بیانیه جمعی از برگزیدگان جشنواره عمار درباره خانه سینما؛

حاج کاظم‌ها هنوز مهار نشده‌اند

جمعي از برگزیدگان جشنواره مردمی عمار در بيانيه خود پيرامون اتفاقات اخير خانه سينما عنوان كرده‌اند: عرصه را دقیق بنگرید و ببینید که حاج کاظم‌ها هنوز مهار نشده‌اند و همچون آذرخش می‌درخشند و می‌تازند؛ روز امتحان را پشت سر خواهند گذاشت و به همین سادگی تا بی‌نهایت پرواز خواهند کرد ...

کد خبر: ۱۶۶۰۹۰

دوشنبه - ۱۹ دی ۱۳۹۰ / January 09, 2012

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، جمعی از برگزیدگان جشنواره مردمی عمار در پی اتفاقات اخیر خانه سینما بيانه اي را صادركرده اند كه متن كامل اين بيانيه در ذيل آمده است:

هوالعلیم

«تنها هنري مورد قبول قرآن است كه صيقل دهنده اسلام ناب محمدي(ص)، اسلام ائمه هدي(عليهم‌السلام)،‌ اسلام فقراي دردمند، اسلام پابرهنگان، اسلام تازيانه خوردگان تاريخ تلخ و شرم آور محروميت ها باشد.

هنري زيبا و پاك است كه كوبنده سرمايه داري مدرن و كمونيسم خون آشام و نابود كننده اسلام رفاه و تجمل، اسلام التقاط، اسلام سازش و فرومايگي،‌ اسلام مرفهين بي درد و در يك كلمه اسلام آمريكايي باشد». امام خمینی (قدس سره)

در پی اظهارنظرهای متناقض و تعجب برانگیز تعدادی از اهالی محترم سینما در رابطه با مباحث مربوط به «خانه سینما» که ظاهرا درصدد احساسی کردن فضا و ممانعت از اجرای قانون هستند، به نظر می رسد لازم است بی پرده، نکاتی را خطاب به این عزیزان گوشزد کنیم.

حضرات سینماگران! دلسوزانه از بالا بردن هزینه برای نظام اسلامی گفته اید و نوشته اید؛ اما ظاهرا یادتان نیست که مواضع و بیانیه های شما در شرایط حساس فتنه، به حد کافی التزامتان به «ارزش های آرمانی نظام و قانون اساسی» را نشان داد.

بهتر بود زمانی که خانه تیمی سینما میزبان جناب «صبا» بود و صد و بیست فیلم یکجا به شبکه ضد نظام فروخته می شد، نگران نظام و مصلحت ایام سخت آن می بودید.

بدانید که نه شما به اندازه چاپلین هنرمندید و نه جمهوری اسلامی کشوری لیبرال تر از امریکاست. یادتان هست که اربابان امریکایی سینماگران وطن فروش ایران، به بهانه متفاوت بودن آثار چاپلین با مبانی کاپیتالیسم با وی چه کردند؟

آقایانی که توهم پدر خواندگی سینما را دارید! کاش کمی در مورد دولتی نبودنتان نیز توضیح می دادید. کاش می گفتید که در همین چند سال اخیر شما چند نفر که کم تر از یک درصد سینمای ایران هستید 99 درصد بودجه های سینمایی سازمان های مختلف را گرفتید و بیش از صد میلیارد تومان از سرمایه بیت المال را صرف فیلم ها و سریال هایتان کردید.

لابد لیاقتش را داشته اید اما چرا طلبکارانه ژست اپوزیسیون و ضد دولتی بودن یا حداکثر بی طرفی می گیرید؟! جناب خانه سینما! بیست سال از عمر این تشکل می گذرد و بسیاری از مسائل صنفی و مطالبات به حق و ساده ای همچون بیمه، امنیت شغلی و مسکن سینماگران بر زمین مانده است.

آقایان بیانیه نویس در فیلم چند ده میلیاردی دولتی خود، با تحقیر صنوف مختلف داخلی، از تیم های خارجی با دستمزدهای کلان استفاده می‌کنند و کجاست خانه سینما که به وظیفه صنفی خود عمل کند؟!

آیا شما فقط حقوق دارید و از تکلیف مبرایید؟ این چه دموکراسی ای است که اشخاص فقط حقوق دارند و به هیچ چیز حتی قانون اساسی پایبند نیستند. چه آرمان شهری است خانه کوچک شما!

عالیجنابان فرهنگی سیاست پرهیز! در مورد برخورد سیاسی و امنیتی سخن رانده اید؛ به نظرتان بهتر نبود در سال های اصلاحات که خانه سینما به شاخه سینمایی حزب مشارکت تبدیل شده بود، نگران می شدید؟

حال که خانه سینما تبدیل به یک باشگاه سیاسی امنیتی و محفل ضد انقلاب شده است و عوامل آن پای ثابت تولیدات، اظهارات و بیانیه های ضد نظام شده اند و دیکتاتورمآبانه می تازند و مردم و نظامشان را تخطئه می‌کنند، آیا نباید ناله سر داد و به حال این سینما و خانه اش گریست؟!

آقایان مرفه بی درد! یادتان رفته است یک بار سال 84 مردم حباب توهم شما را شکستند؟ اما توبه نکردید و دوباره در سال 88 انتظار داشتید «منتخب محبوب» خودتان را جایگزین «منتخب محبوب ملت» نمایید، اما باز از انتخابشان در بهت فرو رفتید.

آیا هنوز هم وقت هوشیاری نرسیده است؟ به راستی که از مردم خیلی دورید و به نمایندگان قدرت و ثروت خیلی نزدیک. کمی به خود بیایید. ظاهرا عجب و غرور شما را فراگرفته و از مردم دور افتاده اید. به آغوش جامعه و ملت بازگردید که مأمنی امن تر از آن نخواهید یافت. دریافت های چند صد میلیونی و میلیاردی، شما را از مردم دور کرده است و دغدغه هایتان را منفک از جامعه تنظیم می کند.

بدانید که مردم به بیانیه ها و موضع گیری هایتان اعتنا نمی کنند. کاش در برهه های حساس کشور، کنار مردم می‌بودید اما افسوس که در اکثر مواقع، مواضع شما در مقابل مردم قرار داشته و دارد.

در انتها لازم است از شما بخواهیم عرصه را دقیق بنگرید و ببینید که حاج کاظم ها هنوز مهار نشده اند و همچون آذرخش می درخشند و می تازند؛ روز امتحان را پشت سر خواهند گذاشت و به همین سادگی تا بی نهایت پرواز خواهند کرد...