وبلاگ«انعکاس»

از بسم الله الرحمن الرحیم چه می دانیم

از میان تمام موجودات آنکه ازلى و ابدى است، تنها ذات پاک خدا است و به همین دلیل باید همه چیز و هر کار را با نام او آغاز کرد و در سایه او قرار داد و از او استمداد نمود

کد خبر: ۱۶۵۸۰۲

شنبه - ۱۷ دی ۱۳۹۰ / January 07, 2012

جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، احمد کارآمد در آخرین بروزرسانی وبلاگ «انعکاس» در بخشی از مطلب خود با عنوان «از بسم الله الرحمن الرحیم چه میدانید؟» آورده است:

میان همه مردم جهان رسم است که هر کار مهم و پر ارزشى را به نام بزرگى از بزرگان آغاز مى‏کنند، و نخستین کلنگ هر مؤسسه ارزنده‏اى را به نام کسى که مورد علاقه آنها است بر زمین مى‏زنند، یعنى آن کار را با آن شخصیت مورد نظر از آغاز ارتباط مى‏دهند.

ولى آیا بهتر نیست که براى پاینده بودن یک برنامه و جاوید ماندن یک تشکیلات، آن را به موجود پایدار و جاویدانى ارتباط دهیم که فنا در ذات او راه ندارد، چرا که همه موجودات این جهان به سوى کهنگى و زوال مى‏روند، تنها چیزى باقى مى‏ماند که با آن ذات لا یزال بستگى دارد.

اگر نامى از پیامبران و انبیاء باقى است به علت پیوندشان با خدا و عدالت و حقیقت است که کهنگى در آن راه ندارد، و اگر فى المثل اسمى از” حاتم” بر سر زبانها است به خاطر همبستگیش با سخاوت است که زوال‏ناپذیر است.

از میان تمام موجودات آنکه ازلى و ابدى است، تنها ذات پاک خدا است و به همین دلیل باید همه چیز و هر کار را با نام او آغاز کرد و در سایه او قرار داد و از او استمداد نمود؛ لذا در نخستین آیه قرآن مى‏گوئیم:

بنام خداوند بخشنده بخشایشگر

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ).

این کار نباید تنها از نظر اسم و صورت باشد، بلکه باید از نظر واقعیت و معنى با او پیوند داشته باشد، چرا که این ارتباط آن را در مسیر صحیح قرار مى‏دهد و از هر گونه انحراف باز مى‏دارد و به همین دلیل چنین کارى حتما به پایان مى‏رسد و پر برکت است.

به همین دلیل در حدیث معروفى از پیامبر(ص) مى‏خوانیم:

کل امر ذى بال لم یذکر فیه اسم اللَّه فهو ابتر:

«هر کار مهمى که بدون نام خدا شروع شود بى‏فرجام است»

امیر مؤمنان على(ع) پس از نقل این حدیث اضافه مى‏کند” انسان هر کارى را مى‏خواهد انجام دهد باید بسم اللَّه بگوید یعنى با نام خدا این عمل را شروع مى‏کنم، و هر عملى که با نام خدا شروع شود خجسته و مبارک است.