هنر بايد حسابي باشد - 9

به گيرنده‌هاي خود دست نزنيد؛ حقيقت همين است

این نکته هم باشد طلب کسانی که معتقدند ریز و درشت مسایل مملکت براساس خواست و نظر رهبر معظم انقلاب عملیاتی و اجرا می‌شود!

کد خبر: ۱۷۱۹۰۲

چهارشنبه - ۲۶ بهمن ۱۳۹۰ / February 15, 2012

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛ هنر، عبارت است از: كیفیت بیان و ادای یك مطلب به شكلی زیبا و ظریف و توأم با ذوق. این را ما هنر می‏گوییم كه شامل: سخن گفتن، شعر گفتن، داستان نوشتن، نویسندگی‏های هنرمندانه و انواع و اقسام شاخه‏های گوناگون، هنر می شود.

در هنر اصل این است كه آن هنرمند، یك پیام و مقصود و مضمونی در ذهن داشته باشد و بخواهد آن را به مخاطبین خودش تعلیم بدهد و به ذهن‏ها و دل‏ها برساند و در آن رسوخ بدهد.

دوم این كه آن كار را با ظرافت و زیبایی و به صورت جاذبه دار انجام دهد؛ كه این را ما هنر می‏گوییم و هنر را به این ترتیب تعریف می‏كنیم.

می‏دانید هنر این خصوصیت را دارد كه به خاطر ملایمت با طبع آدمی، بی شك در طبع او اثر می‏كند. هر هنری در طبع آدمی اثر می‏گذارد، اگر چه آن كسی كه مورد اثر قرار گرفته، نتواند آن هنر را تحلیل كند.

هنر اثر خود را می‏گذارد؛ یعنی دل را منقلب می‏كند و اثری در روح باقی می‏گذارد. هر چه‏مایه‏ی هنری كم‏تر باشد، اثر هم‏كم‏تر می‏شود. هنر، مكمل وجود انسان و جامعه است و «هنر برای هنر»، حرفی است بی معنا.

منویات مقام معظم رهبری در باب هنر بسیار زیاد و قابل تامل است. از همین رو این مطالب را در چند یادداشت متوالی خدمت خوانندگان عزیز ارائه می دهم، باشد که موثر افتد.

در حین خواندن شماره های این مجموعه با تفاوت های فاحش میان گفته های ایشان و روند کنونی خواهید یافت، به گیرنده های خود دست نزنید! حقیقت دارد. تفاوت ها گاهی بسیار زیاد است.

این نکته هم باشد طلب کسانی که معتقدند ریز و درشت مسایل مملکت بر اساس خواست و نظر رهبر معظم انقلاب عملیاتی و اجرا می شود!

دوم این كه آن كار را با ظرافت و زیبایی و به صورت جاذبه دار انجام دهد؛ كه این را ما هنر می‏گوییم و هنر را به این ترتیب تعریف می‏كنیم. دقت داشته باشید که فرموده اند هنرمند باید مفاهیم مورد نظر خودش را در دل ها و ذهن ها رسوخ بدهد.

نه اینکه صرفا یک مفهوم را بازگو کند و بدون هیچ گونه ذوقی صرفا آن را بیان کند. البته که درموارد بسیار زیاد تصویری، مفاهیم خوب و متعالی را آنگونه بد و اذیت کننده و نچسب بیان می شود که اندک علاقه ی تهِ دل مانده ی مخاطب درباره آن مفهوم را نیز محو می گردد! ... اگر چه آن كسی كه مورد اثر قرار گرفته، نتواند آن هنر را تحلیل كند.

هنر اثر خود را می‏گذارد؛ یعنی دل را منقلب می‏كند و اثری در روح باقی می‏گذارد. هر چه‏مایه‏ی هنری كم‏تر باشد، اثر هم‏كم‏تر می‏شود. شهید بزگوار، سید مرتضی آوینی هم بر همین عقیده بود. او نیز معتقد بود از کوزه همان برون تراود که در اوست (نقل به مضمون)، اثر هنری تاثیرگذار است.

بعضا خیلی بیش از آن چه خود هنرمند می پندارد. گاهی هنرمند با توانایی و دانش خود این تاثیرگذاری را کم یا زیاد می کند ولی آن را به هیچ عنوان نمی تواند از میان ببرد، حتی اگر در این راستا تلاش کند.

و اگر هنرمندان این نکته بسیار دقیق و ظریف را بدانند و عمیقا بفهمند شاید بیشتر دلشان به حال روح بی نوای مخاطب بسوزد وبیشتر تلاش کنند که اثرِ اثرشان مثبت و در جهت نیل به اهداف عالی باشد.

هنر، مكمل وجود انسان و جامعه است و «هنر برای هنر»، حرفی است بی معنا؛ مجال شرح و بسط این جمله در این یادداشت نیست و تامل و توضیح بسیار می طلبد که انشاءالله تعالی در یادداشتی در نقد و توضیح نظریه «هنر برای هنر» به آن خواهیم پرداخت.