بيانيه دفتر تحكيم وحدت در خصوص انتخابات مجلس نهم؛

تشکل های اصولگرا از پیش خود را برنده انتخابات نخوانند

در بيانيه دفتر تحكيم وحدت آمده است: «اصولگرایان در هر تشکل و تجمعی که هستند، نباید خود را از پیش برنده انتخابات خوانده و پاسخگویی به مردم را از یاد برند.»

کد خبر: ۱۷۳۷۹۲

شنبه - ۰۶ اسفند ۱۳۹۰ / February 25, 2012

به گزارش خبرنگار سياسي «خبرگزاري دانشجو»، متن كامل بيانيه دفتر تحكيم وحدت در خصوص نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی به شرح ذيل است:

«و اما اگر انتخاب اصلح براى مسلمان‏هاست، «كى و از كجاست» مطرح نيست، از هر گروهى باشد، حزب باشد يا غيرحزب، نه حزب اسباب اين مى‏شود كه غيرآن فاسد، و نه صددرصد حزبى بودن باعث صلاح آنهاست. و انتخاب اصلح براى مسلمين يعنى انتخاب فردى كه تعهد به اسلام و حيثيت آن داشته باشد؛ و همه چيز را بفهمد، چون در مجلس، اسلام تنها كافى نيست، بلكه بايد مسلمانى باشد كه احتياجات مملكت را بشناسد و سياست را بفهمد و مطلع به مصالح و مفاسد كشور باشد، و ممكن است به شما و گروه شما هم مربوط نباشد. اگر اصلح را انتخاب كرديد، كارى اسلامى مى‏كنيد و اين يك محكى است براى خودتان كه تشخيص بدهيد انتخاب براى اسلام است، يا براى صلاح خودتان‏»

رهبر کبیر انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی (ره)صحیفه امام/ج18/ص197

1- نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در پیش است. این آزمونی برای همه ما و بخصوص برای خواصی است که آزمون گذشته را در فتنه 88 با نمرات کمابیش قابل قبولی پشت سر گذشته اند. برگزاری شفاف و موفق انتخابات توسط نهادهای مجری، شرکت پرشور عموم مردم، انعکاس درست و به حق توسط رسانه ها و رقابت ارزشی و اخلاقی کاندیداها در آن، چهار ضلع انتخابات هستند که می باید در کنار هم و با اتکا به تجربه های متعدد دیگر - با میانگین یک انتخابات در هر سال از عمر با برکت نظام مقدس جمهوری اسلامی - برگ زرین دیگری در تاریخ انقلاب اسلامی ایران بیافریند.

2- شورای نگهبان قانون اساسی این بار با نظارت دقیق و بی واهمه خود، یکی از بالاترین نمرات ممکن را کسب می کند. هرچند که هنوز هم مردم تشنه دانستن علت برخی رویکردها هستند و می خواهند بدانند که چه کسانی و به چه دلایلی دیگر صلاحیت حضور در این مسندها را ندارند. نباید اینگونه باشد که تنها دو نماینده و کاندیدای مجلس به کمک شورای نگهبان بیایند و از یک سو مدارک مستند در اختیار شورا قرار دهند و از سوی دیگر خود برخی را افشا کنند. شورای نگهبان باید خود نقاط مبهم عملکرد خویش را باز کرده و همچنین نقاط قوت عملکرد این بار خود را بر شمرد. سرنوشت مردم و آینده انقلاب اسلامی چیزی نیست که به بهانه حفظ آبروی افراد بتوان آن را سرپوش نهاد و یا کورمال کورمال از کنار آن گذشت.

