«مخزن»؛ دختري كه در پمپ بنزين به قتل مي‌رسد!

مکان نمایش مخزن پمب بنزینی است که دختری در آن به قتل رسیده و سوزانده شده است، این اتفاق توسط کارگران رخ داده است.

کد خبر: ۱۷۴۳۰۷

دوشنبه - ۰۸ اسفند ۱۳۹۰ / February 27, 2012

به گزارش خبرنگار فرهنگي «خبرگزاري دانشجو »؛ نمایش مخزن را می توان از چند جهت قابل بررسی دانست.

شیوه دیالوگ نویسی که نویسنده به کار برده است. اجرای متفاوت از منظر بازی و کارگردانی و نوح نگاه به رمزگان صحنه و ارتباط آن با مخاطب است.

مکان نمایش مخزن پمب بنزینی است که دختری در آن به قتل رسیده و سوزانده شده است. این اتفاق توسط کارگران رخ داده است.

صاحب پمب بنزین ابتدا به تغییر کارگران و وضعیت شک می کند و در پایان پرده از این راز بر می دارد. نویسنده با دیالوگ محور قراردادن داستان و شیوه تکرار در کلمات و ساختار جمله و همچنین آوردن فاعل و مفعول در پایان جملات، تجربه ای در نوشتن را به مخاطب هدیه می کند.

پیچیده کردن برای گره گشائی و تغییر دیالوگ محاورانه به شکسته، می تواند برای مخاطب جذاب باشد و هم نه، اما نویسنده به دنبال جذب مخاطب نیست.

او در پی کشف شیوه خود برای بیان کلمات است. سالن اصلی مولوی با چهارپایه های که به صورت پله یک دالان در آمده دیده می شوند.

دالانی که به مخزن بنزین راه پیدا می کند. مخزنهای بزرگ بنزین هم در صحنه دیده می شود. قبل از ورود به سالن در انتظار کار جدید جلال تهرانی با شیوه ای متفاوت هستیم ، اما این انتظار نسبی است.

نمایش مخزن مشابه دیگر کارهای اوست. نمایش با آغاز دیالوگ دو بازیگر در نقش کارگرهای پمب بنزین شیوه اجرای دیالوگ محور را معرفی می کند. آنها با زبانی اشنا و ناآشنا سخن میگویند.

بدون احساس و بدون تغییر در لحن، باضرباهنگی یک شکل برای دادن کنش های آغازین قصه به مخاطب، میزانس های با خصت و دقت در نمایش برخوردار است.

کارگردان نمایش مخزن اجازه آزادی عمل به بازیگران نمی دهد. آنها برای هدف کارگردان در قالب و فرم مورد نظر فرو رفته اند. تجربه های که در شیوه اجرای در چند دهه اخیر در ایران رخ داده بسیار مشابه هم است. مواردی چون تنوع و ساختار شکنی بیان، بدن بازیگر و شکل اجرا آنچنان نیست که جریان ساز شود.

شاید چون با نیازهای جامعه ما هم سو نیست این اتفاق نمی افتد. اما نباید شهامت و جسارت در نوع بیان دیالوگ و اجرا را نادیده بگیریم. این ترکیب و چیدمان و فرم اجرای است که شخصی را از شخص دیگر و کارگردانی را از کارگردان دیگر متفاوت می سازد.

بعد از آن خلاقیت کارگردان با تفکر و فلسفه خویش شیوه خود را پیاده می کند. نمایش مخزن کار نو با خلاقیت بالا نیست. اما نمونه خوبی است برای دانشجویان برای پیدا کردن راه خود در سبک اجرای می باشد. مخاطب نیز با نمایش فکر شده به جزئیات روبرو می شود. نمایش مخزن از موسیقی به خوبی در پیش برد کنش نمایشنامه بهره برده است.

تمامی صحنه مولوی برای فضای سازی استفاده می شود. نور پردازی را هم می توان امتیاز دیگر کار به شمار آورد.

هرچند برخلاف حرکت دختر بر روی پله ها چرخش حلزونی مخزن بنزین را نشان نمی دهد. بازی بازیگران نمایش با رنج بازیگری روبرو است، قرارگرفتن در چهار چوب کارگردان و پیدا کردن کاراکتر و بیان دیالوگ به خوبی در این نمایش رعایت شده است.

در مجموعه باید بگوییم نمایش در سطح بالاتر از دیگر نمایشهای در حال اجراست. انتظار دانشجویان و علاقه مندان تئاتر را برآورده می سازد.