مروری بر تحولات بنیادین سال 2011؛

نگاهی برآغاز یک پایان

انسانی که قرار بود با قرار گرفتن در قفس سیستم جابرانه نظام سرمایه داری از تولد تا مرگ به شهروندی مطیع و استاندارد برای دهکده جهانی و یا به عبارتی رساتر ییلاقی جهانی سرمایه داران تبدیل شود به ناگاه بر علیه این سیستم عوام فریب فریاد اعتراض برآورد.

کد خبر: ۱۷۴۵۷۴

سه‌شنبه - ۰۹ اسفند ۱۳۹۰ / February 28, 2012

گروه اقتصادی «خبرگزاری دانشجو»، شهرام خزايي؛ دها سال است که تلاش همه فیلسوفان و متفکران مومن به تمدن تکنولوژیک غرب متوجه ان است که { تئوری انقلاب } را نفی کنند و معترضان را به اصلاح حواله دهند، حال انکه رفته رفته اشفتگان نه به انکار اعراض که به انکار ذات غرب رسیده اند و اینان به طبع در جستجوی تفکر تازه ای هستند که بالذات با انچه هست متفاوت باشند. اصطرابی که بشر امروز را فرا گرته است نشان از یک زلزله قریب الوفقوع داردف زلزله ای که تمدن غرب را از بنیان ویران خواهد ساخت و نسبت انسان را با خویشتن خویش و عالم دیگر گون خواهد کرد..

از انجا که تمودن امروز جهان را در تسخیر دارد انقلاب فردا نیز یک واقعه جهانی خواهد بود و به یک باره همه عالم را خواهد بالعید.

در فهرست خبرهای تاثیر گذار و پر مخاطب که معمولا در پایان هر سال میلادی منتشر می شود اخبار مرتبط با جنبش وال استریتف بیداری اسلامی و ناارامی های اروپا همواره در میان 10 خبر برتر دینا در سال 2011 میلادی ، کنار یکدیگر می نشستند.

سه واقع ای که در ظاهر وجه مشترک انها دراین بود که طی یک سال و ردزمان های نزدیک به یکدیگر رخ دادند و دیگر اینکه همه آنها مایه های از اعتراض داشتند. اما در نگاه عمیقتر این حسن همجواری بخصوص وقایعی که در کشورهای اسلامی منطقه رخ داد و حرکتی که جنبش تسخیر وال استریت نام گرفت ، را باید در مفهوم پر دامنه تری با عنوان بیداری ملت ها خلاصه کرد.

و آنچه در هر دوی آنها مسلم و قطعی است، صدای خورد شدن استخوان های رژیم سرمایه داری است.

چه درمنطقه خاورممیانه در تونس مصر لیبی و یمن که دیکتاتورهای دست نشانده ای چون بن علی و مبارک و قذافی و عبدالله صالح که شاه مهره های غرب در منطقه محسوب می شدند، یکی پس از دیگری به دست ملت ها سرنگون شدند و چه در خود ایالات متحده امریکا که قطب سرمایه داری آمریکا است.

از آن ناگوارتر برای غرب اینکه شروع این اعتراض ها از نیویورکی بود که { مرکز اقتصادی قطب سرمایه داری دنیا} است و از آن عجیبتر اینکه وال استریت هدف هجمه های معترضان بود که {کانون اصلی مرکز اقتصادی قطب سرمایه داری دنیا} است.

صدها سال پس از دورانی که نظام سلطه با تکیه بر ابزارهای صنعتی و مسله به سلاحهای مدرن با توپ و تانک و هواپیما و سلاح های کشتار جمعی با هدف غارت و چپاول ثروت ملت ها بر سر مردم افریقا و اسیا فرود آمدند و دام استعمار و استثمار خود را گستراندندو بعد هم حکومت های دیکتاتور و دست نشانده همپیمان خود بر سر کار آوردند تا سلطه ابدی خود بر مراکز ثروت و مناطق استراتژیک جهان تظمین کنند و دهها سال پس از آنکه غرب  برای حفظ ظاهر، اختناق سپید و کشتار خاموش افکار را جایگزین سرکوب سیاه و قتل عام های خونین کرد. وتلاش نمود تا با راهبرد نویناز طریق استحاله و همسو کردن فرهنگ های ملی و قوی این کشورزها با تمدن غرب ، ته مانده مقاوت های ملت های آزاده دنیا را در هم بشکند.

