گزارش «شبكه خبر دانشجو» درباره سرگرداني جوانان در فضاي تبليغاتي بازار مسكن

به نام جوانان، به كام ...؟!‏

کد خبر: ۱۷۳۱۲

شنبه - ۱۴ دی ۱۳۸۷ / January 03, 2009

تبليغاتي كه چند وقتي است به محور اصلي تبليغات تلويزيوني و شهري تبديل شده است، تبليغات مسكن ‏و حساب‌هاي پس انداز مسكن ويژه جوانان است... ‏

برداشت اول/ يكي از تبليغات تلويزيوني: پدر به فرزند كوچكش مي گويد: براي آينده او ‏با حساب پس انداز مسكن جوانان برنامه ريزي كرده است. ‏

برداشت دوم/ سردر يكي از دانشگاه‌هاي اصلي كشور: بنري با اين جمله نصب شده ‏است؛ براي شما برنامه ويژه‌اي داريم؛ ما حساب ويژه پس انداز جوانان را به شما ‏پيشنهاد مي نيم. ‏

برداشت سوم/ جواني در آستانه ازدواج، به شدت به دنبال خانه‌اي براي خود و آينده ‏همسر و فرزندانش مي گردد، با ديدن اين نوع تبليغات خوشحال از باز شدن گره بزرگ ‏زندگي خود به سمت بانك‌ها و موسسات قرض الحسنه پرواز مي كند؟!‏

يك سئوال؟ ‏
اين نوع تبليغات كه فقط متكي بر دو كلمه جوانان و مسكن است بر چه مبنايي طرح ‏ريزي مي شود و تاكنون چه تعداد جوانان از اين طريق صاحب مسكن شده اند؟

بازي با احساسات جوانان:‏
دكتر پرويز مظاهري، دبير انجمن روانپزشكان ايران در اين مورد معتقد است با يك ديد ‏كلي و منطقي مي توان مشاهده كرد كه اين نوع برنامه ها به اصل تبليغ متكي ‏نيست و پايه و اساس علمي ندارد و فقط براي كشاندن افراد به ويژه جوانان به ‏بانك‌ها و سرمايه گذاري در بانك است. ‏

دبير انجمن روانپزشكان ايران با اشاره به اين كه  نوع تبليغات به نوع بازي با ‏احساسات جوانان با به كاربردن كلمات كليدي و حساس است، مي گويد: اگر فرض را ‏به واقعي بودن اين تبليغات بدانيم و شخصي بعد از 10 الي 15 سال موفق به ‏دريافت وام شود، اين شخص به هيچ وجه نمي تواند صاحب خانه شود چرا كه در آن ‏زمان از يك سو ارزش پول پايين آمده و از سوي ديگر قيمت مسكن با تغييرات زيادي ‏همراه خواهد بود. ‏

تبليغات نيازمند تحول اساسي: ‏
دكتر پرويز مظاهري با اشاره به اين مطلب كه تبليغات در ايران نيازمند تحولات ‏اساسي است، مي گويد: اين نوع تبليغات موجب مي شود در يك دسته از جوانان ‏اقدام به باز كردن حساب و گذاشتن سرمايه خود در بانك كنند و دسته ديگري از افراد ‏هم به روند اعطاي وام در بانك‌ها دچار بدبيني شوند و در نهايت اين پرسش در ذهن ‏افراد ايجاد مي شود كه بانك‌ها اين پول ها را در چه راهي صرف مي كنند و چه ‏كساني اين وام ها را مي گيرند. ‏

جامعه تخيل گرا؟!‏
اما دكتر ابراهيم فياض استاد دانشگاه و جامعه شناس در اين مورد معتقد است؛ اين ‏نوع تبليغات كه پشتوانه مالي آن معلوم نيست مي تواند زمينه ساز يك بحران رواني ‏در جامعه باشد؛ چرا كه افراد با هدف رسيدن به جايزه از باورها و اعتقادات خود دور مي شوند و اين ‏باعث به وجود آمدن يك جامعه تخيل گرا مي شود كه عواقب آن مي تواند تاثيرات ‏جبران ناپذيري بر جامعه داشته باشد. ‏

اين استاد دانشگاه در ادامه با اشاره به اين مطلب كه اين نوع تبليغات كه برپايه ‏خيالات و آروزهاي دست نيافتني همراه است در كشورهايي نظير هندوستان رواج ‏دارد مي افزايد: اين نوع تبليغات نه فقط سودي  براي جامعه ندارد بلكه موجب برهم ‏خوردن تعادل اجتماعي هم مي شود.‏

‏ او در ادامه با اشاره به اين مطلب كه صدا و سيما نقش بسزايي در جلوگيري از ‏پخش اين نوع تبليغات دارد مي گويد: يك پاي ثابت اين موضوع صدا و سيما و ‏طرف ديگر مراجع قضايي هستند كه با نظارت و كنترل دقيق خود مي توانند از پخش ‏اين نوع تبليغات جلوگيري كنند. ‏

ساماندهي قانون تبليغات امري غير قابل اجتناب:‏
متاسفانه در حال حاضر حقوق تبليغات بازرگاني در كشور ما از وضعيت مناسبي ‏برخوردار نيست و مقررات خاص به جز آئين نامه مصوب شوراي انقلاب فرهنگي در اين ‏زمينه وجود ندارد، سازمان‌هاي مختلف مانند صدا و سيما و شهرداري نيز هر كدام ‏دستور العمل جداگانه اي را در بحث تبليغات تنظيم كرده اند. ‏

‏ از سوي ديگر بانك‌ها و مراجع وام دهنده كه پيام‌هاي بازرگاني خود را از رسانه‌ها به ‏ويژه صدا و سيما پخش مي كنند، از حقوق و مسئوليست روشني برخوردار نيستند.‏

اين مسائل نشان مي دهد، خلاء قانوني در بحث تبليغات مي تواند خسارات جبران ‏ناپذيري در شرايط زندگي حال و آينده مردم به ويژه جوانان داشته باشد./انتهاي ‏پيام/‏