پاسخ به شبهات دانشجویی؛

آیا دختران غير محجبه براي همسريابي در دانشگاه موفق‌ترند؟

استاد دانشگاه علامه طباطبايي گفت: اين مسئله كه افراد غير محجبه در دانشگاه مورد استقبال قرار مي‌گيرند درست است، گرچه به نظر اخلاقي نمي‌رسد، اما به اين معنا نيست كه حتما اينگونه افراد در مورد ازدواج هم موفق‌تر هستند.

کد خبر: ۱۶۷۰۹۵

دوشنبه - ۲۶ دی ۱۳۹۰ / January 16, 2012

دكتر علي انتظاري در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعي «خبرگزاري دانشجو»، در پاسخ به اين مسئله كه برخي از دانشجوها فكر مي كنند محجبه نبودن و عدم رعايت شئونات، اقبال بيشتري براي همسريابي در محيط دانشگاهي فراهم مي آورد گفت: در اين مورد بايد تحقيقي انجام شده و اين ادعا بررسي شود.

وي ادامه داد: من هم شنيده ام كه در دانشگاه مطرح مي‌شود دخترهايي كه كمتر شئونات اسلامي و حجاب را رعايت مي‌كنند، بيشتر مورد استقبال در امر ازدواج قرار مي‌گيرند، اما اين مسئله كه مورد استقبال قرار مي‌گيرند درست است گرچه به نظر اخلاقي نمي‌رسد، اما به اين معنا نيست كه حتما اينگونه افراد در مورد ازدواج هم موفق‌تر هستند.

استاد دانشگاه علامه طباطبايي افزود: دليل اين استقبال مي‌تواند عرضه زيبايي ظاهري و جلب توجه  افراد و عدم رشد اخلاقي آقايان باشد؛ چرا كه خودآرايي و پديده آرايش، ويژگي طبيعي بوده و بيمارگونه نيست و اين اتفاق‌ها مربوط به اختلالاتي كه در مسايل همسريابي وجود دارد، است.

اين جامعه شناس تصريح كرد:در جامعه معيارهاي همسر يابي تغيير كرده و فضاهاي همسر گزيني متناسب با اين معيارها، به طور همزمان شكل نگرفتند و دچار بي هنجاري در همسر گزيني شديم و اين بي هنجاري موجب مي شود در همه جا امكان همسر گزيني و جفت يابي بوده و آدم‌ها دچار اين بدرفتاري‌ها شوند.

وي در ادامه تفكر بر كانونهاي همسر گزيني را راه حل اين مساله دانست و گفت:منظور من اين نيست كه در دانشگاه‌ها كانون همسريابي به وجود بيايد بلكه بايد فضاهاي اختصاصي همسر گزيني در جانمعه داشته باشيم، الان موسسات همسر‌يابي، بيشتر آژانس هستند. باشگاه‌هاي خانوادگي و ارتباط مستمر ميان خانواده‌ها،مي تواند اين كاركرد را داشته باشد.

انتظاري با اشاره به اين مطلب كه بايد عرصه‌هاي خودنمايي در زمينه‌هاي مختلف از جمله هنر، ورزش و ... را در جامعه افزايش داد تا افراد مجبور نباشند كنكور و تحصيلات و دانشگاه را عرصه خودنمايي خود قرار دهند، بيان داشت: جامعه در اين عرصه‌ها ضعيف است و وقتي افراد مي‌بينند عرصه‌اي براي خودنمايي ندارند، در مسئله ظاهر و خودآرايي متمركز مي‌شوند.