اندكي در مدح ملتي بزرگ؛

جشني به رنگ حماسه

حقيقتاً همه نيرنگ‌ها و فتنه‌هايشان نه براي اولين و دهمين و صدمين بار، كه براي هزارمين بار خنثي شد و آبروي ديگري از جبهه كفر و نفاق رفت و بر آبروي مومنين به انقلاب و ولايت فقيه افزون گشت.

کد خبر: ۱۷۱۳۰۹

يکشنبه - ۲۳ بهمن ۱۳۹۰ / February 12, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو» سيدمحمد مهدي موسوي؛ حوالي ميدان سعيدي قم، ترافيك جالب ماشين و انسان، مانع از حركت بيشتر مي‌شد. راننده پژو 405 پا را روي پدال گذاشت و نيمچه گازي زد تا به حركت خود ادامه دهد كه افسر پليس مانع شد و گفت: به علت راهپيمايي راه بسته است و بايد مسيرش را عوض كند.

خودرو را تزيين كرده بود براي جشن پيروزي انقلاب تا بلكه با بادبادك‌هاي زيبا و حك كردن عدد 33 روي كاپوت ماشين آن هم با تزئينات چشم نواز، سهمي در اين جشن ملي داشته باشد.

گزيري نبود بايد در اين شلوغي تغيير مسير مي‌داد، اما اين بار او به همراه همسرش به عنوان راكبان وسيله نقليه، شاد به نظر مي‌رسيدند و اين شادي ولو اينكه نمي‌توانستند با اين ماشين انقلابي (1) به ميان جمعيت بروند، رنگ نباخته بود؛ همان گونه كه هزاران نفري كه اطراف ميدان مطهري و حرم كريمه اهل بيت(ع) اجتماع كرده و 33 سالگي پيروي انقلاب را با مشت‌هاي گره كرده، جشن مي‌گرفتند، با وجود همه مشكلات اقتصادي و غيره، شاد بودند و در اين بين، برخورداري از نعمت انقلاب و ولايت آن قدر برايشان مهم بود كه اين غريو شادماني را به گستره تاريخي سربكشند.

ديروز، روز خاصي بود. روزي كه مردم ساكن آشيانه آل محمد (ص) همپاي ساير هموطنان خويش در اقصي نقاط اين مرز و بوم، عزت، سرافرازي و بصيرت تمام نشدني خويش را در كف خيابان‌ها فرياد زدند و حمايت از ولي و امام خويش را با نوايي گرم در زمستان 90 به زيباترين و با ابهت‌ترين شيوه‌ها نشان دادند تا بگويند حافظ آرمان خونين كفنان بهمن 57 هستند.

ديروز جاي آنها كه نيامده بودند واقعاً خالي بود؛ نه به اين جهت كه احياناً جمعيت چشم‌گير نبود يا...، بلكه از اين رو كه اگر مي‌آمدند، جشني با شكوه‌تر برگزار مي‌كرديم و با جلوه‌گري اين شكوه و عظمت، هراسي هولناك‌تر در دل كفار و زناديق آن ور آبي و منافقين اين ور آبي مي‌انداختيم.

هنوز دقايقي به ساعت 10 مانده بود كه ميدان شهيد مطهري پر از جمعيتي شد كه عده‌اي پرچم به دست، گروهي تراكت بر بالاي سر گرفته و بعضي هم فرزندان خويش را در آغوش گرفته، آمده بودند تا باري ديگر اعلام كنند كه بر همان عهدي كه با حضرت روح الله و اصحاب شهيدش بسته بودند وفا دارند و غيورانه نمي‌گذارند اغيار از خدا بي‌خبر، اين انقلاب آنها را كه از ابتدا به نام الله بود و انشاء‌الله تا روز موعود هست، به بيراهه ببرند و در اين بيراهه‌ها خداي ناكرده به حياتش پايان بخشند.

اگر نگوييم، جمعيت ديروز قم در طول اين 33 سال بي‌نظير بود، اما يقيناً كم نظير بود؛ چه آنكه دوستان رسانه‌اي هم كه به ميان جمعيت آمده بودند تا از اقيانوس حضور مردم به قدر بركه‌اي خبر بگيرند و گزارشي تهيه كنند، بر اين حقيقت عاري از غلو تاكيد داشتند.

آري! ملتي كه خدا را ياري كنند و براي احياي دينش  خون بدهند، باري تعالي خود خريدار خونشان خواهد بود و آنان را در برابر همه ابليس‌ها ياري مي‌كند؛ حالا اين ابليس آمريكا و انگليس باشد يا نوچگان شكم باره آنها در آن سوي آب‌ هاي خليج فارس!

يكي دو روز قبل از يوم الله 22 بهمن، پيامك جالبي از يكي از دوستان دريافت كردم، بدين شرح كه «كاندوليزا رايس: رهبر ايران مي‌تواند نقشه‌هايي را كه بهترين ذهن‌ها و با صرف بيشترين بودجه‌ها و در زمان‌هاي طولاني كشيده و مجرياني ماهر اجراي آن را برعهده گرفته‌اند، با يك سخنراني يك ساعته خنثي كند.»

ديروز حقيقتاً همه نيرنگ‌ها و فتنه‌هايشان نه براي اولين و دهمين و صدمين بار كه براي هزارمين بار خنثي شد و آبروي ديگري از جبهه كفر و نفاق رفت و بر آبروي مومنين به انقلاب و ولايت فقيه افزون گشت.

خدا را شكر بي‌نهايت بر اين نعمت كه بالاترين نعمت‌هاست.

داشت يادم مي‌رفت، راستي ديروز كسي صحنه‌اي از توزيع كيك و سانديس در بين جمعيت ديد؟!