هنوز عده‌ای منتظرند تا برگردی

شعاع اندیشه‌های امام موسی صدر بسیار شبیه اندیشه‌های امام خمینی (ره) و اکنون بسیار شبیه اندیشه‌های امام خامنه‌ای است، در واقع پیوند عمل و اندیشه وجه اشتراک این سه شخصیت اندیشمند و سیاستمدار است.

کد خبر: ۱۷۴۷۹۹

چهارشنبه - ۱۰ اسفند ۱۳۹۰ / February 29, 2012

گروه سياسي «خبرگزاری دانشجو»- سمیرا حمیدی؛ متاسفانه با اندیشه های بسیاری از اندیشمندان کشور خود بیگانه ایم و یکی از این شخصیت های برجسته امام سید موسی صدر است. امام موسی صدر یکی از همین اندیشمندان است، فقیه ایرانی و رهبر شیعیان لبنان که شاید عده ای تنها او را یک سیاستمدار بدانند و به عمق اندیشه های او پی نبرده باشند، کسی که باید او را یک نخبه و سیاستمدار دانست.

وی هرگونه که می اندیشید عمل می کرد و به طرز باور نکردنی عمل و اندیشه را با هم در می آمیخت. غالبا شرایط اجتماعی و سیاسی اندیشمندان اجازه ورود این افراد را به مقام رهبری نمی دهد تا بتوانند ایده های خود را عملی سازند اما امام موسی صدر از آن دسته از عالمانی است که توانست ایده های خویش را در یک فرصت 20 ساله حضور در لبنان و آن هم در بین شیعیان لبنان عملی سازد.

بعد از ربوده شدنش در لیبی، عده ای از طلایه داران و پیروان اندیشه او بودند که در جنگ 33 روزه حریف تا بن دندان مسلح بی رحم و سنگدل چون رژیم صهیونیستی شدند و توانستند آنان را به خاک مذلت بکشانند. هنوز کوچه ها و خیابان های لبنان بوی امام موسی صدر را می دهد. هنوز عده ای از پابرهنگان لبنان منتظرند تا امام موسی صدر در خیابان های لبنان قدم بزند و آنها هم دورش حلقه بزنند و روایت کنند از دوران پر مشقتی را که گذراندند. هنوز ....

آنچه مي خوانيد، مقاله اي است درباره انقلاب اسلامي ايران به قلم امام موسي صدر كه در تاريخ 23/8/1978مطابق با اول شهريور 1357 در روزنامه «لوموند» پاريس چاپ شده است. امام موسي صدر، يك هفته پس از چاپ اين مقاله و در سفري رسمي به ليبي، ناپديد شد.

بسم الله الرحمن الرحيم

نهضت مردم ايران با تمامي حركت هاي مشابه خود در جهان تفاوت دارد، زيرا چشم انداز جديدي فرا روي تمدن بشري قرار داده است؛ بنابراين، شايسته است كه همه علاقه مندان قلمروها و مسائل مربوط به انسان و تمدن، تحولات آن را با دقت دنبال كنند.

نهضت مردم ايران به رغم گستردگي كه دارد و به رغم اتهاماتي كه رژيم بر آن وارد مي كند، از گرايش ها، ريشه ها، اهداف و اخلاقيات اصيل و والايي برخوردار است.

نيروهاي راست از صحنه نهضت غايبند، هر چند كه نفت و بسياري موضوعات مهم ديگر در آن موضوعيت دارد. نيروهاي چپ بين المللي نيز از صحنه نهضت غايبند، هر چند كه ايران و اتحاد شوروي بيش از هزار كيلومتر مرز مشترك دارند. حزب كمونيست ايران، حضور چنداني در نهضت ندارد، هر چند كه از قديمي ترين احزاب اين منطقه به شمار مي رود؛ بنابراين، هيچ يك از نيروهاي چپ و راست، به اين اعتبار كه نماينده يكي از دو قطب جهان هستند، كمترين تأثيري بر اين نهضت ندارند.

