیلم های کمدی پر کرده!!!

در نگاهی به لیست فیلم های کمدی ایران با فیلم هایی همچون؛ افراطی ها، سه درجه تب، سلام بر عشق، ارث شیرین و... رو به رو می شویم که فارق از محتوا سرشار از سکانس های آوازه خوانی هستند.

حتی اخراجی ها که کمدی دفاع مقدس است و از نظر محتوا شاید حرفی برای گفتن داشته هم خالی از این سکانس ها نیست.

گویا طنز بدون این قسم، حرکات سخیف در ایران معنا ندارد. با اینکه اصل اجازه اکران دادن به اینگونه فیلم ها در ایران اسلامی هنوز برایم سوالی بی جواب است اما حال در پی جواب این سوالم که چرا با وجود فیلم هایی مثل؛ خاک و آتش، شکارچی شنبه، بدرود بغداد و از قبیل این فیلم ها که در دست اکرانند باید پرده های سینمای اصفهان را در ایام محرم کمدی های بی محتوا و دارای سکانس های رقص و آوازه خوانی مانند پیتزا مخلوط پر کرده باشد؟ با اینکه اکران سراسری برخی از این فیلم ها قبل از محرم شروع شده بود چرا در این ایام روی پرده رفته اند؟

اگر این فیلم ها قبل یا بعد از محرم اکران می شدند فروش بیشتری نداشتند؟ اینجا ایران اسلامی است، اینجا، اصفهان متدین است.

اینجا هنوز اکثر مردم جشن ها و مهمانی های شادشان را در این دو ماه برگزار نمی کنند. اینجا هنوز برخی تا اربعین حسینی لباس ماتم به تن دارند.

آیا این بی حرمتی به ماه حرام نیست؟ آیا این مصداقی از بی اعتنایی به فرهنگ مردم و سعی در تغییر و تضعیف عادات مذهبی مردم نیست؟ ما را چه شده که به تماشای این قبیل فیلم ها می رویم، آن هم در محرم؟!

در پایان یادآور می شوم؛ که ایران کشوری اسلامی است و شایسته نیست در فیلم های تولیدی یک کشور اسلامی صحنه هایی از رقص و آوازه خوانی مشاهده شود که مشابه و یادآور فیلم های قبل از انقلاب است و قبیح تر از آن اکران این قبیل فیلم ها در ماه محرم است.

سال ها پیش انقلاب اسلامی در ایران به بهای گزافی شکل گرفت، سزاوار نیست به این ارزانی از آرمان ها و ارزش های آن فاصله بگیریم.