به بهانه اكران نشدن «قلاده‌هاي طلا» در برج ميلاد؛

مثل خودكشي از ترس مرگ!

عدم نمايش «قلاده طلا» در سالن نمایش‌ها مصداق بارز و تام و تمام خودكشي از ترس مرگ است و ای کاش مسئولان برگزاري جشنواره به هزينه‌هاي چنين رفتاري مي‌انديشيدند ...

کد خبر: ۱۷۰۵۲۲

سه‌شنبه - ۱۸ بهمن ۱۳۹۰ / February 07, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ تمام كساني كه از اولين روز جشنواره و از زماني كه کنداکتور برنامه‌هاي سالن اهالي رسانه را ملاحظه كرده اند، متوجه شده اند كه امروز بايد فيلم سينمايي «قلاده‌های طلا» نمايش داده شود، اما امروز به ناگهان از سوي مسئولان جشنواره اعلام شد كه اين فيلم در سالن منتقدان و اصحاب رسانه به نمايش درنخواهد آمد و اين در حالي است كه گويا فيلم «قلاده‌های طلا» در سالن‌هاي نمايش مردمي جشنواره به روي پرده رفته است!

حالا سوالی كه پيش مي‌آيد اين است كه به راستي چه اتفاقي افتاده است و چه موضوعي پيش آمده كه مديران برنامه تصميم گرفتند فيلم را از سالن اهالي رسانه بردارند، در حالي كه پيش از اين اعلام كرده‌ بودند، بناست اين فيلم در سالن برج ميلاد كه محل گرد آمدن نخبگان و منتقدان سينماست، به نمايش دربيايد.

با اين اتفاق تنها يك گزينه و دليل براي انتخاب چنين رويكردي و روی دادن چنين اتفاقي باقي مي‌ماند و آن هم اينكه مديران جشنواره به خاطر اينكه اتفاقي همچون موقعيتي كه براي فيلم «پايان نامه» در سال گذشته رخ داد، دوباره به وقوع نپيوندد، در يك حركت کاملاً منفعلانه، فيلم «قلاده‌های طلا» را از برنامه نمايش فیلم‌ها خارج كردند و عطاي اين كار را به لقايش بخشيدند، منتها ظاهراً به اين نیندیشیدند كه با اين رويكرد و با اتخاذ چنين رويكردي، چه تصوري از خودشان در ذهن اهالي رسانه و منتقدان به جاي مي‌گذارند.

عدم نمايش «قلاده طلا» در سالن نمایش‌ها مصداق بارز و تام و تمام خودكشي از ترس مرگ است و ای کاش مسئولان برگزاري جشنواره به هزينه‌هاي چنين رفتاري مي‌انديشيدند و يا تدبيري اتخاذ می‌کردند كه كار به اينجا نرسد و چنین برداشت‌هايي از تصميمات آنها در ميان منتقدان و اصحاب رسانه پديد نيايد.

به هر حال اكران فيلم «قلاده‌های طلا» در سالن اهالي رسانه و منتقدان منتفي است و گويا اينكه مسئولان جشنواره باز هم مثل هميشه بدترين و منفعلانه ترين شيوه ممكن را در اتخاذ تصميماتشان انتخاب مي‌كنند و به اين نمي‌انديشند كه با چنين رفتارهايي چه ضربات مهلكي به حیثیت و اعتبار زخم‌خورده و نحيف جشنواره فيلم فجر و مديرانش وارد مي‌كنند!