نگاه اسرائیل به سوریه؛ امید همراه با نگرانی

همان گونه که اسرائیلی‌ها به درگیری‌های درون سوریه می نگرند، احساس دوگانه‌ای را تجربه می‌کنند؛ نگاهی امیدوارانه اما نگران.

کد خبر: ۱۷۳۲۶۷

چهارشنبه - ۰۳ اسفند ۱۳۹۰ / February 22, 2012

به گزارش خبرنگار حوزه بین الملل «خبرگزاری دانشجو» به نقل از نیویورک تایمز، همان گونه که اسرائیلی ها به درگیری های درون سوریه بین نیروهای دولتی و معترضین می نگرند، احساس دوگانه ای را تجربه می کنند؛ سقوط بشار اسد منجر به تضعیف ایران در این منطقه و خوشحالی اسرائیل خواهد شد؛ اما سوریه بدون حکومت مرکزی مقتدر، تبدیل به مکانی امن برای هرج و مرج و تروریست ها خواهد شد و در نتیجه مرزهای شمال شرقی اسرائیل ناامن می شوند.

نگاه قبلی اسرائیل به بشار اسد این بود که چون حکومت اسد در شبکه ضداسرائیلی ایران که متشکل از حزب الله لبنان و گروه های فلسطینی حماس و جهاد اسلامی قرار دارد، باید برود.

دن مریدور، وزیر اطلاعات اسرائیل در جلسه روز دوشنبه گفت: ایران در تلاش برای نجات رژیم سوریه، به شدت در حال سرمایه گذاریست. اگر اتحاد نامقدس ایران، سوریه و حزب الله می توانست شکسته شود، بسیار مثبت خواهد بود.

یکی دیگر از مقامات اسرائیل هم در اظهارنظری مشابه گفت: اگر نگاه جامعه بین المللی بیشتر معطوف به سوریه شود، در این صورت احتمال حمله به ایران که ریسک بسیار بالایی دارد بسیار کاهش می یابد.

این راه بهتر است و دردسر کمتری دارد؛ زیرا ایران درصورت از بین رفتن متحدان خود در این منطقه، راه های نفوذش (حزب الله و حماس) را از دست داده و نتیجتاً پرستیژ داخلی و خارجی اش را از دست می دهد. در این حالت است که ایران مجبور به تعلیق فعالیت های هسته ای خود خواهد بود.

اما از طرفی دولت رژیم صهیونیستی و تحلیلگران امنیتی می گویند باورشان بر این است که در حال حاضر محتمل ترین نتیجه درگیری ها در سوریه هرج و مرج است. این اعتقاد تحلیلگران اسرائیلی، بر پایه چهار پارامتر است: وفاداری نیروهای امنیتی به آقای اسد، وضعیت اقتصادی، میزان شرکت در اعتراضات در شهرهای بزرگ دمشق و حلب و امکان مداخله بین المللی.

نتیجه گیری آنها پس از بررسی این چهار پارامتر این است که اکثریت قریب به اتفاق نیروهای امنیتی سوریه به بشار اسد وفادار باقی می مانند و به این زودی ها تغییر نخواهند کرد؛ کمک های اقتصادی ایران به سوریه بسیار دست و دل بازانه و حیاتی است و این می تواند نظام اسد را نگه دارد؛ میزان مشارکت در فعالیت های ضد دولتی در دمشق و حلب کم باقی مانده است و احتمال مداخله نظامی آمریکا یا اروپا در سوریه نزدیک به صفر است.

در نتیجه، مقامات اسرائیل و تحلیلگران امنیتی می گویند در مورد افزایش حضور القاعده نیز در سوریه نگرانند و اینکه امکان دارد انبار بزرگ سلاح سوریه در نهایت به دست حزب الله و دیگر گروه های ضد اسرائیلی بیافتد.

اسرائیل بلندی های جولان در سوریه را در سال 1967 اشغال کرد و در سال 1981 در عملی که هرگز در سطح بین المللی به رسمیت شناخته نشد، این منطقه را به خاک خود افزود. این در حالی است که سوریه هرگز ادعای خود را نسبت به مالکیت این منطقه رها نکرده، اما نزدیک به چهار دهه است که در این منطقه، درگیری ایجاد نکرده است. با این حال، اسرائیل نگران است که بشار اسد ممکن است کنترل این منطقه را از دست بدهد و بلندی های جولان به حالتی شبیه به شمال صحرای سینا در مصر تبدیل شود؛ سرزمینی مناسب برای اجرای اعمال ضد اسرائیلی.

به نظر می رسد این تحلیل نیویورک تایمز از نگاه رژیم صهیونیستی به وضعیت سوریه حاکی از طرفداری این رژیم از شرایط هرج و مرج در این کشور است.