وبلاگ «انسانم آرزوست»

مرگ محتوا در سریال های برگزیده سیما

چرا حضور بازیگران خانم با حجاب چادر، کمتر و کمتر حس می شود و برای نشان دادن زندگی سخت و دردناک به کاراکتر هایی با چادر رو آورده شده است؟

کد خبر: ۱۶۳۳۱۵

شنبه - ۰۳ دی ۱۳۹۰ / December 24, 2011

جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، در آخرین بروزرسانی وبلاگ «انسانم آرزوست» طی مطلبی با عنوان «مرگ محتوا در سریال های برگزیده سیما» آمده است:

‎

پس از پخش سریال جاودانگی که زندگی نامه دور از واقعیت شهید تندگویان را به نمایش کشید و بصورت عجیبی به پایان رسید مسئولین شبکه های مختلف برای ادامه رابطه با مخاطبان اندک خود به ساخت سریال های جدید روی آوردند.

سریال «تا ثریا» که هر شب از شبکه اول سیما بر روی آنتن می رود، با آغازی درخشان جای خود را بین مخاطبین باز کرد و بار دیگر سریال های سیروس مقدم به رونقی داد به رکود چند سال اخیر سیمای جمهوری اسلامی. در شروع موفق این سریال کاراکتر زن زحمت کش و با ایمان داستان را خانم آزیتا حاجیان با هنری که از او به سراغ داشتیم به تصویر کشید، او مدتی از تلویزیون و سریال هایش فاصله گرفته بود و گویی برای بازگشت در پی نقش با محتوا و در خوری بود.

سیروس مقدم با بازگرداندن نقش زن متدین و با حجاب به سریال ها بسیار محبوبیت کسب کرده است اما این نکته قابل ذکر است که چرا حضور بازیگران خانم با حجاب چادر ،کمتر و کمتر حس می شود و برای نشان دادن زندگی سخت و دردناک به کاراکتر هایی با چادر رو آورده شده است؟ در حالی که این خانم با پوشش چادر زنی از طبقه پایین جامعه است و در مقابل او زنی را نشان می دهند که با پوشش مانتو زندگی آرام و بی دغدغه ای در خانه ای زیبا و در محله ای مرفه زندگی می کند.

این سوال یک معضل همیشگی سیما بوده که قشر مذهبی را رنج می داده است که چرا برای بیان سختی ها و درد های اجتماع از چادر استفاده می شود؟

داستان با بیان رفتار های اسلام گونه روزنه امیدی دردل مخاطبین متدین ایجاد کرده و شروع مناسبی را رقم زده است. بانوی اصلی داستان زن بیوه ای است که با سختی های زندگی سه فرزند خود را با آبرو و شرافت به تکامل رسانده است.

در طی داستان حضور او در محافل قرآنی و مساجد بسیار بجاست و در این بین او بعلت مشکلات عدیده سعی در شرکت در معامله ای دارد که در کنکاش برای حلال بودن یا نبودن این درآمد است که کارگردان به خوبی عمده مردم را با معاملات شرعی روبرو می کند و در این بین اشاره ای نیز به آیات قران در باب درآمد هایی از راه ربا دارد.

انتقاد بسیار ملموس در این داستان حضور پسرک و دختر بچه ای است که در سنین پایین در بدو ورود به دانشگاه به فکر رابطه با یک دیگر افتاده اند و دچار احساسات ناآگاهانه شده اند. بازی این دو کاراکتر را به دو نوجوان کم تجربه سپرده اند که بیننده چهره کودکانه و معصوم این دو را در گذشته با حضور در برنامه های کودکانه در خاطر دارد .

بیان رک گونه این نوع جریان ها در سیمای تلویزیون که مخاطبین در همه گروه های سنی را شامل می شود باعث ریخته شدن قبح این موضوع در جامعه می شود و آسیب های اجتماعی زیادی نیز به دنبال دارد.

زن رنج کشیده و با اعتقاد این داستان در پی گذر از ماجراهایی با مردی بیمار آشنا و بصورت پنهانی با او ارتباط برقرار می کند؛در حالی که او برای گریز از حرف های ناآگاه مردم حاضر به پذیرفتن کمک از سوی مردان فامیل و قیمین بچه ها نمی شود ،چگونه او با این رفتارهای معتقدانه و شرافت مندانه به ابراز علاقه و محبت با مردی نامحرم می پردازد؟

رسانه های دست جمعی نظیر تلویزیون باید برای بیان معضلات اجتماع خط قرمز هایی داشته باشند که با عبور از این خط قرمز ها پیامدهای ناگواری برای جامعه بوجود می آورند.

وزارت ارشاد گویی چندسالیست چشمانش را بسته و گوشهایش را از شنیدن انتقادها مصون داشته!

جذب مخاطب با روش های گوناگونی که امروزه مسئولین فرهنگی به دنبال آن هستند، تهدیدی برای بنیان خانواده و عقاید مذهبی مردم به شمار می رود . روش های نامتناوب باعث اختلال در سیستم خانوادگی و بیان ناگفته ها به صورت شیوا باعث از بین رفتن استواری خانواده ها و نابسامانی هایی در سطح جامعه می شود.