درخواست آمریکا از کره جنوبی برای توقف خرید نفت ایران

امریکا از کره جنوبی خواست در راستای تحریم‌های امریکا بر علیه ایران، خرید نفت خام از این کشور را کاهش دهد.

کد خبر: ۱۶۷۲۵۱

سه‌شنبه - ۲۷ دی ۱۳۹۰ / January 17, 2012

به گزارش خبرنگار حوزه بین الملل «خبرگزاری دانشجو» به نقل از پرس تی وی، رابرت آینهورن، مشاور ویژه وزارت امور خارجه ایالات متحده در امور منع گسترش سلاح های هسته ای و کنترل تسلیحات نظامی، روز سه شنبه طی جلسه ای در سئول پایتخت کره جنوبی درخواست خود را به  کیم جائه شین، معاون وزیر امور خارجه ارائه نموده است.

آینهورن گفت: ما مجدانه از همه شرکای خود خواستاریم در اعمال فشار بر دولت ایران برای بازگرداندن این کشور بر سر میز مذاکره به ما کمک کنند.

این مقام آمریکایی افزود: ما از آنها می خواهیم خرید نفت خام از ایران را کاهش دهند و روابط مالی خود با بانک مرکزی ایران را قطع کنند.

کیم در ادامه ضمن مهم دانستن خسارت های اقتصادی، گفت: در واقع، بسیاری از کره ای ها کاملا در مورد تحریم ها علیه ایران در این زمان نگران هستند.

کره جنوبی که تمام نفت خام مورد نیاز خود را وارد می کند، طی11  ماه اول از سال گذشته، 9.6 درصد از کل نیازهای نفت خام خود را از جمهوری اسلامی وارد کرده است.

سئول اعلام کرده است قصد خرید 200،000  بشکه نفت خام در روز از ایران را دارد که این رقم، بیشتر از 190000 بشکه در روز در سال 2011 می باشد.

شورای امنیت سازمان ملل متحد تحت فشار واشنگتن و تل آویو، چهار دور تحریم علیه تهران تحمیل کرده است.

ایالات متحده و اتحادیه اروپا نیز در تلاش برای جلوگیری از سرمایه گذاری های غرب در بخش انرژی ایران اقدامات یک جانبه ای را علیه جمهوری اسلامی به تصویب رسانده اند.

انتظار می رود وزرای خارجه اتحادیه اروپا برای بررسی تحریم پیشنهادی در صادرات نفت ایران، جلسه ای را در اواخر این ماه در تاریخ 23 ژانویه برگزار کنند.

اعضای اتحادیه اروپا تاکنون نتوانسته اند در رسیدن به توافق نهایی در مورد جزئیات از جمله زمان دقیق تحریم ها موفق باشند و دیپلمات های آنان نیز می گویند با توجه به شرایط بحرانی اقتصادی پیش روی کشورهای اروپایی، ممکن است اجرایی شدن این تحریم ها ماه ها طول بکشد.

در روز شنبه 31 دسامبر 2011، باراک اوباما، رئیس جمهور ایالات متحده، قانون تحریم های تازه اقتصادی علیه بانک مرکزی ایران را به امضا رساند که در آن شرکت های مالی خارجی را در انتخاب بین انجام معاملات و کسب و کار با بانک مرکزی ایران و بخش نفت این کشور و یا با بخش مالی ایالات متحده مخیر کرده است.