حضور زنان در جامعه، بيم ها و اميدها-1

تفاوت نگاه غرب و اسلام به مسئله زن از نگاه رهبر انقلاب

اسلام و انقلاب و امام آمد و در اين كشور، زن را در مركز فعاليت‌هاى سياسى قرار دادند و پرچم انقلاب را به دست زنان سپردند...

کد خبر: ۱۶۳۴۱۳

يکشنبه - ۰۴ دی ۱۳۹۰ / December 25, 2011

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ مقام معظم رهبري(مدظله) درباره نگاه اسلام و غرب به مسئله زن مي فرمايند:

خواهران من! موضوع زن و برخورد جوامع با او، مسأله‌اى است كه از ديرباز در ميان جوامع و تمدّنهاى مختلف مطرح بوده است. هميشه نصف مردم عالم، بانوان هستند. قوام زندگى در عالم، به همان اندازه كه به مردان وابسته است، به همان اندازه هم به زنان وابسته است. زنان، بزرگترين كارهاى آفرينش را به‌طور طبيعى برعهده دارند.

اسلام يك موضع برجسته را در اين بين انتخاب كرده؛ از افراط و تفريط جلوگيرى نموده، و هشدارى به همه‌ى مردم عالم داده است. اسلام، مردانى را كه به‌خاطر قدرتمند بودن جسمى يا توانايى مالى، زنان و مردان را به خدمت مى‌گرفتند و زن را مورد آزار و احياناً تحقير قرار مى‌دادند، به كلّى سرجاى خود نشاند و زن را در جايگاه حقيقى خودش قرار داد و حتّى از جهاتى، زن را در رديف مرد قرار داد(بيانات مقام معظم رهبرى در ديدار گروهى از خواهران پرستار، به مناسبت ولادت حضرت زينب، 1373/07/20)

دنياى استكبارىِ سرشار از جاهليّت، در اشتباه است كه خيال مى‏كند ارزش و اعتبار زن به اين است كه خود را در چشم مردان آرايش كند تا چشمهاى هرزه به او نگاه كنند و از او تمتّع گيرند و او را تحسين نمايند. بساط آن‏چيزى كه امروز به‏عنوان «آزادى زن» در دنيا و از سوى فرهنگ منحطّ غربى پهن‏شده‏است، برپايه اين است كه زن را در معرض ديد مرد قرار دهند تا از او تمتّعات جنسى ببرند.اين، آزادى زن است؟ كسانى كه در دنياى جاهل و غافل و گمراه تمدّن غربى ادّعا مى‏كنند طرفدار حقوق بشرند، در حقيقت ستمگران به زن هستند.

از روزى كه اروپاييها، صنايع جديد را به‏وجود آوردند - در اوايل قرن نوزدهم كه سرمايه‏داران غربى كارخانه‏هاى بزرگ را اختراع كرده‏بودند - و احتياج به نيروى كار ارزان و بى‏توقّع و كم‏دردسر داشتند، زمزمه «آزادى زن» را بلند كردند؛ براى اين‏كه زن را از داخل خانواده‏ها به درون كارخانه‏ها بكشانند؛ به عنوان يك كارگزار ارزان از او استفاده‏كنند، جيبهاى خودشان را پركنند و زن را از كرامت و منزلت خود بيندازند. امروز آنچه كه به عنوان «آزادى زن» در غرب مطرح است، دنباله همان داستان و همان ماجراست. لذا ظلمى كه در فرهنگ غربى به زن شده‏است و برداشت غلطى كه از زن در آثار فرهنگ و ادبيات غرب وجود دارد، در تمام دوران تاريخ بى‏سابقه‏است(بيانات مقام معظم رهبرى در ديدار گروهى از زنان، به مناسبت فرخنده ميلاد حضرت زهرا(س) و روز زن، 1371/09/25)

اسلام اينها را براى زن ارزش نمى‏داند. اسلام با كاركردن زن موافق است. نه فقط موافق است، بلكه كار را تا آن‏جا كه مزاحم با شغل اساسى و مهمترين شغل او، يعنى تربيت فرزند و حفظ خانواده نباشد، شايد لازم هم می‌‏داند. يك كشور كه نمى‏تواند از نيروى كار زنان در عرصه‏هاى مختلف بى‏نياز باشد! اما اين كار نبايد با كرامت و ارزش معنوى و انسانى زن منافات داشته‏باشد. نبايد زن را تذليل كنند و او را وادار به تواضع و خضوع نمايند. تكبر از همه انسانها مذموم است، مگر از زنان در مقابل مردان نامحرم! زن بايد در مقابل مرد نامحرم متكبّر باشد.

اسلام و انقلاب و امام آمد و در اين كشور، زن را در مركز فعاليتهاى سياسى قرار دادند و پرچم انقلاب را به دست زنان سپرد؛ در حالى كه زن در همان حال توانست حجاب و وقار و متانت اسلامى و عفاف و دين و تقواى خود را حفظ كند. كسى حقى از اين بزرگتر بر گردن زن ايرانى و مسلمان ندارد(بیانات در ديدار با جمع كثيرى از بانوان سراسر كشور،1368/10/2 )