تاریخ بشر با وقایعی که در سال 2022 برای امریکا و اروپا و سران کشورهای همپیمان با آنان در خاورمیانه رخ داد به آغازی بر یک پایان بزرگ رسیده است.

آغازی بر بیداری ملت ها و پایانی بر دروغ بزرگ لیبرال دمکراسی که هم لیبرالش دروغ است و هم دمکراسیش دروغی بزگتر. بیداری اسلامی همزاد خزان آمریکا شد. و بیداری اسلامی خاورمیانه همپای خود آگاهی مردم در غرب.

انسانی که قرار بود با قرار گرفتن در قفس سیستم جابرانه نظام سرمایه داری از تولد تا مرگ به شهروندی خوب و مطیع و استاندارد برای دهکده جهانی و یا به عبارتی رساتر ییلاقی جهانی سرمایه داران تبدیل شوند به ناگاه بر علیه این سیستم عوام فریب فریاد اعتراض {ما 99 درصدیم} برآورد  وبه همه جهان نشان داد که اکثریت مردم آمریکا محکوم اقلیت یک درصدی سرمایه داران فاسد رژیم سرمایه داری هستند و چگونه هزینه های زیاده طلبی و تاوان عطش سیری ناپذیر آنان را می دهد. معترضان با وجود همه فشارهای امنیتی و رسانه ای و برخورد خشن رژیم پلیسی سرمایه داری ماندند و اعتراض کردند، حمایت برخی روشنفکران غیر وابسته به سیستم و جنبش های دیگر را جلب کردند و جهانی شدند. تا در یک روز خاص در 73 کشور جهان راهپیمایی ضد سرمایه داری برگزار کردند و مخالفت جهانی با این پدیده شوم بشر مدرن را به نظاره گذاشتند. و ناگورا برای رژیم سرمایه داری اینکه، معترضان این جنبش را دیگر نمیتوان با برچسب ماجرا جو بودن و انگ رانده شده های اجتماعی در کنج هجمه رسانه قرار داد چرا که معترضان جنبش تسخیر وال استریت عمدتا جوانانی سفید پوست از طبقه متوسط هستند که حتی در انتخابات سال 2008 امریکا نیز حضور داشته اند. از این منظر شهروندان تراز امریکایی محسوب می شوند. اما به دنبال برهم زدن نظم ظالمانه رژیم سرمایه داری افسار گسیخته حاکم بر مردم هستند.

این خوداگاهی در جنبش تسخیر وال استریت از آن جهت ارزشمند است که در میان کسانی رخ داده که بر خلاف جومع اروپایی که همیشه مجبور به مجادله با نظریه پردازان دولت رفاه هستند ف سیستم سرمایه داری را در اعلا درجه آن با پوست و گوشت خود لمس کردند.

بنابراین پاسخ به این سوال که جنبش تسخیر وال استریت پیروز خواهد شد و یا نه، و سوالاتی از این دست، البته پاسخ هایی دارد اما در درجه دوم اهمیت است. موضوع اصلی گسترش {خودآگاهی ملت ها} و شناخت آنها از بن بست سرمایه داری افسار گسیخته است.

زنجیر های نادیدنی رژیم سرمایه داری دیده می شود، ذلت لنسان های تحت سیطره پول حس می شود و سوداگران پنهان شده در پشت نقاب فریبنده دمکراسی افشا می شوند.

بحران غرب آغاز شده است.

به راستی انسانی پرمدعایی که مغرورانه با کوله بار تکنولوژی به قله لیبرالیسم و سرمایه داری قدم می گذاشت و سخن از پایان تارخ می گفت گویا فصی پایانی کتاب بشر را مرور نکرده بود که نام آن را فصل غروب و زوال غرب می توان نام نهاد.