کجاي اين جبهه هستيم؟

کد خبر: ۱۶۸۷۱

يکشنبه - ۰۸ دی ۱۳۸۷ / December 28, 2008

وبلاگ دست نوشته هاي يک دانشجو

به قول حاج قربون، چقدر اين شبهاي محرم بياد و بره و من و تو زير خاک باشيم ...

البته هر وقت اين رو مي گه پيش خودم فکر مي کنم که مگه حتما جايي امضا شده که تا ما زنده ايم آقا ظهور نکنه؟! اما از اونجايي که معمولا آدم هاي بي لياقتي هستيم احتمالا وقت ظهور هم يه موقعي خواهد بود که ما نباشيم ...

بگذريم ...

يه محرم ديگه هم اومد اما باز هم احتمالا  تمام محرم و عاشورا و امام حسين (ع) رو تو چندتا روضه خلاصه خواهيم کرد ...

اگرچه اصل روضه امام حسين و ذکر مصيبت اونچه که تو کربلا اتفاق افتاد، گفتن و شنيدنش هم خودش يه توفيقه اما شريعتي حرف قشنگي مي زنه و مي گه "حسين (ع) بيشتر از آب تشنه لبيک بود افسوس که به جاي افکارش زخم هاي تنش را نشانمان دادند و بزرگترين دردش را بي آبي ناميدند"

با اينکه هيچ ارادتي به شريعتي ندارم و پيش از هر چيز هم منتقدش هستم اما واقعا اين جمله اش خيلي دقيق و درسته. اگر به نظرم واقعا کربلا و اين قيام تاريخي رو فقط به اين خلاصه نمي کرديم و به عامه مردم مي فهمونديم که وجهه عدالتخواهي قيام امام حسين چه بود، واقعا الان خيلي از آقايون جرات داشتند تا در عين اينکه مردم رو تو نماز جمعه و اين ور و اون ور به به تقوا دعوت کنند کاخ نشيني کنند و بعد هم اخلافشون يکي پس از ديگري مفسد اقتصادي و ... در بيان و پدر مردم رو در بيارن؟!

اگه تونسته بوديم اين رو براي خودمون جا بندازيم که نه تنها قيام عاشورا بلکه تمام قيام هاي ائمه عليه السلام در نهايت در پس ايجاد قسط و عدالت اجتماعي بوده امروز وضعي بهتر از اين داشتيم و اگر کسي جرات مي کرد تا در ميان فريادهاي ديگه دم از عدالتخواهي بزنه عده اي به راحتي به خودشون جرات نمي دادن تا هر کاري از دستشون برآمد انجام بدن تا بزنندش زمين ...

1400 سال پيش هم جنگ بين اسلام ناب و اسلام آمريکايي بود. اونهايي که سر امام حسين (ع) رو بريدند با اعتقاد به اينکه کارشون درسته و دارند وظيفه شرعي شون  رو انجام ميدن اين کار رو کردند و امروز هم همينطور ...

همون 1400 سال پيش هم به يزيد مي گفتند اميرالمومنينُ در حاليکه حجت خدا (امام حسين عليه السلام) حي و حاضر بود! و به کاروان امام حسين (ع) در زمان اسارت در شام گفتند : خارجي!

الان هم شرايط خيلي تفاوتي نکرده. خيلي از آقايون همه کار مي کنند و نه اينکه خودشون رو فرزند نظام بدونند بلکه نظام رو بچه خودشون مي دونند و مردم رو هم ريزه خوار سر سفره شون! بعد هم مي گن ...

در خارج از مرزها هم همينطور. الان غزه يه کربلاي واقعي شده. ديروز اين عکس رو ديدم انصافا ناخودآگاه به ياد روضه هايي افتادم که در وصف صحنه ظهر عاشورا شنيدم ... همه غرق خون در زمين ... اون موقع مردک کثافت حسني مبارک به همراه شيوخ خوک صفت سعودي و ليوني لجن صداي هر هر و کر کر شون دنيا رو پر کرده ...

ما کجاي اين جبهه قرار داريم؟!

بگذريم، مثلا خواستم يک بار هم که شده سياسي ننويسم اما انگار قلمم غير از اين نمي نويسه!

از سرزنش مدعي آهنگ ملال است/ديوانگي کوي حسين (ع) عين کمال است

/انتهاي پيام/