عملیات کربلای 5؛ عاشورای شلمچه

باز هم سالگرد عملیات کربلای 5 شد؛ عملیات کربلای خامس آل عبا (ع) و عاشورای شلمچه که مصداق آیه شریفه «الذین استجابوا لله و الرسول من بعد ما اصابهم القرح...» شد...

کد خبر: ۱۶۶۰۷۳

دوشنبه - ۱۹ دی ۱۳۹۰ / January 09, 2012

گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»؛ باز هم سالگرد عملیات کربلای 5 شد؛ عملیاتی که به نام کربلای خامس آل عبا(ع) نام گرفت و مصداق آیه شریفه «الذین استجابوا لله و الرسول من بعد ما اصابهم القرح...» شد و رزمندگان تنها به فاصله دو هفته بعد از عملیات کربلای 4 حماسه ای را به نام عاشورای شلمچه رقم زدند که هم اکنون سرزمین وصل عاشقان شهادت به کوی شهیدان است.

در این عملیات غرورآفرین ضربات سنگینی به دشمن بعثی وارد شد و از برکت خون شهدای این عملیات، شکست دشمن برای همیشه حتمی شد.

رزمندگان ما در آن زمان با توجه به شرایط سیاسی و اقتصادی کشور و با توجه به عدم موفقیت در عملیات کربلای 4 بايد عملیات پیروزمندانه ای را انجام می‌دادند؛ البته نه به این معنا که سرزمین دشمن را غصب كنند، بلکه هدفشان این بود که فرصت‌ها را از دشمن بگيرند  و ماشین جنگی دشمن را منهدم کرده و فرصتی برای برنامه ریزی‌های بعدی به دشمن ندهند.

در آن شرایط بايد عملیاتی پیروزمندانه را در یک منطقه بسیار حساس که از نظر سیاسی و نظامی توجیه خوبی در دنیا داشت، انجام می‌دادند، لذا بعد از عملیات کربلای 4، در همان منطقه و با کمی تغییرات، عملیات کربلای 5 را پياده كردند.

رزمندگان اسلام در این عملیات با انهدام ماشین جنگی دشمن و با گرفتن تلفات سنگین از آنها توانستند به دشمن نشان دهند كه رزمندگان ایستاده‌اند و مقاومت می‌کنند.

اهدافی که در عملیات کربلای 5 مدنظر رزمندگان اسلام بود، در عملیات کربلای 4 نيز پی ریزی شده بود؛ در واقع اهداف مهمی را که می‌خواستیم از دشمن بگیریم یا به نوعی به دشمن خسارت سنگینی را وارد کنیم، مربوط به منطقه بود؛ چرا که منطقه عملیاتی، نزدیک بصره و اتوبان بغداد بود که گلوگاه اقتصادی عراق به حساب مي آمد و کلیه امکاناتی که کشورهای دیگر به مقصد عراق مي فرستادند، در بندر بصره پهلو مي گرفت، لذا اگر می‌توانستیم در عملیات کربلای 5 به اتوبان بصره و بغداد برسیم کار بسیار بزرگی انجام داده بوديم و به جرات می‌توانستیم بگوییم که بغداد را تهدید می‌کنیم و رزمندگان ما به راحتی می‌توانند هر هدفی را منهدم سازند.

نکته مهمی که در این عملیات قابل ذکر است استفاده از بمب‌های شیميایی است؛ بعد از عملیات خیبر بچه های ما وارد جزایر مجنون شدند که از اهمیت بالایی برای عراق برخوردار بود و بیشترین چاه های نفت عراق در جزایر شمالی و جنوبی مجنون داشت؛ این عملیات برای دشمن سنگین تمام شد، به طوری که احساس کردند توانایی خود را در مقابل رزمندگان اسلام از دست داده‌اند و این در حالی بود که بچه های ما با کمترین امکانات و دست خالی و با آن شرایط تحریم اقتصادی و نظامی در مقابل دنیا ایستاده بودند.

عراق به این نتیجه رسید که از آخرین سلاح نظامی یعنی شیمیایی استفاده کند و به تبع آن بود که در عملیات کربلای 5 هم از آن استفاده شد. بچه های ما با عاشورای امام حسین(ع) بیگانه نبودند و در واقع عاشورایی که 72 تن در مقابل هزاران نفر ایستادند، چیزی بود که رزمندگان ما در همه عملیات‌ها با آن مانوس بودند، لذا زمان عملیات بنا بر این شد که بچه‌ها عاشورایی بجنگند و در آنجا بود که رزمندگان فهمیدند نباید به سلاح تکیه کنند و لذا یک مقاومت و ایستادگی تاریخی و جنگی حماسی را از خود نشان دادند.

البته رزمندگان از فرماندهان نظامی و سایر مسئولان هیچ توقعی نداشتند؛ چرا که خوب می‌دانستند کشور در چه شرایطی است و قبول کرده بودند که با همین امکانات ایستادگی کنند و در این ایستادگی الگویی نداشتند جز عاشورای اباعبدالله الحسین(ع).