وبلاگ «راه عاشقان»

رضایت خداوند، پای صندوق‌های رأی

مقدرات شما قبل از هر چیز و هر کس در دست خود شما است.

کد خبر: ۱۷۰۲۳۳

دوشنبه - ۱۷ بهمن ۱۳۹۰ / February 06, 2012

جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، در آخرین بروزرسانی وبلاگ «راه عاشقان» ضمن درج مطلبی با عنوان «خوشبختی و رضایت خداوند پای صندوق های رأی» آمده است:

همه به ما دنبال آسایش و راحتی هستیم و برای رسیدن به این آسایش و راحتی تلاش می کنیم ،اما این تلاش ما گاهی دستخوش برخی از قوانین قرار می گیرد که می تواند ما را زودتر به مقصود برساند و گاهی قوانینی نوشته می شود که ما با توجه به آن دیر تر به مقصود خود می رسیم و گاهی اعتراش می کنیم که این چه قانونی است؟ این چه قانون گذاری است و ...در حالی که ما خودمان در پیدایش این قانون نقش داشته ایم به این صورت که در هنگام انتخابات به کسانی رای داده ایم که آن ها این قوانین را وضع کرده اند.

اگر ما در انتخابات شرکت نکنیم دشمن این را می فهمد که ما خودمان نمی توانیم برای خودمان تصمیم بگیریم و لذا سعی می کند به جای ما تصمیم بگیرد و مطئنا او به نفع ما تصمیم نمی گیرد،ما با حضور خود می توانیم به دشمن این نکته را بفهمانیم با توجه به این که ممکن است با هم اختلاف سلیقه داشته باشیم ولی در بعضی از موارد که پای اصلا نظام مقدس اسلامی در میان است مانند شهدا حاضریم خون خود را نثار کنیم.

دشمن این را بداند ما خودمان سرنوشت کشورمان را رقم می زنم،ما خودمان قانون گذاران را تعیین می کنیم،ما با حضور خود پای صندوق های رای خون پاک شهدا را پاسداری می کنم و همه ما به این معتقیدم که سرنوشت ما بستگی به نوع انتخاب ما دارد.

و خداوند تغییر را به دست خود ما داده است همان گونه که در سوره مبارک رعد می فرماید:

لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ یَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا یُغَیِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ وَ إِذا أَرادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوْءاً فَلا مَرَدَّ لَهُ وَ ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ«سوره رعد آیه 11»

براى انسان، مأمورانى است که پى در پى، از پیش رو، و از پشت سرش او را از فرمان خدا (حوادث غیر حتمى) حفظ مى‏کنند امّا خداوند سرنوشت هیچ قوم و ملّتى را تغییر نمى‏ دهد مگر آن که آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند و هنگامى که خدا اراده سویى به قومى بخاطر اعمالشان کند، هیچ چیز مانع آن نخواهد شد و جز خدا، سرپرستى نخواهند داشت.

این آیه می فرماید  مقدرات شما قبل از هر چیز و هر کس در دست خود شما است و هر گونه تغییر و دگرگونى در خوشبختى و بدبختى اقوام در درجه اول به خود آن ها بازگشت مى‏ کند، شانس و طالع و اقبال و تصادف و تاثیر اوضاع فلکى و مانند اینها هیچکدام پایه ندارد،آن چه اساس و پایه است این است که ملتى خود بخواهد سربلند و سرفراز و پیروز و پیشرو باشد، و یا به عکس خودش تن به ذلت و زبونى و شکست در دهد، حتى لطف خداوند، یا مجازات او، بى‏ مقدمه، دامان هیچ ملتى را نخواهد گرفت، بلکه این اراده و خواست ملت ها، و تغییرات درونى آن هاست که آن ها را مستحق لطف یا مستوجب عذاب خدا مى‏ سازد.