3- فراموش نکنیم که ساخت مجلسی انقلابی و انتقادی تنها با رویکردهای نظارتی - و بهتر بگوییم سلبی- ممکن نخواهد بود. این مرحله، یکی از آخرین گام ها و ابزارها برای بنای مجلس متناسب با آرمان های انقلاب است که البته کاملا هم به جا و قانونی است. اما نخستین گام ها از درون ملت و سپهر اجتماعی انقلاب شکل می گیرد که همانا دعوت همه اقشار و بخصوص نخبگان جامعه از متخصصان متعهد برای شرکت در انتخابات مجلس است. باید پرسش کرد که چرا برخلاف انتخابات مجلس هفتم و هشتم، چهره های دانشگاهی و حوزویِ متخصص و متعهد، کمتر به میدان انتخابات آمده اند و ترکیب کاندیداهای شاخص مجلس عموما با محوریت چهره های سیاسی و اصحاب قدرت است؟ چرا گروه های مردمی، دانشگاهی و حوزوی پیش از شروع مراحل قانونی انتخابات، به صحنه نیامدند و حضور خواص را در میدان انتخابات مطالبه نکردند؟ چرا نخبگان خود از وظیفه انقلابی خویش غفلت ورزیدند؟ و چرا سیاست پیشگان و سیاست بازان از حضور چهره های مردمی و انقلابی که می توانست در پوست اندازی انقلاب موثر باشد، ممانعت کردند؟

4- تاکید بر تخصص نباید با ظاهرسازی و ساده لوحی لوث شود و نباید محتواگرایی و حقیقت طلبی را به صورت گرایی و ظاهرسازی وانهاد. باید به آرمان های نخستین انقلاب بازگشت و پرسید که آیا مصوبه مجلس هشتم که ورود به انتخابات را مشروط به داشتن مدارک عالیه قرار داده، می تواند زمینه ساز افرادی باشد که به تعبیر حضرت امام (ره)؛ «از طبقه‏اى باشند؛ كه محروميت و مظلوميت مستضعفان و محرومان جامعه را لمس نموده و در فكر رفاه آنان باشند، نه از سرمايه داران و زمين خواران و صدرنشينان مرفه و غرق در لذات و شهوات كه تلخى محروميت و رنج گرسنگان و پابرهنگان را نمى‏توانند بفهمند»، آیا صرف داشتن مدرک، می تواند نقایص مجالس گذشته را حل کند؟ آن هم در شرایطی که بحران مدارک تقلبی در مدیران کلان کشور و از جمله نمایندگان مجلس بیداد می کند؟

5- اصولگرایان در هر تشکل و تجمعی که هستند، نباید خود را از پیش برنده انتخابات خوانده و پاسخگویی به مردم را از یاد برند. این هشدار زمانی مهم می نماید که در می یابیم وضعیت اصولگرایان در آستانه انتخابات نهم، چیزی شبیه انتخابات مجلس هشتم و به مراتب فروتر از وضعیت انتخابات هفتم است. همچنان ائتلاف های شخص محور و همچنان رقابت های کودکانه بدون تعریف ایدئولوژی و یا حداقل گفتمان، حاکم بر جریانات انتخاباتی است و شکی نیست که فردای انتخابات که عده ای به مجلس راه یافتند، باز همان اختلافات و هم دشمنی ها و یا همان چاپلوسی ها و در عین حال فرصت طلبی ها و بده بستان های سیاسی را شاهد باشیم.

معلوم نیست چگونه از وحدت اصولگرایان سخن گفته می شود در حالی که انگیزه وحدت؛ کسب کرسی مجلس و محور وحدت؛ افراد هستند.

معلوم نیست کی قرارست آن نهادِ متشکلِ مبتنی بر اندیشه انقلابی که واسط میان دولت و ملت واقع شده و بر اساس اندیشه خود نقد می کند و نقد می شود تعریف و تثبیت شود.

وگرنه با این شرایط تا 10 انتخابات دیگر هم شاهد همین ائتلافات فرد محور و دشمن محور خواهیم بود. ائتلاف هایی که از یک سو با فرض حقانیت یک فرد و از سوی دیگر با فرض باطل بودن یک جریان یا فرد دیگر تشکیل شده و بیش از آنکه ایجابی باشند، سلبی اند. بدین معنا که اصولگرا کسی است که اصلاح طلب نباشد و اصلاح طلب کسی است که اصولگرا نباشد.

خارج از دعوای زرگری این دو جریان که امروزه به درون جریان اصولگرایی و اصلاح طلبی هم رسوخ یافته و به جای پویایی و انتقاد درون گفتمانی به شکاف و اختلافات کاذب انجامیده، باید به سوی تبیین مبانی اندیشه سیاسی- اقتصادی و اجتماعی خود حرکت کنیم و فراتر از این انتخابات ها، نگذاریم که تحقق ایران 1404 مبتنی بر پیشرفت و عدالت، با این بی برنامه گی ها به تعویق افتد.

