کارشناس ارشد بورس:

بحران مالی غرب 7 سال به طول می انجامد

کارشناس ارشد مدیریت پژوهش سازمان بورس و اوراق بهادار گفت: به اذعان اقتصاددانان، خروج از بحران مالی غرب و آمریکا، 7 سال به طول می‌انجامد.

کد خبر: ۱۷۲۱۶۱

پنجشنبه - ۲۷ بهمن ۱۳۹۰ / February 16, 2012

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از قم، سید جواد فرهانیان پیش از ظهر امروز طی سخنانی در همایش «بررسی و تبیین ابعاد جنبش وال استریت» که در موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) برگزار شد، بيان داشت: از سال 2007 تا 2009، بحران اقتصادی در شرکت های مالی بزرگ غرب به وجود آمد و در سال 2011تاثیر این بحران را بر دولت های غربی شاهد بودیم.

وی با بیان اینکه یکی از شاخه های اصلی بحران خود را در بخش مسکن نشان داد، گفت: به جهت زنجیره وار بودن موسسات مالی و بانکی در غرب، با ورشکستگی برخی از آنها بقیه نیز به شدت تحت تاثیر قرار گرفته و ورشکسته می شوند.

کارشناس ارشد مدیریت پژوهش سازمان بورس و اوراق بهادار افزود: برخی از کشورهای اتحادیه اروپا با وجود آنکه به ظاهر پیشرفته هستند، اما دارای پایه های اقتصادی ضعیفی هستند که این ضعف به طور خاص، در بحران اقتصادی اخیر مشهود بود.

فرهانیان همچنین اضافه کرد: به مدت دو سال، بخش خصوصی آمریکا و اروپا دچار بحران و اضمحلال شد و دولت ها هم به همین خاطر، توان کسب درآمد از مردم به منظور جبران بدهی های خود را نداشتند و از همین جا بحران اعتماد بخش عمومی شکل گرفت؛ به گونه ای که غرب هنوز هم نتوانسته از این منجلاب اقتصادی خود را نجات دهد.

وي خاطرنشان کرد: به همین خاطر دولت ها مجبور شدند سیاست انضباطی را در پیش بگیرند و مالیات ها را افزایش دادند که همین مسئله بر شدت نارضایتی ها در آمریکا افزود و اعتصاب هاي زنجیره وار جنبش وال استریت شکل گرفت.

کارشناس ارشد مدیریت پژوهش سازمان بورس و اوراق بهادار با بیان اینکه در اقتصاد آمریکا، با جهانی شدن بازار، بحث رقابت در نیروی کار پدید آمد، بيان داشت: سرمایه داران و تولیدکنندگان در آمریکا تصمیم گرفتند به جهت پایین بودن هزینه کارگر در چین، برخی از کالاهای خود را در این کشور به تولید برسانند و از اینجا مشکل بزرگ بیکاری برای اقتصاد آمریکا به وجود آمد که باعث رشد نارضایتی ها هم شد.

فرهانیان در پايان با اشاره به اینکه وال استریت و بازارهای مالی، مظهر فعالیت نظام سرمایه داری به شمار می روند، گفت: البته ما تناقضاتی را در جنبش وال استریت می بینیم از جمله اینکه هیچ صحبتی در آن، از پایان و انحلال نظام سرمایه داری نشده است و اینکه معترضان طرحی برای دوران پس از اشغال وال استریت ندارند.