نقد «جدايي نادر از سیمین» در كافه كراسه/

فراستی: فيلم فرهادي سراپا دروغ است

فراستي فيلم «جدايي نادر از سیمین» را در نگاه كلي نقد كرد و گفت: در فيلم هيچ شخصيتي نداريم فيلم كاملا دروغگو است، بي‌محتواست و به مخاطب اين پيام را انتقال مي‌دهد كه جامعه ايران جامعه‌اي دروغگو است.

کد خبر: ۱۷۲۹۹۸

سه‌شنبه - ۰۲ اسفند ۱۳۹۰ / February 21, 2012

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»، مسعود فراستي در نشست نقد فيلم «جدايي نادر از سيمين» ساخته اصغر فرهادي كه عصر ديروز در كافه كراسه دانشگاه تهران برگزار شد، گفت: محتوا، مضمون قصه و تم نيست و يك فيلم براي داشتن محتوا نيازمند فرم است.

وي افزود: سینما هنر فضاست و شما به اندازه‌ای که فرم داری محتوا داری و به اندازه‌ای که بلدی حرف بزنی حرفی برای گفتن داری.

اين منتقد سينما ادامه داد: زماني كه فرم محتوا را ايجاد كرد محتوا و فرم يكي مي‌شوند و در اين صورت پيام به مخاطب منتقل خواهد شد.

فراستي اضافه كرد: در نقد فيلم، منتقد خود را حذف نمي‌كند بلكه خشم، عصبانيت و تمام واكنش‌هاي خود را دخالت مي‌دهد، مجموعه تمام واكنش‌ها سليقه را مي‌سازد كه سليقه در اثر زندگي كردن، كسب تجربه و يادگيري فرم به دست مي‌آيد.

وي پس از مقدمه به نقد فيلم‌ فرهادي پرداخت و افزود: از همان ابتدا گفتم فيلم جدايي نادر از سيمين فيلم متوسط بدي است ولي از فيلم مستهجن بهتر است.

اين منتقد سينما و تلويزيون در توضيح اين دو فضا توضيح داد: فيلم مستهجن فيلمي است كه بدي را نشان مي‌دهد در حالي كه فيلم فرهادي نمايش و شوخي با مخاطب است.

فراستي يادآور شد: نماي اول فيلم با نمايش دادگاه و قرار گرفتن زن و شوهر در مقابل قاضي آغاز مي‌شود كه در پايان اين دادگاه دوباره تكرار مي‌شود كه اين بدان معناست كه فيلم ساختاري نمايشي دارد و زندگي ساختاري نيست كه از دل محتوا بيرون آيد.

اين منتقد در ادامه نقد خود به شخصيت افراد در فيلم اشاره و تصريح كرد: فيلم مطلقا شخصيت ندارد؛ زيرا هيچ يك از افراد تبديل به شخصيت نشده‌اند و به شخصيت كنش نداده است.

فراستي با اشاره به دروغ دراين فيلم بيان داشت: در فيلم با دروغ‌هاي بسياري مواجه مي‌شويم، هر كسي به راحتي براي دفاع از خود دروغ مي‌گويد و فيلم‌ساز ادعا مي‌كند كه دروغ گفتن در جامعه براي تبرئه خود مجاز است.

وي فيلم فرهادي را شوخي دانست و گفت: فيلم بايد دنياي مستقلي را برپا كند به اين معنا كه پيكر مستقل جاندار از واقعيتي را به وجود آورد و متكي به خود باشد نه متكي به جامعه.

اين منتقد سينما به زير سوال رفتن اخلاق انساني در اين فيلم اشاره كرد و گفت: زماني كه زن چادري براي انجام كارهاي خود دست پيرمرد را به تخت مي‌بند اين نوعي رابطه‌مندي اخلاق انساني را نمايش مي‌دهد.

فراستي فيلم را در نگاه كلي نقد كرد و گفت: در فيلم هيچ شخصيتي نداريم فيلم كاملا دروغگو است، بي‌محتواست و به مخاطب اين پيام را انتقال مي‌دهد كه جامعه ايران جامعه‌اي دروغگو است.

وي جايزه گرفتن فيلم فرهادي را ارائه تحريم اروپا بر عليه ايران دانست كه با اين كار سينماي ما را مورد تحريم قرار مي‌دهد.

اين منتقد سينما ادامه داد: جوايز اهدايي به فرهادي سياسي بوده نه هنري به اين دليل كه حداقل دو دهه است جشنواره‌هاي اروپا نگاهي به بعد هنري فيلم ها نداشته بلكه سياسي فيلم‌هاي خود را انتخاب مي‌كنند و مديران آنها فيلم‌سازان سياسي هستند كه با اين نوع نگاه فيلم را انتخاب مي‌كنند.

فراستي در پايان، فيلم «جدايي نادر از سيمين» را برنده جايزه اسكار معرفي و خاطرنشان كرد: رقيب اصلي اين فيلم، يك فيلم اسرائيلي است و اروپايي‌ها مي‌توانند با شيطنت به هر 2 فيلم جايزه مشترك دهند.