هنر متعالي در نگاه ره بر - 3

بالاخره هنرمند است ديگر!

اصلا اين اهانت به هنر است كه ما تذبذبهايي را كه در ذات خودمان است و يا ناشي از احساسات غلطي است كه در خودمان وجود دارد به پاي هنر ببنديم.

کد خبر: ۱۶۳۴۹۱

يکشنبه - ۰۴ دی ۱۳۹۰ / December 25, 2011

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ «نمي شود به مجوز هنرمند بودن اين حالت تذبذب را براي خودمان روا بدانيم و بگوييم چون فلاني هنرمند است، نسبت به اصول با ديگران متفاوت است. يعني كانه بعضي از اصول زندگي هست كه براي همه مردم اصل هست.

ولي اين ها براي هنرمند اصل نيست و هنرمند به خاطر لطافت و رقت روحش و به خاطر ظرافت انديشه و برداشتنش از اصول معمول زندگي مستثناست! نه اصلا چنين چيزي نيست. هنرمند به خاطر آن ظرافت و لطافت و حساسيت حقيقت را بهتر و زودتر مي فهمد و بهتر بيان مي كند و نسبت به آن پايبند تر مي ماند.نه اين كه حالا چون حقيقت را زود تر از ديگران به دست آورده يا لطيف تر و ظريفتر شرا به دست آورده آسانتر از دست مي دهد.مگر چنين چيزي ممكن است.؟

اصلا اين اهانت به هنر است كه ما تذبذبهايي را كه در ذات خودمان است و يا ناشي از احساسات غلطي است كه در خودمان وجود دارد به پاي هنر ببنديم. كما اينكه در گذشته اين هنرمند ها غالبا اعتياد هاي بدي داشتند و به انواع و اقسام آلودگي ها معناد بودند.

يك وقت به يك نفر گفتم كه چرا همه آنها اين گونه اند و هركس را كه ما شنيديم و فهميديم و ديديم . معلوم شد كه يك طور گرفتار است. گفت:هنرمند است ديگر!

واقعا به نظر من هيچ اهانتي به هنر بالاتر از اين مطلب نيست، او به عنوان اهانت اين اظهار نظر را نمي كرد. بلكه او به عنوان عذر خواهي مي گفت!

مي خواست بگويد بالاخره هنرمند آدم لطيفي است و دچار چنين چيزهايي مي شود؟ در حالي كه اين اصلا مجوز نمي شود».

* بیانات در دیدار با شعرا، قصه نویسان، فلمسازان، آهنگسازان، عکاسان و هنرمندان رشته های تجسمی حوزه ی هنری سازمان تبلیغات اسلامی 21/8/1368