شهدای تفحص و پاکسازی غریبند

همسر شهید فرزین ابراهیمی با گله‌مندي از مردم و مسئولان، شهدای تفحص و پاکسازی را غریب دانست و بر لزوم فراموش نكردن آنها تاكيد كرد.

کد خبر: ۱۷۰۴۵۲

سه‌شنبه - ۱۸ بهمن ۱۳۹۰ / February 07, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاری دانشجو»، مهران هوشیار؛ شهید فرزین ابراهیمی، شهید راه تفحص و پاک سازی میدان های مین مناطق آلوده قصرشیرین مقاوم است. نام او را چندین بار در ذهنم تکرار کردم تا فراموش نکنم مردی از تبار یلان و نامداران دیارم را و فراموش نکنم که همسر بزرگوار این شهید و دو فرزندش من و همکارانم را در کنار مزار همسرش طرف حساب خود قرار داد و در میان هزاران نفر دیگر که در باغ فردوس و قطعه بهشتی شهیدان بودند، به من و همکارانم نزدیک شد و با دلی سوخته این جمله کوتاه را بر زبان جاری ساخت که «ببخشید می توانم گله ای کنم؟!»

من و همراهانم بر جای خود میخکوب شدیم و گفتیم بفرمایید. همسر شهید ابراهيمي گفت: گله دارم از کسانی که شهیدان تفحص و پاک سازی میدان های مین باقی مانده از سال های دفاع مقدس را از یاد برده اند.

وي سپس با بغض ادامه داد: من افتخار می کنم که همسر شهیدم و افتخار می کنم که همسر رشیدم در راه کشور عزیز و اسلامی ايران جانش را در طبق اخلاص گذاشت و شربت شهادت نوشید و من را با دو فرزند کوچکش تنها گذاشت؛ با تمام توانم تلاش خواهم کرد تا فرزندان او را در آسایش و امنیت بزرگ کنم، اما ناراحت و غمگینم که فراموش شده ایم.

از مسئولان استان خواهشمندم که شهدای تفحص را فراموش نکنند؛ حتی اكنون که سال ها از زمان جنگ سپری شده، هنوز شاهد پر کشیدن تعدادی از این عزیزان و تقدیم شهید در راه آرمان ها و اهداف متعالی انقلابیم.

تا قبل از شهادت همسرم، هر زمانی که برای تفحص و پاکسازی منطقه می رفت، دل ما در هول بود که چه خواهد شد و آیا سلامت به خانه باز می گردد؟ اما در نهایت رخت شهادت بر تن پوشید و به آستان دوست شتافت؛ چرا که این کار را هدف و آرمان خود می دانست.

تنها خواهشم این است که مردان شجاع و جان بر کف تفحص و پاکسازی میدان های مین را فراموش نکنید؛ چون خیلی مظلوم هستند؛ اکثر این شجاع دلان مظلومانه و غریبانه شربت شهادت را می نوشند و به دیار باقی می شتابند. همین.

من و دوستانم بدون هیچ حرفی فقط گوش دادیم و بر مزار این شهید رشید و آسمانی فاتحه ای قرائت کرده و خرمای تعارفی این همسر شهید دلسوخته را با جان و دل قبول کردیم.

اما آیا تکلیف ما در قبال این شهیدان فقط حضور بر مزار شهدا و قرائت فاتحه است؟ یا اينكه تکلیف دیگری بر عهده داريم؟ آیا آنها راه شهادت را برنگزیدند تا امروز ما در امنیت و اسایش و راحتی زندگی کنیم؟

بیایید فراموشکار نباشیم و حرمت شهیدانمان را نگه داریم و به قول همسر شهید فرزین ابراهیمی، بچه های تفحص و شهدای تفحص و پاک سازی میدان هاي مین را از یاد نبریم و نگذاریم غریب باشند.

این را نوشتم تا تلنگری برای خودم باشد و آنانی که باید بدانند.