ابتدای درس خارج، آقا چه می گویند؟ – 5

خطر محبوب بودن نزد مردم به ‌خاطر خدا

مقام معظم رهبری در ابتدای درس خارج فقه خود به بیان نکات اخلاقی برجسته‌ای می‌پردازند که ذکر گوشه‌ای از این نکات حکمت‌آموز برای رهروان انقلابی بسیار کارگشاست.

کد خبر: ۱۷۴۴۴۶

سه‌شنبه - ۰۹ اسفند ۱۳۹۰ / February 28, 2012

به گزارش خبرنگار دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»، مقام معظم رهبری شخصیتی نادر و برجسته است که بهره‌مندی از دانش و حکمت ایشان برای رهروان انقلابی بسیار کارگشا است. کلاس‌های درس خارج فقه ایشان به‌طور مرتب ساعت هفت صبح برگزار می‌شود و ایشان قبل از درس چند دقیقه‌ای بحث اخلاقی دارند که بنا داریم در این سلسله نوشتارها به بیان این نکات بپردازیم.

شروط اصلی پذیرش طلاب در درس خارج رهبر انقلاب، صلاحیت علمی و اخلاقی است.

از امتیازات درس مقام معظم رهبری آن است که اجازه می‎دهند شاگردان بدون هیچ ترس و یا احساس ابهتی به راحتی سوالاتشان را بپرسند و ایشان نیز با صبوری پاسخ می‌دهند و همچنین در این کلاس حضور و غیاب جدی وجود دارد.

مقام معظم رهبری در جلسه چهل و چهارم از درس خارج به شرح حدیث زیر پرداختند.

من مواعظ علی بن الحسين‌عليه السلام: و قال له رجلٌ: إنّی لأحبّك فی اللّه حبّاً شديداً، فنكس عليه السلام ثمّ قال: الّلهم إنّی أعوذ بك أن اُحَبّ فيك و أنت لی مبغض ثمّ قال له: أحبّك للذی تحبّنی فيه؛ مردی به آن جناب عرض کرد: من شما را برای خدا سخت دوست می‌دارم. حضرت اندکی سر به زیر افکند، سپس فرمود: خداوندا! به تو پناه می‌برم که مردم مرا برای تو دوست دارند و تو مرا دشمن داری؛ انگاه فرمود: من نیز تو را برای همان خدایی دوست دارم که تو در راه او به من محبت داری. (1)

نكند مردم فكر كنند ما مخلصانه براى خدا كار مى‌كنيم، اما حقيقتاًً اينطور نباشيم!

نكته اساسى كه در اين بيان وجود دارد و درس بزرگى براى ما است، توجه فورى به خطرى است كه در برابر چنين پديده‌اى (محبوب بودن نزد مردم به‌خاطر خدا) انسان را تهديد مي‌كند، لذا وقتى آن مرد به حضرت عرض مى‌كند كه شما را براى خدا دوست دارم، نمى‌فرمايند: از تو متشكرم، يا خدا را بر اين محبوبيت سپاس مي‌گويم، بلكه مى‌فرمايند: «پرودگارا پناه به تو مى‌برم از اين كه مردم مرا به خاطر تو دوست داشته باشند، ولى تو مرا دشمن داشته ‌باشى» و اين خطر بزرگى است براى ما!

نكند كه مردم فكر كنند ما مخلصانه براى خدا كار مى‌كنيم و در راه او قدم مى‌زنيم، اما حقيقتاًً ما اينطور نباشيم، و ظاهر و باطنمان يكى نباشد و يا با اعمال خود موجبات غضب الهى را در خود بوجود آورده باشيم.

در اين صورت است كه مردم به خاطر خدا ما را دوست‌ دارند ولى خداوند - نعوذ باللّه - دشمن ما مى‌باشد.

پی نوشت:
1- تحف العقول؛ صفحه 282