یک سوی دیگر این ماجرا؛ افراد و بخصوص چهره های شاخص حوزوی ما هستند که محور ائتلاف ها واقع شده اند البته باید از ایشان بواسطه نقش آفرینی در انتخابات و تلاش بر محوریت ائتلاف ها حول اندیشه ولایت فقیه سپاسگزار بود و از سوی دیگر باید انتقاد کرد که چرا افرادی را ذیل پرچم خود پذیرفته اند که در تناقض آشکار با اندیشه و سابقه بزرگواران قرار دارند و یا عبای آن حضرات آیات را پوششی برای انکار خطاهای بزرگ خویش نموده اند.

نیز می باید با اتکا به شخصیت اخلاقی و علمی بزرگواران حوزه؛ طرفین ماجرا را دعوت به تامل و تعمق در رفتارهای خود نمود. نباید به بهانه افشاگری و روشنگری؛ بی اخلاقی های فردی و گروهی جامعه را فراگیرد، همچنان که نباید به بهانه سو استفاده دشمنان از انتقاد درون گفتمان انقلاب غفلت کرد و از وظایف خود کوتاه آمد.

6- اصولگرایان منتقد باید پاسخگو باشند که چرا با کسانی ائتلاف کرده اند که در حوادث فتنه گون، مواضع صریح و شفافی را اخذ نکرده اند؟ چرا با کسانی هم راستا شده اند که تکلیف خود را با جریانات فرصت طلب و انحرافی، شفاف نمی کنند؟ آیا قرار گرفتن در یک لیست مشترک - ولو اینکه به شرف حضور در مجلس انقلاب و خدمت به مردم منجر شود-  ارزش پا گذاشتن روی اعتقادات و مبانی دیروز را دارد؟

نیز این سوال مطرح می شود که آیا منتقدان دولت، در یکشنبه سیاه مجلس هم انتقاداتی مشابه داشتند و چه بر مجلس هشتم رفت که در آزمون دانشگاه آزاد اسلامی مردود شد؟

و نیز برخی اصولگرایان منتقد باید پاسخ دهند که آیا همانقدر که به دولت انتقاد کرده اند به جریان ماقبل و ماسبق آن هم انتقاد داشته اند؟ و آیا در انتقادات خود، گفتمان یا ایدئولوژی دقیقی را مد نظر قرار داده اند که در فقدان دولت دهم هم با همان کمیت و کیفیت بر همان اساس ادامه یابد؟ فراموش نکنیم که تنها یک سال از عمر مجلس آتی همزمان با حضور دولت دهم است و مجلس نهم می بایست دولت بعدی را با همان شرایط رصد کند. اینگونه نباشد که تجربه سکوت اکثریت مجلس هفتم در مقابل دولت نهم - پس از یک سال طوفانی و مواجهه انتقادی در مقابل دولت خاتمی- تکرار شود.

7- حضور اصلاح طلبان معتقد و ملزم به قانون اساسی در انتخابات را می باید غنیمت شمرد. نباید گذاشت که عده ای فرصت طلب، مسئله انتخابات و جبهه بندی های دیگر نظام را به دوقطبی های عوام فریبانه ای که بر اساس آن اصولگرایان حق مطلق و اصلاح طلبان، باطل مطلقند، تقلیل داده و منتقدان خود را به چوب ضدیت با انقلاب و ولایت فقیه برانند. شکی نیست که بخشی از اصولگرایان در انتخابات 88 نمره قابل قبولی کسب نکرده اند و برخی دیگر، با دمیدن در آتش فتنه، فتنه را شعله ور تر نموده و متأسفانه به زعم خود از جریان فتنه کاسبی نموده اند. عجیب تر آنکه همینان خود را دارای صلاحیت تشخیص ساکتین فتنه دانسته اند. از سوی دیگر عده ای از اصلاح طلبان هم بودند که پای روی مواضع کلی جریان خود گذارده و مصالح انقلاب را بر منافع حزبی و جریان خود ارجح دانستند. بی شک همگرایی خواص این دو جریان بر سر آینده انقلاب اسلامی - با وجود تمام اختلافات و انتقاداتی که با و به هم دارند- می تواند در بنا شدن یک مجلس پویا – به معنای قوه ارشد و در راس امور-  موثر باشد.