ملت ايران اين مسائل را به خوبي مي داند. او مي داند اين رژيم كه نهضت را به واپسگرايي متهم مي كند، خود با سركوب آزادي و در پيش گرفتن روش هاي بدوي حكمراني همه سازمان هاي ارتجاعي را رو سفيد كرده است. ملت ايران مي داند كه اين رژيم، براي جلب رضايت قدرت هاي بزرگ، در قرباني كردن منافع مردم و پيشكشي ثروت هاي آنها، هرگز ترديدي به خود راه نداده است. ملت ايران وقتي چنين رفتاري را با اصالت انقلابيون قياس مي كند، بر ايثار و فداكاري در راه آرمان آنان راسختر مي شود. اين ملت به رغم اين كه سلاحي در دست ندارد، با خون خود، قهرمانانه مبارزه مي كند و قدرتي شكست ناپذير ايجاد مي كند.

انقلابيون ايران به هيچ طبقه خاص اجتماعي منحصر نيستند، بلكه از همه ايران برخاسته اند: دانشجويان، كارگران، تحصيل كردگان، روحانيان و... همه و همه در اين انقلاب حضور دارند. ملت ايران با همه نسل هاي گوناگون خود در اين نهضت شركت جسته است؛ بازار، مدارس، مساجد، شهرها و حتي كوچكترين روستاها در اين نهضت مشاركت دارند.

همين حقايق است كه رژيم را بر آن داشته تا چپ و راست، شرق و غرب، سازمان هاي عربي و حتي فلسطيني ها را متهم كند و به اين ترتيب، به گستردگي و عمق مردمي اين نهضت اذعان كند.

حركت مخالفان رژيم شاه، امروز سيستم اطلاع رساني خاص خود را يافته است. گفته ها و سخنان رهبران آن از طريق كساني به ما مي رسد كه خود مخاطب اين سخنانند و اين سخنان در قلب هاي همه ملت ايران جاي گرفته است.

حق آن است كه بگويم خاستگاه اين حركت و ايمان و آرمان آن همان اهداف بيكران انساني، اخلاقي و انقلابي است؛ موجي كه امروز ايران را درمي نوردد، بيش از هر چيز نداي پيامبران را در اذهان انسان ها تداعي مي كند.

اهداف انقلاب در مصاحبه مورخ ششم مي 1978 رهبر آن، امام خميني، با روزنامه لوموند، به روشني تصريح شده است. او با تأكيد بر اصالت اين حركت به ابعاد ملي، فرهنگي و رهايي بخش آن اشاره مي كند.

حوادث جاري ايران و رخدادهاي فاجعه آميز آن چند نكته اساسي را فراروي جهان امروز قرار داده است:

1-كساني كه به مسائل انساني و تمدن بشري اهميت مي دهند، شايسته است اين آزمون انساني را كه اكنون در ايران جريان دارد، به دقت بررسي و در برابر تلاش هاي مخالف و مغرضانه از آن حمايت كنند.

2- رژيم شاه پس از 37 سال حكومت و به رغم برخورداري از بيشترين امكانات، در همه امور، حتي در اين حد كه خود را از خشم ملت در امام نگه دارد، ناكام مانده است. اين همه در حالي است كه بزرگترين انبار تسليحاتي جهان سوم در اختيار همين رژيم قرار دارد.

3- ارزش هاي اخلاقي انسان متمدن، امروز در ايران تهديد مي شود. تا زماني كه رژيم ايران تحت عناوين «پيشرفت» و «دمكراسي» به اعمال سركوبگرانه، خونريزي و سلب آزادي ادامه مي دهد، هر قدر هم كه در جهان مورد حمايت قرار گيرد، نمي توان از اين ارزش ها پاسداري كرد.

4- رژيمي كه امروز با امواج نارضايتي مردم و خيل ناآرامي هاي داخلي روبه روست، ديروز از تضمين امنيت خليج فارس، اقيانوس هند و حتي سومالي سخن مي گفت. اين امر بيانگر آن است كه هيچ چيز بيش از حركت هاي مردمي اين چنين آن را پريشان نمي سازد. از جمله اين حركت ها «حركةالمحرومين» لبنان است كه خبرهاي آن در ميان مردم ايران انعكاس فراوان يافته است.

قتل عام هايي كه هم اكنون در ايران جريان دارد و رژيم تلاش دارد بر آنها سرپوش گذارد، هشداري به انسان معاصر ، به وجدان و به احساس مسئوليت اوست. شايسته است كه انسان ها تصوير واقعي اين كشتارها و سركوبگري ها را به جهانيان عرضه بدارند و ضمن چنين خدمتي، بيزاري خود از اين اعمال را نمايان سازند.