نباید ساده اندیشانه حق را به افراد و احزاب تقلیل داد؛ همچنان که پیر و مرادمان فرمود: «اما اگر انتخاب اصلح براى مسلمان‏هاست، «كى و از كجاست» مطرح نيست، از هر گروهى باشد، حزب باشد يا غيرحزب، نه حزب اسباب اين مى‏شود كه غيرآن فاسد، و نه صددرصد حزبى بودن باعث صلاح آنهاست.»

8- و اما آخرین گام در ساخت مجلس به معنای عصاره ملت، دعوت عموم مردم ایران برای ثبت یک مهر دیگر در کارنامه انقلاب است. این مهر اگرچه بر شناسنامه های یکایک مردم ما نقش می گیرد، اما یک برگ ديگر از تاریخ انقلاب اسلامی را ممهور به مهر تأیید ملت می سازد و در عین حال مهر محکمی با نقش «باطل شد» بر ادعاهای دشمنان انقلاب اسلامی است.

دفتر تحکیم وحدت هم به عنوان یکی از نهادهای انقلاب برآمده از نخستین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی که امروزه دهه چهارم فعالیت خود را می گذراند و نیز به پشتوانه 7 دهه فعالیت انجمن های اسلامی خود در جریان نهضت اسلامی ایران تاکنون؛ عموم جریانات، ائتلافات و گروه های سیاسی و اجتماعی همچون خود را دعوت به پیوستن به اقیانوس ملت قهرمان ایران می کند تا یک بار دیگر در آزمون های پیش رو شرکت و به پشتوانه «وحدت کلمه و کلمه توحید» ذیل اندیشه ولایت فقیه و رهبری عالمانه رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت الله خامنه ای، در این آزمون پیروز شویم. بویژه آنکه انقلاب ما الگویی برای انقلاب های مردمی جهان اسلام است و انتخابات اخیر می تواند بهترین نماد حاکمیت توامان مردم سالاری و دین باشد. همچنين آنکه حضور پرشور مردم پای صندوق های رای، نمایانگر اعتماد بالای آنان به نظام  است، علیرغم همه کژکارکردهای اخیر و از جمله اختلاس بزرگ که اگر نبود پیگیری نهاد مستقل قضا در آن، شاید بسیاری از مسئولان نظام دلسرد می شدند.

9- اما صرف حضور در انتخابات کافی نیست، باید به جملات حضرت امام بازگشت و به کسانی رای داد که: «متعبد به اسلام و وفادار به مردم باشند و در خدمت به آنان احساس مسئوليت كنند، و طعم تلخ فقر را چشيده باشند، و در قول و عمل مدافع اسلام پابرهنگان زمين، اسلام مستضعفين، اسلام رنجديدگان تاريخ، اسلام عارفان مبارزه جو، اسلام پاك طينتان عارف، و در يك كلمه، مدافع اسلام ناب محمدى- صلى اللَّه عليه و آله وسلم- باشند. و افرادى را كه طرفدار اسلام سرمايه دارى، اسلام مستكبرين، اسلام مرفهين بى‏درد، اسلام منافقين، اسلام راحت طلبان، اسلام فرصت طلبان، و در يك كلمه، اسلام امريكايى هستند طرد نموده و به مردم معرفى نمايند.»

10- بر همین اساس؛ دفتر تحکیم وحدت، ضمن پرهیز از تکرار تجربه تلخ ورود به عرصه معرفی مصادیق که آلوده به فرصت طلبی و قدرت خواهی خواهد شد، و نیز ضمن هشدار به تشکل های دانشجویی متاخرتر از خود، معیار کاندیدای اصلح مجلس انقلاب را منویات امام عزیز و رهبر بزرگوار انقلاب دانسته و دعوت به شناخت آن معیارها به مثابه نقشه راه می نماید.